دنیـای جدابافتـه

خون در راهروهای کشتارگاه‌ رپچر، بزرگ‌ترین مرکز تولید گوشت در Oddworld را روان کرده است. برده‌های مودوکان قحطی‌زده گروه گروه زمین کارخانه را می‌سابند. نگهبانان هشت پاگون کریه‌منظرِ بدطینت کارگران بینوا را با قنداق تفنگ‌های خود می‌زنند و با شنیدن ضجه‌هایشان قهقهه می‌زنند. همزمان، تسمه‌هایی در بالای سر بشکه‌های ‌پر از گوشت‌های تولیدی را به مقصدی نامعلوم منتقل می‌کنند. با وجود این شرایط تاثربرانگیز، مودوکانی آبی پوست به نام اِیب معتقد است شغل خوبی دارد. اما وقتی از نقشه‌های تازه‌ کشتارگاه‌های رپچر برای تولید غذایی جدید سر در می‌آورد، قصد گریز از کشتارگاه را می‌کند. و اینجاست که حکایت

Oddworld: New ‘N Tasty، بازسازی پلتفرمر دو‌بعدی 1997 (Oddworld: Abe’s Oddysee) آغاز می‌شود. اشتباه نکنید! سازندگان در این بازسازی به دستکاری گرافیک بازی و ارتقای آن به 1080p اکتفا نکرده‌اند. بازی همان سطح و تعداد مراحل و معماها را عرضه می‌کند، اما همه چیز از ابتدا با گرافیک سه‌بعدی همزمان بازسازی شده است. همین نکته تکانی عجیب به منظره‌ Oddworld داده است. نسخه‌ اصلی دوربینی ثابت داشت که عبور اِیب از صحنه‌ای به صحنه‌ای دیگر را با تصویری ثابت نمایش می‌داد؛ اما در این نسخه او قادر است آزادانه در سراسر صحنه بدود و دوربین به همراهش می‌رود. با این‌که چنین خاصیتی در بازی‌های امروزی عادی به نظر می‌آید، برای مخاطبان قدیم این بازی، خوشی دوچندانی پدید خواهد آمد وقتی ببینند برای سفر به قسمت‌هایی که قبلا گذر عذاب‌آور از شش هفت صحنه را می‌طلبید، الان به آسانی در دسترس است. البته گاهی دوربین کنترل را به دست می‌گیرد تا قسمت‌‌های مهم‌تر، مثل صحنه‌های تعقیب و گریز را به شکلی بهتر به نمایش بگذارد. با این‌حال ذره‌ای از آزادی بازیکن تحت‌الشعاع قرار نمی‌گیرد. ظاهر گرافیکی بازی نیز چنان استادانه کار شده که ذره‌ای از نبوغ هنرمندانه‌ طراحی گذشته از بین نرفته و آنان که نسخه‌ اصلی را بازی کرده‌اند، خود را عینا در همان دنیا حس خواهند کرد.

با وجود ظاهر تازه، این نسخه توانسته همان گیم‌پلی منحصر به فرد پلتفرمینگ بازی اصلی را حفظ کرده و حتی در این روزگار نیز تجربه‌ای متمایز به دست بدهد. اِیب موجودی ضعیف، بشدت آسیب‌پذیر و عاجز از هر نوع مانور تهاجمی است. دغدغه‌ اصلی فکر او زنده ماندن است، نه مقابله و سرکوب دشمنان. بنابراین هر جا لازم باشد با مخفی‌کاری از کنار آنها گذشته، در مواجهه با آنها

پا به فرار می‌گذارد یا اگر ممکن بود، از امکانات محیط برای سرکوبشان استفاده می‌کند. اِیب می‌تواند در دودکش‌ها پنهان شود، نگهبانان مسلح را به سمت مین‌های زمینی بکشاند، با فعالسازی دامنه‌های مغناطیسی آنها را دچار شوک کرده و گاهی هم فکر یکی از نگهبانان را به اختیار خود درآورده و او را مجبور به حمله به همراهانش کنید.

