نمونه چنین بازیکنانی هم در لیگ برتر فوتبال ایران زیاد هستند و اصولا معلوم نیست فلسفه جذبشان چیست که با وجود عقد قراردادهای چند صد میلیونی نمیتوانند در ترکیب تیمهایشان بازیکن موثری باشند.
طبق آماری که سازمان لیگ برتر در فصل گذشته داده بود 25 درصد بازیکنان در لیگ دوازدهم کمتر از دو یا سه بازی کردهاند.
این اتفاق یعنی یک چهارم از بازیکنان شاغل در لیگ دقایق کمی را به میدان رفتهاند. بر فرض مثال اگر میانگین دریافتی این بازیکنان در پایین ترین رقم 400 میلیون تومان باشد رقمی در حدود 45 میلیارد تومان در لیگ برتر هدر رفته است.
مثل گردونه در حال حرکت است و یک جورهایی شبیه به قانون نیوتن. به جای اینکه با حرکت به سوی حرفهای شدن، خریدها با توجه به نیاز و درایت کادر فنی انجام شود، فرصتها و هدر دادن سرمایه از لیگی به لیگ دیگر منتقل میشود.
اتفاقی که لیگ برتر سیزدهم هم از آن بینصیب نماند و ستارههای خاموش فقط پول گرفتهاند و بعضیها حتی یک دقیقه هم برای تیمشان بازی نکردهاند. آنها یا قبل از انتخاب کادر فنی جذب تیم شده اند و یا با تفکرات سرمربی جور در نیامدهاند. جالب اینجاست که بعضیها حتی شانس نیمکتنشینی هم نداشتهاند و سهمشان فقط تمرین بوده و سکونشینی.
خبر آنلاین ضمن ارائه گزارشی در این زمینه، جدولی از بازیکنان که میلیونی جذب شده و کمترین بازدهی را داشتهاند چاپ کرده که در پی میآید. البته با این توضیح که این قیمتها تخمینی است و از ارقامی که در ابتدای فصل در رسانههای مختلف منتشر شده، استخراج شده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم