در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بازی، شادی، تماشا
یکی سبیل درآورده بود و آن یکی هنوز عینک به چشم داشت، یکی هنوز چال دوستداشتنی روی لپ چپش به وقت ذوقکردن، پیدا میشد و آن یکی مثل بچگیهاش زمان میبرد تا یخ خجالتش آب شود.
اگر خاطرتان باشد بچههای دیروز برنامه «بازی، شادی، تماشا» عمو قناد با بچههایشان به برنامه «جمعه به جمعه» آمده بودند تا یکی از بخشهای نوستالژیک این برنامه، دعوت از بچههای قدیمی برنامه کودک 20 سال پیش باشد که حالا پدر و مادر شدهاند و باز هم استودیوی جامجم، اما این بار همراه بچههایشان آمدهاند. آمده بودند ببینند عمو قناد بچههای دیروز بعد از بیست و چند سال هنوز همان عموقناد است، اما شکل کارش را متناسب با ذائقه و نیازهای بچههای امروز، تغییر داده و تنوع بیشتری به آن بخشیده. تکاندن خاک آرشیو حلقه فیلمهای قدیمی، حالی اساسی به بچههای پرخاطره دیروز داد. بچههایی که هنوز «قلقلی» بیکلام را با همان نگاه پرسشگر و شیطنتهای پنهانش به یاد دارند و با دیدن چهره کش افتاده اکبر عبدی در مجموعه «باز مدرسهام دیر شد» لبخند روی صورتشان پهن میشود.
برنامههای کودک تلویزیون برای بچههای دهه 60 که تفریح لوکسشان، آتاری دستی بود، حکم نان شب را داشت و تماشای آن از واجبات روزانهشان بود، برای همین تا نشانهای مرتبط با آن برنامهها مییابند، در زمان سر میخورند و پرتاب میشوند به خاطرات خوش کودکی.
شاید بتوان یکی از دلایل استمرار برنامههای کودک تلویزیون با سابقه طولانی را همین خاطرهساز بودن آنان دانست، برنامههایی که تماشاچی آن فقط کودکان نیستند و گاهی بزرگترها هم به تماشای این برنامهها مینشینند تا با دیدن اجرای مجید قناد یا الهه رضایی و دیگر هنرمندان خاطرهساز تلویزیون، باز هم طعم شیرین کودکی را بچشند.
اگرچه با ورود پرشتاب فناوریهای نوین، سرگرمی کودکان امروز بیشتر شده، اما هنوز میل به تماشای برنامههای تلویزیونی در آنان وجود دارد، این را نه فقط از میزان استقبال بچهها و خانوادههایشان از جشنها و مراسمهایی با حضور مجریان برنامههای کودک که از تکرار کاربرد نقل قول از فلان خاله یا عموی تلویزیونی در گفتار روزمره بچهها میتوان دید. البته کار برای برنامهسازان مجموعههای کودک امروز، بسیار دشوارتر از تولید برنامه برای بچههای دو سه دهه پیش است، چراکه با وسیع شدن دایره شبکههای اطلاعرسانی و امکانات آموزشی، حجم خواستهها و نیازهای کودکان امروز نیز گستردهتر شده تا جایی که روحیه پرسشگری و مطالبهگری آنان، کار را برای برنامهسازان حسابی سخت کرده است. با اینکه عمو قناد برنامه «بازی، شادی، تماشا» با عمو قناد «جمعه به جمعه» تفاوتهایی دارد و قطعا انعطافپذیری برخوردش با کودکان نسبت به گذشته بیشتر شده، اما هنوز تداعیگر خاطرات خوب کودکی بچههای دیروز است، استمرار برنامههای کودک ـ بویژه با عناوین ثابت ـ به شرط تغییراتی که به بهتر شدن آن کمک کند، مهم و ضروری به نظر میرسد، آن هم برای بچههای امروز که شاید فردایشان بهاندازه ما، اینقدر پرخاطره نباشد که با یافتن نشانهای از برنامههای قدیمی تلویزیون، به دوران خوش کودکیشان پرتاب شوند.
زهره کهندل / جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
