همه چیز از یک نوع رایج باکتری خاک شروع شد که فقط کافی بود در مخلوط اوره و مواد مغذی و در دمای ثابت حدود ۳۰ درجه سانتیگراد قرار بگیرد. درون این مخلوط، باکتری رشد و نمو میکند و تکثیر میشود. برای تولید سیمان لازم است جمعیت باکتریها به میزان مشخصی برسد. بعد از حدود سه ساعت تخمیر، مخلوط آماده استفاده است. در آخر، مخلوط شن و ماسه، ضایعات سیمان صنعتی و خاکستر پوسته برنج به آن اضافه میشود. پژوهشگران معتقدند که غلظت باکتریها در مخلوط روی انجام فرآیند تأثیر میگذارد. برای نمونه، مشاهده شده که افزایش غلظت باکتریها لزوما به معنی افزایش مقاومت محصول نیست. اگر غلظت باکتریها از حد مشخصی بالاتر برود، ممکن است حتی برعکس مقاومت محصول نهایی کاهش پیدا کند.
با توجه به این که تمام مواد خام افزوده شده از ضایعات است، هزینه تولید اضافه نمیشود. بعلاوه، دیگر نیازی به استخراج و حمل سنگ آهک به کارخانجات تولید سیمان نیست. تبدیل سنگ آهک به سیمان در دمای خیلی بالا، بین ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ درجه سانتیگراد، اتفاق میافتد و این یعنی صرف مقدار قابل توجهی انرژی. این در حالی است که باکتریها در دمای پایین، حدود ۳۰ درجه، تکثیر میشوند. باکتریها ضمن درگیری در یک فرآیند بیولوژیکی و تولید طبیعی کربنات کلسیم که موجب انسجام و به هم پیوستگی ذرات میشود، انرژی گرمایی مورد نیاز را به طرز چشمگیری کاهش میدهند. حذف سنگ آهک کمک بزرگی در صرفه جویی انرژی و هزینه است. از آنجا که حدود 5 درصد انتشار گاز کربن در جهان به تولیدات صنعتی سیمان مربوط میشود، این نکته را هم نباید از نظر دور کرد که این شیوه تولید سیمان خیلی کمتر به محیط زیست آسیب میزند.
آزمایشات اولیه روی مشخصههای شکلپذیری، قابلیت ارتجاعی و مقاومت نشان میدهد که محصول فوق به اندازه سیمان سنتی مقاوم نیست و بهتر است از آن به عنوان ملات استفاده شود. پژوهشگران درصددند کارآمدی باکتریها را افزایش دهند تا محصول نهایی را هر چه زودتر به حوزه ساخت و ساز وارد کنند.
Euronews / مترجم: صدف دژآلود
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم