سعید اسلامی در گفتوگو با مهر اظهار کرد: برای نوسازی و بهسازی یک محدوده شهری باید سکنه را به منطقه دیگری منتقل کنیم که معمولا این کار با تملک واحدهای آنها از سوی دولت صورت میگرفت، طوری که دولت، واحدها را میخرید و سکنه منطقه دیگری را برای زندگی انتخاب میکردند.
وی با بیان اینکه منطقه نوسازی شده تبدیل به یک منطقه شهری با ساکنان جدید میشد، گفت: این موضوع با فرآیند شهرسازی جدید در جهان همخوانی ندارد و شهرسازان معتقدند که برای حفظ هویت یک منطقه باید کمترین جابهجایی در آن انجام شود، در نتیجه ساکنان را باید طوری منتقل کنیم که متمایل باشند دوباره به این منطقه بازگردند.
عضو هیات مدیره شرکت مادرتخصصی عمران و بهسازی شهری ایران افزود: به همین دلیل تصمیم گرفته شد وام ودیعه مسکن به ساکنان این مناطق داده شود تا در فاصله یک یا دوسالی که محله در حال نوسازی است، در جای دیگر زندگی کنند، ضمن آنکه پس از نوسازی تمایل بیشتری دارند که در این منطقه زندگی کنند.
اسلامی با تاکید بر اینکه تامین وجه وام ودیعه مسکن به عهده دولت گذاشته شده است، اظهار کرد: البته اجرای این روش، مدل عجیبی نیست و بنگاههای معاملات ملکی نیز اکنون این مدل را در یک یا دو واحد اجرایی میکنند اما دولت در مدل بزرگتری آن را اجرایی خواهد کرد. وی تصریح کرد: همزمان با این طرح، توانمندسازی اقتصادی هم شکل میگیرد و به مردم کمک میکند در طول مدت نوسازی در همان محله زندگی کنند و ملک ارزشمندتری داشته باشد.
عضو هیات مدیره شرکت مادرتخصصی عمران و بهسازی شهری ایران با بیان اینکه یکی از انگیزههای نوسازی و بهسازی افزایش تراکم است، اظهار کرد: بخش زیادی از ارزش افزوده این فرآیند، مربوط به افزایش خدمات عمومی و ایجاد فضاهای مختلف فرهنگی و تجاری است زیرا در این نوسازی، شکل محلهها هم تغییر میکند که در قیمت نهایی آپارتمانها موثر است.