بازی با آرژانتین باختیم، اما دنیا ما را تحسین کرد.
بله. شنبهشب هم مثل بازی با نیجریه بودیم. سیستم تدافعی و دل بستن به ضدحملات که اتفاقا خیلی خوب هم جواب داد. جدا از تاکتیکهای کرش باید بدنسازی عالی تیم ملی را هم تحسین کرد. ملیپوشان ما حتی در دقیقه 90 هم استارت میزدند.
فراموش نکنیم ما مقابل آرژانتین بازی میکردیم نه یک تیم درجه سه آسیایی. چند موقعیت صددرصد هم داشتیم که از بدشانسی گل نشد. در لحظات پایانی هم مغلوب خلاقیت یک بازیکن استثنایی شدیم. اما این چیزی از ارزش بازی ما کم نمیکند و خودتان هم دیدید که هرچقدر از بازی گذشت، عملکرد هوشمندانه تیم ایران هم افزایش یافت. بچهها خودشان را پیدا کردند و به جرات میتوان گفت در دقایقی از نیمه دوم ما یک سر و گردن بالاتر از آرژانتین بودیم.
جناح چپ ایران را چطور میبینید؟
عالی. مهرداد پولادی که واقعا عالی بود. هم در این بازی و هم درجدال با نیجریه. از طرف دیگر حاج صفی هم خیلی خوب به کمکش میآمد. این دو نفر بخوبی مکمل همدیگر شده و زوج بسیار خوبی را تشکیل دادند.
قبول دارید نکونام روی گل مقصر بود؟
نکونام کاپیتان ماست و واقعا برای تیم ملی زحمت میکشد. او بازیکن ارزشمندی است، اما متاسفانه در آن صحنه اشتباه کرد. جواد با آن همه تجربه باید توپ را به شکل بهتری دفع میکرد، اما ترجیح داد دریبل کند و...
جدال چهارشنبه با بوسنی. آیا صعود میکنیم؟
کار سختی است. بوسنی حذف شده و انگیزه صعود ندارد. اما برای حیثیت خودش بازی میکند. شاید جلوی ما انتحاری ظاهر شود. آنها دو بازی را باختهاند و برای کسب پیروزی در جامجهانی دست به هرکاری میزنند. از سوی دیگر، ما برای صعود نیاز به برد داریم، اما این مساله نباید باعث شود که سیستم بازی خودمان را عوض کنیم، چون تغییر سیستم باعث پریشانی تاکتیکی تیم ملی میشود. باید کار را مثل دو بازی قبلی شروع کرده و آرام آرام به دروازه حریف نزدیک شویم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم