شناسایی ماهیان آب شیرین منطقه حفاظت‌شده کشار

در این استان خانواده کپورماهیان با هشت گونه از شش جنس، بیشترین تنوع را در بین ماهیان دارند. به طور کلی، ماهی پرچمی گنو (Aphanius ginonis) و سیکیلید ایرانی (Iranocichla hormuzensis) دو گونه بوم‌زاد (Endemic) ایران و استان هرمزگان هستند. سیکیلید ایرانی تنها گونه سیکیلید در ایران محسوب می‌شود. پژوهش زهراد و همکارانش در سال 1376 نشان داد گونه (Cyprinion watsoni) با حضور در 16 ایستگاه نمونه‌برداری و گونه (Aphanius ginaonis) با حضور در یک ایستگاه، بیشترین و کمترین فراوانی را داشته‌اند. از گونه‌های شناسایی‌شده 13 گونه بومی (native) استان هرمزگان هستند. همچنین چهارگونه دارای ارزش اقتصادی، چهارگونه دارای ارزش صید ورزشی و چهارگونه دارای ارزش زینتی هستند. بتازگی پژوهشی در منطقه حفاظت‌شده کشار انجام شده که به موجب آن دو گونه ماهی آب شیرین به نام‌های پرچمی و سیکیلید ایرانی در تنگ تنخا نمونه‌گیری و شناسایی شد.

ماهی پرچمی

بیشترین طول ماده‌ها 39 و نرها 49 میلی‌متر در رودخانه دالکی اندازه‌گیری شد. این گونه در نوار جنوبی ایران در حوضه خلیج فارس، دریای عمان و جازموریان پراکنده است. این گونه در حوضه آبخیز دجله و فرات پراکنده است و اکنون همه جمعیت‌های این گونه در ایران از زیرگونه A. dispar dispar هستند. نرها در فصل زادآوری قهوه‌ای ـ خاکستری با لکه‌های پهلویی به رنگ آبی درخشان و نوارهای باریک، نامنظم، نارنجی‌روشن یا آبی‌روشن هستند. خارج از فصل زادآوری، نرها درخشندگی کمتری دارند. رنگ ماده‌ها از خاکستری تا نقره‌ای و 8 تا 20 نوار باریک در پهلوها و خطوط قهوه‌ای روی پشت تغییر می‌کند.

سیکیلید ایرانی

طول این گونه از 02/11 تا 92/12 سانتی‌متر متغیر است؛ البته طول 13 سانتی‌متر هم ثبت شده است. این گونه تنها سیکیلید بوم‌زاد جنوب ایران است و در رودخانه‌های منتهی به تنگه هرمز پراکنده است. نر و ماده هم شکل نیستند و از جلبک‌ها و دیاتومه‌ها تغذیه می‌کنند.

علی ترک قشقایی