ولاسکو: ایران برای همیشه در ​قلب من باقی ​خواهد ماند

دیروز آخرین نشست خبری سرمربی آرژانتینی والیبال کشورمان برگزار شد تا این مربی بزرگ در روزی که کیک تولدش ر ا برید، با مردم ایران خداحافظی کند.

نشست روز گذشته با پخش کلیپی برگزیده از لحظات متفاوت حضور ولاسکو در ایران آغاز شد. کلیپی که همه را تحت‌تاثیر قرار داد. یکی از پرافتخارترین مربیان والیبال دنیا، حالا به کشورش بازمی‌گردد تا به گفته خود، دین‌اش را به آرژانتین ادا کند.

ولاسکو پس از پخش این کلیپ در حالی که بغض گلویش را می‌فشرد، خطاب به خبرنگاران گفت: موج احساسات مردم در این روزها نسبت به من شدت بیشتری پیدا کرده است. به همین خاطر خیلی تلاش کردم تا خودم را برای این نشست آماده کنم، اما پخش این کلیپ دوباره کار مرا سخت کرد. خیلی ناراحتم زیرا دوست داشتم در مسابقات قهرمانی جهان با ایران باشم. اعتقاد دارم ایران می‌توانست در این مسابقات موفق باشد، اما از آنجا که تیم ملی آرژانتین جایگاه خوبی ندارد از دسامبر(آذر) از من خواستند برای کمک به آنها به کشورم بروم. هیچ‌گاه همکاری خود را با تیم ملی ایران قطع نخواهم کرد، اما آرژانتین کشور من است و 31 سال از آن دور بوده‌ام. این آخرین شانس من برای خدمت به والیبال کشورم است.

ولاسکو درباره احساس ادای دین به کشورش آرژانتین هم گفت: تصمیم من برای رفتن به آرژانتین حرفه‌ای نبود و برایم بسیار سخت بود، چون والیبال آرژانتین نسبت به ایران در سطح پایین‌تری قرار دارد. حتی وضع اقتصادی آرژانتین هم بسیار بد است، اما زمانی که جوان بودم چیزهای زیادی از کشورم فراگرفته‌ام. در کشورم رایگان تحصیل کردم و به عنوان مربی بدنساز و دستیار سرمربی تیم ملی آرژانتین به کشورهای مختلف سفر کردم. همین تجربیات کمک کرد تا پس از ترک آرژانتین به شهرت و پول دست یابم، اما چیزی به کشورم بازنگرداندم. امروز وقت آن است که دین خود را به کشورم ادا کنم. با این حال ایران برای همیشه در قلب من باقی خواهد ماند و اگر به روند موفقیت‌های خود ادامه دهد بزرگ‌ترین هدیه برایم خواهد بود.

ولاسکو که با همسرش در این نشست حضور پیدا کرده بود، علاقه‌ای نداشت درباره مربی آینده والیبال ایران حرفی بزند، اما سرانجام در مقابل اصرار خبرنگاران تسلیم شد و گفت: مربیان دوست ندارند درباره مربی قبل یا بعد خود حرف بزنند. اما من 12 سال سرمربی لورنزو برناردی بودم و کاملا با او آشنا هستم. گرچه به اندازه من تجربه مربیگری ندارد و جوان است، اما زمانی که من کارم را با ایتالیا آغاز کردم 39 سال داشتم و برناردی الان سن بالاتری نسبت به آن زمان من دارد. هر چند کار کردن در تیمی که موفق بوده دشوار است، اما برناردی برای این ‌که این روند توام با موفقیت را ادامه دهد کارش به مراتب آسان‌تر از روز اولی خواهد بود که من به ایران آمدم. در مجموع هر کس عاشق ایران است باید کمک کند تا پیشرفت والیبال این کشور ادامه پیدا کند.

سرمربی سابق والیبال ایران در توصیف بازیکنان ایرانی و همچنین علت انتخابش برای هدایت تیم ملی والیبال ایران نیز گفت: زمانی که ایران را انتخاب کردم یک دلیل حرفه‌ای داشتم و آن این بود که می‌دانستم این کشور توانایی بالقوه‌ای از نظر بازیکن و شرایط خوبی برای رسیدن به موفقیت دارد. زمانی که وارد ایران شدم متعجب شدم زیرا شرایط را بهتر از آنچه تصور می‌کردم، یافتم.

تیم‌های زیادی در دنیا دیده‌ام، اما تعداد بازیکنان مستعد در ایران بسیار بیشتر از تمام کشورهایی است که تاکنون در آنها کار کرده‌ام. برای انتخاب ایران یک دلیل فرهنگی هم داشتم و می‌خواستم با فرهنگی غیر از آنچه تاکنون تجربه کرده‌ام، آشنا شوم. خوشحالم که این کشور را برای مربیگری انتخاب کردم و یکی از تجربیات جالب و خوب زندگی‌ام را پشت‌سر گذاشتم.

ولاسکو در پاسخ به این پرسش که آیا روزی دوباره به ایران بازخواهد گشت یا خیر، گفت: در مورد آینده باید بگویم شاید آرژانتین آخرین تیمی باشد که من به عنوان سرمربی در آن فعالیت کنم. ممکن است پس از آن به عنوان مدیر فنی یا سمت‌هایی از این قبیل مشغول به کار شوم؛ هرچند بهتر است در مورد این موضوع بعد از المپیک 2016 صحبت کنیم، البته ارتباط من با ایران قطع نمی‌شود. به بازیکنانم هم گفته‌ام مربی خوب یک معلم است. اگر در نقش یک معلم کار خود را درست انجام داده باشم، دیگر نیازی به من نخواهند داشت؛ چون درس‌های خود را به بازیکنان منتقل کرده‌ام. موفقیت واقعی یک سرمربی این است که پس از جدا شدن از یک تیم بازهم بازیکنانش به مسیر او ادامه دهند.

ولاسکو که در پایان تندیسی هم از امیر خوش‌خبر به عنوان یادگاری از فدراسیون والیبال ایران هدیه گرفت، درباره احساسش به والیبال ایران و بازیکنانش گفت: والیبال کشور شما در من اشتیاق به وجود آورد. بازیکنان ایرانی همیشه می‌خواهند بازی کنند و همیشه برنده باشند. این مساله در لیگ ایران هم وجود دارد و همه بازیکنان با تمام وجود بازی می‌کنند. چیزی که من به بازیکنان منتقل می‌کنم، اعتماد به نفس و دانش والیبال است. چیزی که در ایران آموختم را به فرزندان خودم هم یاد می‌دهم. این فقط مربوط به والیبال نیست و یک اصل است که به فرهنگ‌ یکدیگر احترام بگذاریم. من نخستین کسی هستم که قهرمانی دو قاره مختلف را به دست آورده‌ام و به همین دلیل از ایران و ملت بزرگ آن ممنونم.