این روزنامه نوشت : مقامهای دولتی امریکا در جلسات توجیهی تصدیق می کنند که به نظر می رسد ایران حداقل از نظر مقررات از حق غنی سازی اورانیوم برای تولید انرژی هسته ای برخوردار است . بوش با ارائه تفسیری جدید از ان.پی.تی استدلال می کند که به گروه جدیدی از کشورها نمی توان اعتماد کرد که فناوری لازم را برای تولید مواد هسته ای به دست آورند، هر چند که در متن پیمان منع اشاعه چنین فرقی میان کشورها گذاشته نشده است . نیویورک تایمز افزود: دولت امریکا هدف اصلی خود را که فراتر از موضوع ایران است هنوز به طور علنی و آشکار بیان نکرده است . این روزنامه به نقل از یک مقام دولتی نوشت : اعلام علنی این موضوع که ایران یک مورد آزمایشی برای چنین کاری است ، موجب پیچیده تر شدن مذاکرات جاری خواهد شد که به اندازه کافی آشفته است . جورج بوش ، رئیس جمهور امریکا هفته گذشته به مناسبت سی و پنجمین سالگرد ان .پی .تی آورده بود: ضروری است راههای گریزی را مسدود کنیم که به کشورها اجازه می دهد مواد هسته ای تولید کنند و در پوشش برنامه های غیرنظامی از این مواد برای ساخت بمب استفاده کنند. بدون شک یکی از مهمترین برنامه های دیپلماسی هسته ای امریکا در دور دوم ریاست جمهوری بوش بازنگری پیمان ان.پی.تی است . ایالات متحده قصد دارد از طریق تغییر دادن مفاد این پیمان دانش و فناوری هسته ای را از دسترس کشورهایی که تاکنون به جرگه کشورهای اتمی نپیوسته اند به کلی و برای همیشه خارج کند. این موضوع قرار است در نشستی بین المللی در سال 2005 به تصویب نهایی برسد. تحقق این هدف امریکا نیاز به استدلال های حقوقی متقنی در چارچوب مباحث حقوق بین الملل دارد ، اما استدلال امریکایی ها ماهیت سیاسی دارد. براساس این استدلال مفاد چهارم پیمان ان.پی.تی روزنه ای خطرناک برای دستیابی کشورها به تسلیحات هسته ای در زیر لوای حق قانونی است که این ماده برای هر کشوری قائل شده است . از دیدگاه امریکایی استیفای این حق صلح و امنیت بین الملل را به طور اساسی تهدید می کند ، از این رو جامعه بین المللی حق دارد آن را محدود و مقید به قواعد حقوقی و سیاسی سختگیرانه تری کند. ماده چهارم پیمان ان.پی.تی می گوید، کشورهای فاقد دانش و فناوری هسته ای می توانند از کمک و همکاری سایر کشورهای عضو این پیمان که توانایی هسته ای دارند برای توسعه برنامه های هسته ای با اهداف صلح آمیز بهره مند شوند. این ماده از کشورهای هسته ای نیز می خواهد در این زمینه به کشورهای فاقد این توانایی ها کمک کنند. اکنون دولت امریکا درصدد برآمده است تا این حق قانونی و مشروع کشورها را از میان بردارد و برای همیشه سدی نفوذناپذیر میان کشورهای هسته ای و سایر کشورها که تاکنون به این توانایی نرسیده اند ، ایجاد کند. در زمینه راهبردی ، امریکایی ها می خواهند روی دو نوع تمایز عمده کار کنند. نخست این که قصد دارند در چارچوب بازنگری پیمان ان.پی.تی تمایز میان ابعاد صلح آمیز و نظامی فعالیت های هسته ای را به طور کلی از میان بردارند و کلیت این رشته علمی و فنی را خطرناک و تهدید کننده صلح جهانی اعلام کنند ، دوم این که تمایز عینی کاملی میان کشورهای هسته ای و غیرهسته ای برقرار کنند و کشورهای فاقد این توانایی را از دستیابی به کلیت این دانش و فناوری به گونه ای قطعی و دایمی محروم و از ورود آنها به جرگه کشورهای عضو باشگاه هسته ای جلوگیری کنند.
روند فعلی مذاکرات هسته ای به کامیابی منجر نمی شود
نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی با اشاره به این که روند طولانی مذاکرات هسته ای تاکنون نتیجه مشخصی نداشته است ، گفت : ادامه این روند به ناکامی منجر می شود. به گزارش خبرنگار ما ، محمود محمدی افزود: با این حال و با توجه به ادامه این مذاکرات نمی توان گفت مذاکرات حاضر به بن بست رسیده است . وی گفت : هیات ایرانی مذاکره کننده باید به گونه ای عمل کند که در پایان مذاکرات و در بیانیه پایانی ، حقانیت ایران برای دسترسی به فناوری صلح آمیز هسته ای تایید و تثبیت شود.
برگزاری دور تازه مذاکرات ایران و اروپا در تهران
دور پنجم مذاکرات ایران و اتحادیه اروپا درباره سند همکاری های سیاسی و دور ششم مذاکرات موافقتنامه تجارت و همکاری دو طرف ، امروز (سه شنبه) و فردا در تهران برگزار می شود. ایرنا به گزارش اداره کل اطلاعات و مطبوعات وزارت خارجه خبرداد در این دور از مذاکرات هیاتهای دو طرف به طور جداگانه در ارتباط با همکاری های سیاسی و موافقتنامه تجارت و همکاری بحث و تبادل نظر می کنند. ریاست طرف ایرانی را در مذاکرات سند همکاری های سیاسی ، ابراهیم رحیم پور ، مدیر کل غرب اروپای وزارت امور خارجه و ریاست هیات اتحادیه اروپا را پاول مرتز، نماینده وزارت خارجه لوکزامبورگ به عنوان رئیس دوره ای این اتحادیه بر عهده دارد. ریاست طرف ایرانی نیز در مذاکرات موافقتنامه تجارت و همکاری بر عهده کیا طباطبایی ، مدیر کل همکاری های اقتصادی چند جانبه وزارت امور خارجه و ریاست هیات اقتصادی اتحادیه اروپا را کریستین لفلر، مدیر کل اقتصادی کمیسیون اروپا بر عهده دارد. مذاکرات ایران و اروپا درباره سند همکاری های سیاسی و موافقتنامه تجارت و همکاری از آذر 1381 آغاز شد و تاکنون این مذاکرات به طور متناوب در تهران و بروکسل ادامه داشته است .