گاسپار: ایران از امن‌ترین نقاط جهان است

مایکل لویس، خبرنگار سایت bigapplesoccer مقدمه مصاحبه‌اش با دن گاسپار، مربی دروازه‌بان‌های تیم ملی ایران را این‌گونه شروع کرده: مهم‌ترین خاطره دن گاسپار از جام‌جهانی برزیل مربوط به اتفاقات داخل زمین نبود و حس و حال بازیکنان ایران در رختکن، بعد از بازی مقابل بوسنی و حذف از جام‌جهانی و استقبالی که از آنها در فرودگاه امام خمینی تهران شد، مربی آمریکایی تیم ملی را بشدت تحت تاثیر قرار داده است. او درباره جو رختکن تیم ملی ایران در طول بازی‌های جام‌جهانی و استقبال مردم ایران از این تیم می‌گوید: برای من که مدت‌هاست در فوتبال کار می‌کنم جو رختکن ایران پس از بازی با بوسنی بسیار عجیب و ناراحت‌کننده بود. وقتی از جام‌جهانی حذف شدیم خیلی‌ها در رختکن ناراحت بودند و گریه می‌کردند. واقعا در آن شرایط بسیار ناراحت شدم، اما چیزی که برایم جالب است استقبال باشکوهی بود که از ما در تهران به عمل آمد. ما تقریبا نزدیک‌ صبح وارد تهران شدیم، اما در آن زمان هزاران نفر از مردم منتظر ما بودند تا قهرمانان‌شان را ببینند. آنها همگی از عملکرد ما در جام بیستم خوشحال بودند. این استقبال، احترام مردم ایران به فوتبال را نشان می‌دهد.

ایران مقابل نیجریه بدون گل به تساوی رسید ، از آرژانتین با یک گل دقیقه 91 شکست خورد و در سومین دیدار خود نیز با نتیجه 3 بر یک برابر بوسنی نتیجه را واگذار کرد تا در رده چهارم گروه خود قرار گیرد. اما بازی‌های خوب ایران در جام‌جهانی خصوصا در خط دفاع باعث شد خیلی‌ها در ایران به این تیم افتخار کنند.

گاسپار درباره عملکرد ایران در جام‌جهانی گفت: قطعا ایران برای قهرمانی به جام‌جهانی نرفته بود. هدف ما از همان ابتدا بازی‌های خوب در جام‌جهانی بود و من فکر می‌کنم به این هدف رسیدیم. چه کسی فکر می‌کرد آرژانتین با آن همه ستاره در وقت‌های اضافه ما را شکست بدهد آن هم زمانی که دروازه‌بان آنها بهترین بازیکن زمین بود. نیازی هم نیست که اشاره کنم داور در این دیدار می‌توانست یک پنالتی مشخص برای ایران بگیرد و نتیجه به نفع ما رقم بخورد. پنالتی‌ای که همه مردم دنیا آن را دیدند. در کل فکر می‌کنم ایران در جام‌جهانی، بازی‌های شایسته و خوبی به نمایش گذاشت و در واقع کادر فنی به هدف خود رسید.

او درباره ترکیب کادر فنی تیم ایران و شرایط کار در ایران می‌گوید: فکر می‌کنم برای خوانندگان شما جالب باشد بدانند اعضای کادر فنی ایران در جام‌جهانی از چه کشورهایی بودند، پرتغالی، فنلاندی، کیپ‌وردی، اتریشی، برزیلی، آرژانتینی، موزامبیکی و آمریکایی. من فکر نمی‌کنم کشور دیگری غیر از ایران چنین شرایطی در جام داشت. از همان اول که کرش به من پیشنهاد حضور در تیم ملی ایران را داد اصلا برایم مهم نبود که من آمریکایی هستم، چرا که در کشورهای مختلفی کار کرده‌ام. ایران نیز مثل بقیه کشورها بود. در واقع می‌توانم بگویم ایران یکی از امن‌ترین کشورهایی بوده است که دیدم.

گاسپار در رابطه با تاثیرات تحریم‌ها بر کار تیم ملی نیز می‌گوید: قطعا تحریم‌های اقتصادی در کار ما تاثیر داشت. در واقع تحریم‌ها باعث شدند ما نتوانیم بازی‌های دوستانه با تیم‌های بزرگ جهان داشته باشیم. برای اخذ ویزا هم مشکلات زیادی برای ما ایجاد کرد. ما با مشکل پرداخت پول برای هتل، حمل و نقل و پیدا کردن حریف تمرینی و امکانات تمرینی مواجه بودیم. اما با وجود همه این مشکلات، بازیکنان ایرانی بدون توجه به آن، عملکرد بسیار بی‌نظیری در جام‌جهانی داشتند و واقعا باید این عملکرد را ستایش کرد. تنها دو چیز باعث حفظ انگیزه بازیکنان ایرانی شده بود: شور و شوق آنها به فوتبال و عشق آنها به مردم‌شان.