بیشک حضور در هر میدانی، آن هم تورنمنتی به بزرگی جامجهانی فوتبال میتواند دستاوردهای فنی خوبی برای مربیان فوتبال کشورمان داشته باشد. جدا از قرار گرفتن در فضای این رقابتها، تماشای مسابقات از نزدیک میتواند مربیان ما را به یافتههای جدیدی رهنمون ساخته و آنان را در کارشان چند گام به جلو هدایت کند. هر چند دیدن این رقابتها از جعبه جادویی نیز میتواند تا حدودی این کارکرد را برای مربیان فوتبال داشته باشد اما تماشای تمام صحنهها و جوانب بازیها در لحظه و در عین حال واکنشهای مربیان تیمهای مختلف در هنگامه بازیها، نمیتواند یکجا در قاب تلویزیون قرار گیرد و برای همین نیز هست که حضور مربیان فوتبال ما در جامجهانی برزیل، میتواند تجارب ذی قیمتی را در اختیارشان قرار دهد. بیتوجهی به مسابقههای جامجهانی در شرایطی است که بعضا شنیده میشود دو، سه نفری از مربیان در نظر دارند در بحبوحه رقابتهای جامجهانی و برای گذراندن تعطیلات همراه خانواده به آمریکا بروند؛ مربیانی سرشناس و متمول در فوتبال ایران که بیشک هزینهکرد 40، 50 میلیون تومان از سوی هر یک از آنان نمیتواند فشاری را به لحاظ مالی متوجه شان سازد. این را از این حیث میگوییم که تعدادی از مربیان که وضع مادی آنچنانی ندارند، به همت فدراسیون فوتبال چشم دوختهاند تا آنان را به آوردگاه برزیل اعزام کند که البته انتظار بیجایی هم نیست. اما برای مربیان سرشناس فوتبال ایران که برای یک فصل مبالغ میلیاردی میگیرند، هزینهکرد 50 میلیون تومان، رقم ناچیزی است.
متاسفانه تا به امروز برنامهای از سوی فدراسیون اعلام نشده و خود مربیان نیز ارادهای در این زمینه ندارند. به هر حال دیدن رقابتهای جامجهانی، خود یک کلاس آموزشی برای هر دوستدار فوتبالی به حساب میآید، چه برسد به مربیانی که میتوانند با یادداشتبرداری از تمام اتفاقهای این رقابتها و به زیر ذرهبین بردن کار مربیان بزرگی چون فلیپه اسکولاری، وینسنته دل بوسکه، کاپلو، یواخیم لو، سابیا و... از کار هر یک نکات تازهای را برای استفاده در کار خویش فرا گیرند. در این شرایط باید پرسید رفتن به سفر تفریحی آمریکا و کانادا مهمتر است یا رفتن به جامجهانی برزیل و دیدن کلاس ویژه فوتبال روز دنیا؟
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم