جیمی هیبرت، فیلمنامه این مجموعه درام و ماجراجویانه را نوشته و شرکت کاسگراو هال فیلمز تهیهکننده و خالق آن است. در کل، دو فصل از این مجموعه تهیه و پخش شده است. زمان تقریبی هر قسمت مجموعه حدود ده دقیقه است. این مجموعه اولین بار سپتامبر 1995 از شبکه تلویزیونی بیبیسی پخش شد و پخش آن تا دسامبر 1996 ادامه داشت. این انیمیشن خانوادگی از حال و هوای ویژهای برخوردار بوده و کاملا به شکل سنتی کارتونی تهیه شده است. شخصیت اصلی قصه مجموعه پیرمرد باهوش و دانایی است که روی یک درخت بلوط زندگی میکند. وی که با نام اوکی دوکه شناخته میشود، لباس خاصی به تن میکند که هویت او را تشکیل میدهد. اوکی دوکه به همه کمک میکند. پوست سبز او هم یکی دیگر از مشخصههای وی به حساب میآید. کلاه مدل هندوانهای او هم از جمله چیزهایی است که وی علاقه خاصی به آن دارد.
جیمی هیبرت، نویسنده فیلمنامه مجموعه میگوید تلاش اصلی وی در زمان نگارش فیلمنامه این بود که اوکی دوکه به صورت یک شخصیت دوستداشتنی و مهربان به تصویر کشیده شود که با محیط پیرامون خویش دوستی صمیمانه دارد. به این ترتیب، وی به یکی از شخصیتهای مورد احترام جنگل تبدیل میشود. کلبه او محل تجمع انواع و اقسام موجودات است و خود او دوستی نزدیکی با حیوانات مختلف جنگل دارد. در دل قصه مجموعه، هر یک از حیوانات و جانوران خانوادهای برای خود دارند. آنها در کنار شخصیت اصلی قصه، ماجراجوییهای مختلف اپیزودهای مجموعه را خلق میکنند. هیبرت میگوید : «مجموعههای زیادی طی این سالها ساخته شده که محیط جنگل و موجودات مختلف آن، شخصیتهای اصلی قصه و ماجراجوییهای آن بودهاند. به همین دلیل احساس کردم در قصه مجموعه باید شخصیتها از حال و هوای تازه و متفاوتی برخوردار باشد.»
ابتدای مجموعه، یکی از دوستان اوکی دوکه زنگی را زیردرخت محل زندگی او نصب میکند. این زنگ میتواند شخصیت اصلی قصه را از خواب بیدار کند، پس از آن است که حوادث متعدد مجموعه آغاز میشود. با پایین آمدن اوکی دوکه از درخت، حوادث و اتفاقات بانمک و جالبی رخ میدهد که خط اصلی قصه را پیش میبرد. این قصهها در کنار سرگرم کردن تماشاگران (و بویژه بچهها) پندهای آموزشی و تربیتی را هم به صورت غیرمستقیم ارائه میکند. با انجام این کار، بلوط دانا از حال و هوای سرگرمکننده بودن خارج شده و به سمت یک نمایش آموزشی میرود. این آموزش دقیقا از دل لوکیشنهای قصه بیرون میآید و حالت تحمیلی ندارد. محیط جنگل و موجودات داخل آن، فرصت کافی را برای بحث و صحبت درباره برخی مسائل آموزشی و تربیتی به وجود میآورد و به گونهای نبوده که گفته شود این بحثها از بیرون به قصه مجموعه تحمیل شده است.
برایان لیتل و الن مسکه، کارگردانان هر دو فصل مجموعه هستند. تعداد زیادی از اپیزودهای این دو فصل توسط این دو کارگردانی شد. برایان لیتل در ارتباط با حال و هوای بلوط دانا میگوید: «همیشه یکی از نکاتی که در رابطه با انیمیشنها و کار برای قشر سنی کودک مطرح است، بخش آموزشی و تربیتی آن است. شما کمتر کاری را در ژانر کودک و نوجوان پیدا میکنید که فاقد این مساله باشد، اما بحث اصلی این است که جنبه آموزشی و تربیتی هر قصهای باید در پسزمینه موضوع قرار داشته باشد. اگر قرار باشد این مساله به صورت فریاد گفته شود و جنبه آشکار داشته باشد، باعث سرخوردگی تماشاچی و مخاطب میشود. در این حالت، تماشاچی به جای همراهی و همدلی با موضوع در برابر آن موضعگیری میکند و حاضر به پذیرش آن نمیشود. خوشبختانه ما فیلمنامهای قوی و جذاب در اختیار داشتیم که این موضوع مهم را به شکل منطقی و درست در دل خود حل کرده بود. به این ترتیب، کار ما در زمان تولید مجموعه خیلی راحت و بیمشکل بود.»
در دل قصه هر قسمت مجموعه، معمای غیرقابل حل یا شرایط بسیار دشواری برای شخصیتهای مختلف آن وجود دارد، اما شخصیت اصلی قصه توانایی حل آن را دارد و این مشکلات را برای آنان حل میکند، اما سازندگان مجموعه به این مقدار اکتفا نکرده و برای حل مشکلات، از یاری خود حیوانات هم بهره میگیرند و آنها را در یک موضع انفعالی قرار نمیدهند. بسیاری از مشکلات مجموعه شخصیتهای قصه را دو نفر از اهالی جنگل به نام دیو و دنزل به وجود میآورند. در قصه، این دو به صورت آدمهای کممسئولیتی به نمایش درمیآیند که کارها و اقدامات خود را بدون تفکر انجام میدهند و به هیچ وجه متوجه نتیجه عواقب کارهای خویش نیستند. زمانی که اوکی دوکه درباره نوع رفتارها و اقدامات نسنجیده آنها صحبت میکند، بخش تربیتی و آموزشی مجموعه از راه میرسد. به دنبال پخش فصل دوم مجموعه، تهیهکنندگان در رابطه با تولید فصل سوم آن با شبکه بیبیسی بحث و مذاکره کردند. با آن که این بحث چند ماه طول کشید، ولی به نتیجه مثبتی نرسید و فصل دیگری از بلوط دانا وارد مرحله تولید نشد. اوایل سال 2000 دیویدی مجموعه وارد بازار ویدئویی شد.
IMDB / مترجم : کیکاووس زیاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم