روستایی با 250 زن حافظ قرآن

به گزارش مهر، بانو شکیب یکی از این زنان است که تاریخ فعالیت‌های قرآنی این روستا را به سال 76 مرتبط می‌داند.

وی به سیدی که نهضت قرآن‌خوانی را در این روستا ایجاد کرده، اشاره می‌کند و می‌گوید: سیدحسام‌الدین مرجاعی که بدون کسب دستمزد به آموزش قرآن در روستاها و مناطق محروم استان مشغول بوده، سبب رواج قرآن‌خوانی در این روستا شده و به تعبیر روستاییان نور قرآن را به این شهر تابانده است و در طول 17 سال بعد از او نیز بیش از 400 زن و دختر در زمینه روخوانی و حفظ قرآن تربیت شده‌اند.

به گفته شکیب، شیوه تدریس ساده است. ابتدا روخوانی، روان‌خوانی و در نهایت حفظ. کوچک‌ترین شاگرد کلاس دختری سیزده ساله است و بزرگ‌ترین آن بیش از 45 سال دارد. کوچک‌ترین حافظ کل قرآن نیز 16 سال دارد. آموزش بدون محدودیت و برای تمامی دختران و زنان روستا در هر سن و سالی انجام می‌شود.

پس از این که آوازه قاریان قرآن سوها بر سر زبان‌ها افتاد، سازمان تبلیغات اسلامی ساختمان دارالقرآن را برای آموزش‌های قرآنی زنان در این روستا احداث کرد.

دهیار روستای سوها نیز در باره این روستا می‌گوید: ما نه‌تنها مهاجرت نداریم بلکه به برکت قرآن حتی مهاجرپذیر هم هستیم.

میرزا محمدی در عین حال از برخی کمبودها انتقاد و عنوان می‌کند در دارالقرآن روستای سوها حتی یک دست میز و صندلی برای آموزش قرآن وجود ندارد و علاقه‌مندان روی موکت درس می‌گیرند.

همچنین دارالقرآن در طول سه سال فقط 300 هزار تومان برای هزینه‌ها پرداخت کرده و تدریس قرآن مربیان همواره رایگان بوده است.

موفقیت قاریان قرآن این روستا در مسابقات قرآنی سطح شهرستان و استان نیز قابل توجه است. اینجا زنان قرآن را حافظ اصلی خود و کودکانشان از شر بدی و پلیدی می‌دانند.

به گفته بانو شکیب، در این روستا دروغ، غیبت، بی‌توجهی به حجاب و ترک نماز جایی ندارد. مادران قرآن‌خوان هر آنچه نور قرآن بر قلبشان تابانده، در تربیت فرزندان به کار می‌گیرند.