عطاران: جمع شدن ساعت خوشی‌ها شدنی نیست

از «کوچه اقاقیا» بگیرید تا «ترش و شیرین» و «متهم گریخت» و «خانه به دوش». او همیشه خودش بوده است: رضا عطاران. او درباره این‌که چه خوب است دوباره بچه‌های ساعت خوش در یک مجموعه دیگر کنار هم دیده شوند، به مجله طعم زندگی گفته است: شاید الان خیلی‌ها یاد ساعت خوش بیفتند و دوست داشته باشند که بازیگرانش را، حتی به صورت نوستال‍ژیک هم که شده در یک برنامه ببینند؛ اما شدنی نیست دیگر. ما اواخر همان دوره ساعت خوش هم به مشکل خورده بودیم. بالاخره تا کی می‌شود سر یک کار ماند و بود؟ دو سه سال کافی به نظر می‌رسید برای این اتفاق. از بین بازیگران ساعت خوش، من بازیگران با سبک رئال را خیلی دوست داشتم، چون سرانجام به سبک خودم نزدیک بودند؛ مثل آقاخانی، حمید لولایی، نادر سلیمانی و خود مهران مدیری، چون توی این سبک بودند. عطاران درباره واکنش‌اش نسبت به عکس‌هایی که آن زمان از او در مطبوعات چاپ می‌شده نیز گفته است: یاد آن دوره بخیر. عکس‌هایمان را توی مطبوعات می‌زدند. من کلی حال می‌کردم که عکسم بزرگ‌تر از مهران مدیری کار شود. اصلا بچه‌ها عکس‌های مصاحبه‌هایشان را می‌آوردند که پزش را بدهند که مثلا عکس من بزرگ‌تر است. بچه‌هایی هم که عکس‌هایشان کمتر کار می‌شد، می‌رفتند توی عکس‌های گروهی می‌ایستادند تا دیده شوند. بالاخره جوان بودیم و از دل یک فضای طنز قدیمی بیرون آمده و مردم ما را دوست داشتند؛ اینها برایمان مهم بود. با تمام اینها رضا عطاران جزو معمولی‌ترین هنرمندانی است که در حوزه سینما و تلویزیون کار می‌کند و موفق هم هست. او در تمام نقش‌هایی که بازی کرده یک ویژگی بارز را همواره حفظ کرده و آن این‌که تلاش کرده یک آدم بشدت معمولی باشد و عجیب است که هنوز از این قالب بیرون نیامده و همچنان تلاش می‌کند خودش را یک آدم معمولی نشان دهد. یک آدم معمولی معمولی.