کوله‌باری از احساسات خوب؛ بدرقه تیم ملی

بدرقه باشکوهی بود. حمایتی بی‌غل و غش که به اندازه یک اردوی تدارکاتی کامل در کیفیت بازی تیم ملی تاثیرگذار خواهد بود. این را از لبخند رضایتی که در تمام طول مراسم بدرقه روی چهره کادر فنی نقش بسته بود می‌شد لمس کرد؛ لبخندی که روی چهره بازیکنان نمود بیشتری داشت.

به جرات می‌توان گفت شب گذشته، شب بی‌خوابی ملی‌پوشان بود. شبی که احساس شادی و اضطراب همزمان، بسیاری از آنها را تا لحظه سوار شدن بر هواپیما رها نکرد. شادی ملی‌پوشان از بابت حمایت بی‌شائبه‌ای بود که هزاران هموطن به نمایندگی از کل ملت ایران از آنها داشتند و البته اضطراب هم به این خاطر که مبادا نتوانند انتظارات مردم را در آوردگاه جام جهانی برآورده کنند. اضطرابی که البته بی‌مورد است.

همه ما می‌دانیم این تیمی که به جام جهانی رفت آن‌طور که 31 تیم دیگر تدارک دیدند، تدارک ندید. اردوهای زیادی در یک سال اخیر لغو شد و بازی‌های تدارکاتی زیادی هم می‌شد برای این تیم در نظر گرفت که البته در نظر گرفته نشد. پس ملی‌پوشان تقصیری ندارند. شاید به همین‌خاطر هم حمایت‌ها از تیم ملی شدت گرفت تا آنها خلأ تمام این کاستی‌ها را کمتر احساس کنند. ملی پوشان باید بدانند حمایتی که از آنها صورت می‌گیرد بدون چشمداشت است. حامیان تیم ملی، هیچ انتظاری از ملی‌پوشانشان ندارند جز تلاش آنها برای بهتر بودن در این جنگ نابرابر.

دیشب کسی به این فکر نکرد امکان دارد تیم ملی با ‌دست خالی از برزیل برگردد. کسی هم دوست نداشت از دلواپسی‌های بازی با تیم قدرتمند آرژانتین و تقابل با فوق ستاره‌هایی چون لیونل مسی،‌ دی ماریا و... حرف بزند. همه آمده بودند تا از تیم ملی حمایت کنند، یکصدا، یکپارچه و متحد. مردم و رئیس‌جمهور آمده بودند تا به ملی‌پوشان بگویند تنها نیستند. تا به آنها در آستانه جام جهانی انگیزه‌ای دوچندان بدهند. تیم ملی صبح امروز با کوله‌باری از این احساسات خوب، تهران را به مقصد برزیل ترک کرد تا در آوردگاه جام جهانی حاضر باشد.

رضا پورعالی‌/‌ گروه ورزش