سرگذشت موسیقی ایرانی در چین

«موسیقی ایرانی در چین» به مطالعه و بررسیِ شباهت‌هایی شگفت‌آور میان زبان فارسی و موسیقیِ ایران با زبان و موسیقی یکی از ایالت‌های غربی چین به نام «شین‌جیان» می‌پردازد.
کد خبر: ۶۹۱۳۹۹
سرگذشت موسیقی ایرانی در چین

کتاب «موسیقی ایرانی در چین» در شش فصلِ «نگاهی به تاریخ موسیقی اویغوران چین»، «مقام‌نوازی و موسیقی ایرانی در میان اویغوریان»، «سازهای ایرانی در شین‌جیان چین»، «خوشتار، ساز کهن ایرانی!»، «رواج سازهای ایرانی در میان چینیان»، «واژه‌ها و اصطلاحات موسیقی ایرانی در شین‌جیا چین» نوشته شده است که همچنین در فصلی مجزا مجموعه‌ای مفید از حدود 40 تصویر از نوازندگان و موسیقیدانان، سازها، نقاشی‌ها و رقص های اویغوران را ارائه داده است.

نویسنده در فصل اول کتاب «نگاهی به تاریخ موسیقی ایغوری» به شکل مفصل به شرح بررسی کتاب «درباره دوازده مقام» نوشته سیف‌الدین‌عزیزی، موسیقیدان، پژوهشگر موسیقی و دوتار نواز اویغوری می‌پردازد.

نویسنده کتاب،​ نادره بدیعی همسر دکتر مظفر بختیار (متولد 1322)، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران است. دکتر بختیار به دلیل آثار و تحقیقات مهم در زمینه چین‌شناسی در سال 1374 از سوی دانشگاه پکن به عنوان «استاد ممتاز دانشگاه پکن» برگزیده شد. وی از سال 1369 به عنوان استاد اعزامی دانشگاه تهران در دانشگاه پکن به مدت 5 سال به تدریس در کرسی زبان و ادبیات فارسی و اداره مؤسسه ایران شناسی دانشگاه پکن پرداخت و نسلی از پژوهشگران زبان و ادبیات فارسی را در چین پرورش داد. کتاب «موسیقی ایرانی در چین» و چندین کتاب دیگر درباره فرهنگ اویغورانِ چین دستاوردی ماندگار از همین سفرهای نادره بدیعی است.

چاپ اول «موسیقی ایرانی در چین» در 116 صفحه مصور با شمارگان هزار نسخه و بهای هفت هزار تومان چندی پیش از سوی انتشارات پارت روانه بازار شده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها