اقتصاد ملی این روزها در حالت تردید و انتظار به سرمی برد ، در پرسش این که چه خواهد شد.
کد خبر: ۷۰۶۱۰
اکثر فعالان اقتصادی و صنوف در حال ارزیابی و تخمین زدن روزهای اول شهریور هستند: کدام کابینه با کدامین اخلاق اقتصادی؛ مسوولان اقتصادی کابینه بداخلاقند یا خوش اخلاق؛ مشی اقتصاد ایران چه خواهد بود؛ اصلاحات آغاز شده اقتصادی تداوم می یابد؛ رفتار با بخش خصوصی و سرمایه گذاران داخلی و خارجی چگونه خواهد بود؛ برنامه های اقتصادی حول چه محوری می چرخد؛ و... کسی در وصف انتظار فعالان اقتصادی تعبیر جالبی می کرد که حتی خیاط هم برای برش زدن لباس های ندوخته اش در انتظار است که چگونه بدوزد. این را بگیرید و ببینید چه حجم عظیمی از سرمایه های اقتصاد ملی در انتظار سیاست های شفاف دولت آینده به سر می برد؛ اما این انتظار طولانی شده است . اکنون تب فعالیت های انتخاباتی کاملا فرونشسته و رئیس جمهور یا همکاران و مشاوران اقتصادی اش می بایست بسیار زودتر لااقل منشور کلی نگاه دولت آینده به اقتصاد را اعلام می کردند تا همگان تکلیف خود را بدانند، اما در شرایطی که اطلاعات کافی نیست ، شایعه پیدا می شود و شایعه نیز اثرات تخریبی فراوانی برامنیت روانی سرمایه گذاری در کشور برجای می گذارد؛ اثری که این روزها در بورس اوراق بهادار خود را نشان داده است ، تا جایی که حتی اعلام سیاست های کلی رئیس جمهور منتخب درباره بازار سرمایه نیز آن گونه که انتظار می رفت ، نتوانست به نگرانی سرمایه گذاران خاتمه دهد. این واقعیت که افزایش زمان انتظار و شفاف سازی برنامه های اقتصادی ، باعث نگرانی فعالان اقتصادی شده ، بر هیچ کس پوشیده نیست و به نظر می رسد رئیس جمهور منتخب باید قبل از معرفی اعضای کابینه و در فرصت باقیمانده به طور شفاف مجموعه سیاست های مورد پذیرش خود را درباره اقتصاد ملی در منظر فعالان اقتصادی قرار دهد و حتی منتخبانی از فعالان اقتصادی بخش خصوصی ، اتاق بازرگانی و مدیران شرکت های بزرگ دولتی را به حضور فراخواند و نظرات اجرایی را با آنان در میان بگذارد. از این رهگذر هم عیار اجرایی برنامه های اقتصادی دولت آینده سنجیده و به آزمایش گذاشته می شود و هم رئیس جمهور جدید تسلط و دید بازتری نسبت به وضعیت و مشکلات اقتصاد ملی خواهد یافت و سرانجام اقتصاد تکلیف خود را با دولت آینده می داند و می تواند بدون عجله و شوک ، برنامه ریزی لازم را برای تطبیق یافتن با شرایط جدید انجام دهد...