پارکور هیولا نیست

در واقع پارکور غلبه کردن بر تمام موانع پیش‌روست. البته پارکور فقط در حرکات فیزیکی محدود نمی‌شود، این ورزش پرخطر مجموعه‌ای هدفمند است که فلسفه خاصی دارد. هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد، اما هر چقدر پارکور در ایران شناخته‌تر می‌شود و محبوبیت بیشتری می‌یابد به همان اندازه خطرناک‌تر می‌شود. مرگ مغزی یک پارکوریست در کرج و قطع نخاع شدن یکی از بدلکاران سینما در نتیجه حرکات خطرناک پارکور باعث شده است تا بسیاری منع گسترش این رشته ورزشی در ایران را خواستار شوند، اما واقعا پارکور رشته خطرناکی است یا این‌که آن اتفاق‌های تلخ را باید به پای سهل‌انگاری خود ورزشکاران نوشت؟ البته این نکته را هم نباید از یاد برد که در دنیا پارکور یکی از خطرناک‌ترین رشته‌های ورزشی شناخته می‌شود.

پارکور بدون مهارت ممنوع!

فاطمه اکرمی بیست ساله، ورزشکار مطرحی در پارکور محسوب می‌شود. او سه سال است که پارکور کار می‌کند و چون از کودکی ژیمناست بوده، بسرعت حرکات ورزش پارکور را که مستلزم انرژی و انعطاف بدنی زیادی است، یاد گرفت. او در پاسخ به این پرسش که ورزش پارکور تا چه اندازه به سلامت ورزشکاران آسیب می‌رساند به جام‌جم گفت: این‌که پارکور خطرناک است یا خیر به مهارت و آمادگی خود ورزشکار بستگی دارد. هیچ ورزشکاری نباید به خود اجازه بدهد بدون مهارت و توانایی دست به خطرناک‌ترین حرکات بزند و آن را به اجرا بگذارد. فقط ورزشکاری می‌تواند در هوا حرکت پرش وارونه انجام بدهد که پیش از آن سال‌ها ژیمناستیک کار کرده باشد و بدنش انعطاف کامل داشته باشد. با یک دوره آموزشی کوتاه‌مدت نمی‌توان پارکوریست شد.

مهشید مقدم دیگر پارکوریست نیز می‌گوید: پارکور بسیار خطرناک است و فقط به صرف علاقه‌مند بودن نباید به طرف آن رفت. یک حرکت و برآورد اشتباه می‌تواند صدمه جبران‌ناپذیری به ورزشکار وارد کند و در حالت بدتر حتی جان ورزشکار را بگیرد. من در دوره‌های آموزشی مختلف افرادی را دیده‌ام که بدون کوچک‌ترین آشنایی با پارکور یا این‌که حتی سابقه ورزش کردن داشته باشند می‌خواستند پارکور یاد بگیرند. این اشتباه بسیار بزرگی است. پارکور یک علم است نه یک بازی کودکانه. برخی اما این تصور را ندارند و فکر می‌کنند پارکور یک بازی هیجان‌انگیز است.

در آغوش مرگ

پارکور رشته بسیار پرخطری است که هر کسی نمی‌تواند در آن فعالیت کند. انعطاف بدنی بسیار زیاد، تمرکز کامل و آمادگی جسمانی مهم‌ترین شروط پارکور است. مجتبی فدایی، یکی از مربیان این رشته نسبتا نوظهور گفت: من به‌عنوان یک مربی، پارکور را به هیچ عنوان به هر کسی توصیه نمی‌کنم. پارکور بسیار خطرناک است و تا زمانی که جامعه نسبت به خطرات و نحوه انجام حرکات آن توجیه نشده‌، این رشته نباید تبلیغ شود و برایش مسابقه‌ای رسمی برگزار نشود. اکنون کمتر اطلاعاتی درباره پارکور وجود دارد و جوانان علاقه‌مند به این رشته فقط به جذابیت‌های بصری این رشته اکتفا کرده‌اند و بدون هیچ اطلاعاتی سراغ آن می‌روند. فردی که بدون تسلط کامل به پارکور و مهارت‌های وابسته به آن حرکات خطرناک مربوط به این رشته را انجام می‌دهد خود را به آغوش مرگ یا صدمات شدید جسمانی می‌اندازد. پارکور حساب و کتاب دارد و فقط داشتن جسارت کافی نیست. این رشته علاوه بر جسارت، مهارت، هوش و فاکتورهای دیگری هم می‌خواهد. خیلی از کسانی که به سمت این ورزش کشیده می‌شوند کوچک‌ترین اطلاعی از ریزه‌کاری‌های این رشته ندارند. البته قطع نخاع شدن اخیر یک بدلکار را نمی‌توانم به این موارد ارتباط بدهم. این بدلکار در کار خود حرفه‌ای بود و نمی‌توانم چنین قضاوتی درباره او داشته باشم.

نمونه‌های دلخراش آن سوی آب

پارکور به همان اندازه که در ایران خطرناک است در خارج از کشور هم با خطراتی روبه‌رو بوده، مانند مرگ دختر بیست‌وچهار ساله روسی. او که در حال نمایش مهارت‌هایش در پارکور بود، به دنبال یک پرش اشتباه از ساختمان به پایین پرتاب شد و جان خود را از دست داد یا مرگ پارکوریست چهارده ساله آمریکایی. تمام این موارد نه به دلیل خود ماهیت پارکور که به دلیل بی‌دقتی ورزشکار رخ داده است. شاید به همین دلایل باشد که در ایران می‌گویند پارکور ورزش محسوب نمی‌شود و آموزش آن نیز غیرقانونی است.

ماهیت مثبت پارکور

فدایی، مربی پارکور در ادامه به جام‌جم گفت: پارکور ماهیت روشن و مثبتی دارد. هدف این ورزش گذشتن از موانع است و بهبود حرکات انسان، اما چیزی که پارکور را به یک هیولا تبدیل کرده است به بی‌دقتی خود ورزشکار برمی‌گردد. حتی صدم ثانیه خطا در برآوردها می‌تواند فاجعه‌ای را رقم بزند. این بی‌دقتی‌ها هیچ ارتباطی به پارکور ندارد. از سویی برخی از ورزشکاران به دنبال عرض اندام و خودنمایی هستند، بنابراین به معنای واقعی ریسک می‌کنند و خود را به خطر می‌اندازند. همین کارها و بی‌دقتی‌هاست که از پارکور چهره بدی ساخته و آن را از شمایل یک رشته مفرح ورزشی خارج کرده است. پارکور را باید ممنوع کنند، اما فقط برای ناشی‌ها و برای کسانی که هیچ آشنایی‌ای با این رشته ندارند وگرنه حرفه‌ای‌ها بدون هیچ مشکلی به کار خود ادامه می‌دهند و چهره بدی از پارکور نمی‌سازند.

هیلدا حسینی‌خواه / گروه ورزش