جاده ها مقصر اصلی شوری آب نهرها
اخیرا علت افزایش مقدار نمک نا محلول در آب رودخانه ها و جویبارها در ناحیه شمال شرقی امریکا را ازدیاد مواد شیمیایی دانسته اند که برای زدودن خیابان ها و معابر از یخ و برف به کار می روند.
اما همین باعث شده در حال حاضر، کیفیت آب رودخانه ها بستگی پیدا کند به تعداد اتوبان ها و مسیر پارکینگ هایی که برای از بین بردن یخهای شکل گرفته بر روی سطح آن از نمک استفاده می کنند.
و تیم تحقیقاتی او از همین دانشگاه ، آب مناطق روستایی در نیو همپشایر (شهری درشمال شرقی امریکا) و همچنین بخش شمالی نیویورک و مریلند را تست کردند و مقدار نمک نامحلول در هر نمونه را با هم مقایسه کردند.
کایشالاز می گوید: ما می دانیم که این مواد نمکی در آبهای زیر زمینی نفوذ کرده است و مسلما با مصرف نکردن این مواد نمکی در برهه زمانی کوتاهی مشکل حل نمی شود؛ بلکه این اثر برای چندین دهه در آبهای مصرفی باقی خواهد ماند.
روشهای زیادی برای آب کردن یخها وجود دارد که ممکن است اثرات سویی را هم به طور متقابل داشته باشد؛ اما به طور کلی با محدود کردن تعداد گذرگاه ها و جاده هایی که در آن مواد شیمیایی (مواد نمکی ) ریخته می شود، می توان به حل مشکل اصلی کمک کرد.
طبق مطالعات محققان در کوههای نیو همپشایر ، مقدار کلراید در هر لیتر آب رودخانه ها و محلهایی که به دریا ختم می شوند، بیش از 100میلی گرم بوده است.
این آمار، در سال 1970میلادی 10میلی گرم در هر لیتر آب رودخانه بوده است که نشان از افزایش بی رویه در سالهای اخیر دارد و باید فکری اساسی برای آن کرد.طبق آمار، بالغ بر 6/2 میلیون مایل جاده آسفالته در امریکا وجود دارد و هر روز هم به این مقادیر اضافه می شود.
مترجم : علیرضا ضیایی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
