ابوطالب حافظی، مدیر مدرسه تاریخی دارالفنون درباره روند بازسازی سالن تئاتر این مدرسه به مهر گفت: در زمان ناصرالدینشاه، معماران زیادی به ایران آمدند و در گوشه و کنار کشور و بویژه در تهران کار کردند. یکی از بناهایی که ازسوی معماران اروپایی ساخته شد دارالفنون بود که آنها بنا به عادت برای چنین مکانی یک سالن تئاتر نیز ساختند و این سالن به عنوان اولین مکان برای تئاتر ایران انتخاب شد.
حافظی در پاسخ به اینکه آیا میتوان روی این حساب کرد که این سالن دوباره در منطقهای از تهران که با کمبود سالن تئاتر مواجه است، راهاندازی شود، توضیح داد: اینجا اولین سالن نمایش در ایران است که در آن نمایشهای ترجمهای کار شده بود، پس سابقهای هنری و تئاتری دارد و میتوان بر بازسازی و فعالسازی دوباره آن حساب کرد.
او ادامه داد: این محل کارکردی تئاتری دارد و بنا را بر آن گذاشتیم که با رعایت اصول حرفهای بازسازی و سالن نمایش آن تجهیز و به یک سالن همایش فرهنگی و اجتماعی تبدیل شود؛ البته با رویکردی که وزارت آموزش و پرورش به تئاتر دارد.
حافظی تصریح کرد: این مکان متعلق به وزارت آموزش و پرورش است، ولی نهادهایی چون شهرداری تهران و سازمان میراث فرهنگی در بازسازی آن به ما کمک میکنند. حافظی در بخش دیگری از سخنانش و در پاسخ به پرسشی درباره مجسمه معروف برنزی امیرکبیر ساخته دست زندهیاد ابوالحسنخان صدیقی که در این مکان قرار دارد، توضیح داد: این مجسمه، جزو اموال باارزش دارالفنون است که از سوی زندهیاد صدیقی که خود از دانشآموختگان این مدرسه بود، ساخته شده و قرار بر این است که بعد از اتمام بازسازی دارالفنون، این مجسمه باارزش در گوشهای از حیاط اصلی دارالفنون یا در گوشهای از سالن تئاتر قرار بگیرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم