مبارزه با سلولهای سرطانی به کمک نانو پارتیکل ها
جام جم آنلاین: دانشمندان ، ریز فن آوری مشابه با اسب تروا را برای انتقال مخفیانه یک داروی شیمیایی قوی به داخل سلول های تومور ایجاد کرده اند که این کار فعالیت کشنده دارو ی ضد سرطانی را افزایش داده و اثرات جانبی و سمی آن را کاهش می دهد.
مطالعات قبلی در کشت های سلولی نشان داده اند چسبیدن داروهای ضد سرطان به نانوپارتیکل ها برای انتقال هدفمند به سلولهای تومور می تواند پاسخ درمانی را افزایش دهد.
به گزارش مدیکال نیوز اکنون دانشمندان دانشگاه میشیگان اظهار می دارند که این درمان براساس نانوتکنولوژی در حیوانات زنده نیز موثر واقع شده است.
به گفته سرپرست این گروه تحقیقاتی ، مطالعه فوق اولین موردی است که نشان می دهد داروی هدفمند متصل به نانوپارتیکل واقعا جریان خون را ترک کرده ، در سلولهای توموری تجمع می یابد و تاثیر بیولوژیک بر تومور اعمال می کند.
این روش هدف گیری مستقیم دارو به سلولهای تومور میزان داروئی را که به سلولهای نرمال می رسد کاهش می دهد ، اثر ضد سرطانی دارو را افزایش داده و از سمیت آن می کاهد.
وسیله انتقال دارو که در این مطالعه مورداستفاده قرار گرفته ملکول پلیمر سنتتیکی بنام دندریمر است. این دندریمر ها با قطری کمتر از 5 نانومتر به اندازه کافی کوچک هستند که از منافذ ریز غشاهای سلولی عبور کنند.دندریمر ها ساختمان درختی شکل دارند و دارای انشعابات زیادی هستند یعنی همان قسمتی که دانشمندان می توانند تنوعی از ملکول ها از جمله داروها را به آن متصل کنند.
فولیک اسید یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح همه سلولهاست. اما سلولهای سرطانی به مقدار بیشتر ی از آن نیاز دارند. با استفاده از این نیاز سلولهای سرطانی به فولات دانشمندان می توانند از مقاومت این سلولها در برابر داروهای ضد سرطانی جلوگیری کنند.
ملکول نانوپارتیکل مانند اسب تروا عمل می کند ، بطوریکه ملکول های فولات روی نانوپارتیکل به گیرنده های روی سطح سلول سرطانی متصل می شوند و سلول سرطانی که نیازمند فولات است به خیال جذب فولات نانوپارتیکل متصل به دارو را بداخل خود می کشاند. اما در هنگام عبور فولا ت از غشای سلولی ، سلول متوترکسات سمی را هم به درون خود جذب می کند. بهر حال در این روش میزان داروی مورد نیاز کمتر و تاثیر آن 10 برابر بیشتر از روش معمولی استفاده از شیمی درمانی است.
دانشمندان دانشگاه میشیگان در نظر دارند کاربرد نانوتکنولوژی را در انتقال دیگر داروهای ضد سرطانی بررسی کنند. داروهای زیادی وجود دارند که خیلی موثرند اما اکنون قابل استفاده نیستند زیرا بسیار سمی هستند.
اگر این داروها به کمک سیستم نانوپارتیکلی بصورت هدفمند انتقال داده شوند ، شاید مشکل سمیت آنها برطرف شود و طیف وسیعتری از داروهای ضد سرطانی برای مبتلایان فراهم گردد.