دشمنان اِیب همیشه از او وحشتناک‌تر و خطرناک‌تر هستند، به گونه‌ای که به دنیای Oddworl هویتی خاص و دگرگون می‌بخشند. اگر یکی از اسلیگ‌ها را تحت اختیار خود درآورید، می‌توانید به اسلاگ‌ها ـ موجوداتی سگ مانند ـ دستور حمله بدهید؛ تا جایی که آنها را به جان یک اسلیگ دیگر بیندازید. پارامیت‌های عنکبوت‌مانند تا زمانی که در تنگنا قرار نگیرند حمله نمی‌کنند. در مقابل، اسکراب‌های ستیزه‌جو هستند که به محض رویت اِیب حمله می‌کنند، مگر این‌که اسکرابی دیگر در محل حضور داشته باشد و تا سر حد مرگ به جان هم بیفتند. بهره گرفتن از این رفتار و عمل‌های خاص است که پیروزی شما در مراحل را رقم می‌زند. نحوه‌ ترکیب این رفتارها با خطرات محیطی نیز موجب شده معماها و برخوردها هیچ‌وقت صورتی تکراری به خود نگیرد.

پس از این‌که اِیب از کشتارگاه رها می‌شود، پی می‌برد که ماجرا ریشه‌دارتر از این حرف‌هاست و قرار نیست سفر او فقط شامل بقایش شود. اِیب متوجه می‌شود که باید دو زخم دست اسرارآمیز را ازآن خود کرده با استفاده از آنها کشتارگاه را سرنگون کند. در این راه باید با نجات برادران مودوکان و دادن دستورهای لازم به آنها، جانشان را خریده و به پورتال‌هایی هدایت کند. با وجود هزار و یک راه عجیب که برای مردن اِیب وجود دارد، با حضور سه تا از همراهانش پشت سر هم، بعید نیست تعدد آنها بیشتر و ناراحت‌کننده‌تر شود. مودوکان‌ها شعور چندانی ندارند. وظیفه‌ شماست دستور بدهید دنبالتان بیایند یا درست پیش از قدم گذاشتن روی مین بایستند تا شما مسیر را باز کنید. تعداد دیالوگ‌ها و صداها در حد معتنابهی نسبت به نسخه‌ قدیم افزایش یافته‌اند. افزوده شدن فیزیک رگ ـ دال به این بازی نیز خالی از لطف نبوده و کمدی سیاه بازی را دوچندان کرده است.

تلاش برای زنده ماندن در نقش شخصیتی مثل اِیب در آن زمان یک پدیده‌ نوظهور بود. اِیب با یک ضربه می‌مرد، اما جان بی‌نهایت داشت. در این قسمت چند درجه‌ سختی به بازی اضافه شده که در ساده‌ترین حالت پس از دریافت چند ضربه خواهید مرد. با این حال سخت‌ترین درجه‌ آن هم ساده است. این سادگی را امکان Quicksave موجب شده است. در نسخه‌ PS4 با لمس صفحه‌ لمسی می‌توانید بازی را ذخیره کرده و با نگهداشتن انگشت خود روی صفحه، بارگذاری انجام دهید. از این راه می‌توانید با ذخیره کردن بازی یک ثانیه قبل از اقدامات خطرناک خود، حتی از مردن هم جلوگیری کنید.

در نسخه‌ قدیم، سرعت حرکت به دکمه‌های دوشی الحاق شده بود و با فشردن و نگهداشتن آن، دویدن یا آهسته رفتن کاراکتر را مشخص می‌کردید. اما در این نسخه، اگر اندکی آنالوگ را متمایل کنید، اِیب راه می‌رود و اگر آن را تا آخر متمایل کنید، می‌دود. همین باعث شده مرگ‌های تصادفی در بازی زیاد شود. شاید جایی بخواهید یک قدم سبک بردارید، اما با فشردن زیادی آنالوگ می‌میرند. خوشبختانه حالت حرکت مخفیانه اینجا هم به دکمه‌ دوشی الحاق شده و دست‌کم در این زمینه نگرانی ندارید که ناخواسته دشمنان را هوشیار کرده و خود رابه خطر بیندازید. این بازی فوق‌العاده زیبا را هم به بازیکنان امروزی و قدیمی‌ها توصیه می‌کنیم.

سیاوش شهبازی