این فناوری جدید روی موشهای آزمایشگاهی، آزمایش شد و محققان دریافتند یک مرحله تزریق میتواند سطح طبیعی از قند خون را تا ده روز در یک موش مبتلا به دیابت کنترل کند. همانطور که میدانید بدن بیماری که مبتلا به دیابت نوع 1 است، نمیتواند مقدار کافی انسولین تولید کند. در حالی که انسولین عنصر مهمی در انتقال گلوکز از خون به داخل سلولهاست.
در این گروه از بیماران، مقدار قند خون باید مدام آزمایش شود. برای آنها گاهی دزی مشخص از انسولین برای ایجاد یک سطح طبیعی از قند خون تجویز میشود؛ اما تزریقهای روزانه انسولین برای بیماران دردسرهای خاص خودش را دارد. در برخی موارد دردناک بوده و گاهی تصمیمگیری درباره میزان انسولین تزریقی خطر و ریسکهایی به دنبال دارد. به نظر میرسد با این فناوری جدید، با یک مرحله تزریق میتوان تا ده روز از میزان قند خون در بیماران اطمینان حاصل کرد.
با تزریق این ذرات بارهای مثبت و منفی در خون ایجاد میشود؛ بارهای مثبت و منفی یکدیگر را جذب کرده و یک شبکه شکل میدهند. به طوری که این ذرات دیگر قادر به پراکندگی و متفرق شدن در بدن نیستند. این شبکه نانو ساختاری متخلخل پیدا میکند. از این مرحله به بعد، سلولهای خون و گلوکز میتوانند به هستههای نانو در این شبکه راه یابند.
به گفته دکتر «ژنگو» این فناوری به طور موثر باعث تولید یک حلقه بسته سیستمی میشود که میتواند فعالیت پانکراس را در افراد سالم تقلید کرده و انسولین را در پاسخ به تغییرات سطح گلوکز در خون آزاد کند. فناوری جدید این توانایی را دارد تا سلامت افراد را به آنها برگرداند و کیفیت زندگی را در بیماران مبتلا به دیابت ارتقا بخشد. این تیم تحقیقاتی در حال بحث و بررسی برای شروع انجام مراحل آزمایشی این تزریق روی بدن انسان است تا بتواند بزودی آن را به عنوان یک اکسیر مطمئن به زندگی میلیونها نفر از افراد مبتلا به دیابت در سراسر دنیا هدیه کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم