رفیقِ کاسانو می‌خواهد منجی واترپلوی ایران باشد

در خصوص شرایط تیم ملی واترپلوی ایران صحبت کنید.

باید بگویم این کاری که ما شروع کردیم مختص به دو یا سه ماه اخیر نبوده است. ما کارمان را از اوایل اردیبهشت امسال شروع کرده​ایم و البته پیشتر دستیارم، رضا اجاق تمرینات را استارت زده بود. خوشبختانه بیشتر تمرینات آمادگی و تخصصی را در این مدت پشت سر گذاشته​ایم و کم‌کم برای شرکت در مسابقات آماده می‌شویم تا با یک تیم منسجم و آماده راهی مسابقات کاپ آسیایی سنگاپور شویم. در حال برنامه‌ریزی هستیم که پس از مسابقات سنگاپور، تیم خوبی را برای بازی‌های آسیایی 2014 اینچوان کره‌جنوبی آماده کنیم. با این همه اکنون تمرینات تخصصی را با دقت فراوان دنبال و روی تکنیک‌ها و مسائل جزئی فنی کار می‌کنیم. متاسفانه ما در راه آماده‌سازی تیم مشکلاتی هم داریم. همه ما می‌دانیم پیشرفت در حوزه ورزش بدون تقابل با قدرت‌های هر رشته‌ای و بازی‌های تدارکاتی خوب امکان‌پذیر نیست. ما نیاز داریم در داخل و خارج از ایران بازی تدارکاتی برگزار کنیم، اما چندان امکانش نیست.

از شرایط بازیکنان حاضر در اردو راضی هستید؟

خوشبختانه بازیکنان در شرایط خوبی قرار دارند و اتفاقا مصدومی هم نداریم. آنها به لحاظ روحی و روانی در شرایط مناسبی به سر می‌برند، اما به لحاظ تمرینات ذهنی چون بازی تدارکاتی نداشتیم یک مقدار استرس دارند. البته این موضوع طبیعی است و تلاش می‌کنیم با صحبت‌هایی که با بازیکنان انجام می‌دهیم از این حالت خارج شوند. اصلا قرار نیست در سنگاپور بازیکنان ایران کارهای بزرگ و خارق‌العاده انجام دهند، چون در این مدت محک واقعی نخورده‌اند.

شرایط اردوهای برگزار شده در این مدت چطور بود؟ آیا امکانات مورد نیاز برای برگزاری مطلوب اردو فراهم بود؟

بله، اتفاقا مهم‌ترین مزیت اردوها این است که تمامی امکانات برای برگزاری یک اردوی مناسب در کنار هم مهیا شده است؛ استخر تمرینی، خوابگاه، رستوران و سالن بدنسازی. همه چیز مهیاست. ما فقط قدری مشکل تغذیه داریم که آن هم با مساعدت فدراسیون حل می‌شود. به نظرم اگر در رستوران غذای سلف سرویس در اختیار ملی‌پوشان قرار گیرد همه چیز حل خواهد شد.

بعد از مسابقات سنگاپور اگر دوباره به ایران برگردم یکسری نکات و اشکالات وجود دارد که آنها را یادداشت کرده‌ام که باید حل شود. من خودم قبلا هتل المپیک زندگی می‌کردم، اما به دلیل مسافت زیاد هتل تا فدراسیون و محل تمرین تیم ملی، با سرپرست فدراسیون صحبت کردم و یک آپارتمان نزدیک فدراسیون برایم اجاره کردند. حالا با ده دقیقه پیاده‌روی به محل تمرینات تیم ملی می‌رسم و از این بابت راضی‌ام.

از کاپ آسیایی سنگاپور بیشتر صحبت کنید.

بی‌شک بازی‌های سختی در پیش داریم. تمامی تیم‌های حاضر در کاپ آسیا از تیم‌های خوب واترپلو در آسیا هستند. این درست است که ما بدون بازی تدارکاتی راهی این مسابقات می‌شویم، اما هیچ دلیل و بهانه‌ای هم نمی‌آورم. اصلا نمی‌خواهم مثل یک بچه گریه کنم و ایراد بگیرم که چون بازی تدارکاتی نداشته‌ایم باید یک بازنده محض باشیم. به شما اطمینان می‌دهم با تمام قدرت در مسابقات حضور خواهیم یافت و می‌رویم که در تمامی بازی‌ها حریفان خود را شکست دهیم. شش تیم در این مسابقات حضور خواهند داشت که به صورت دوره‌ای با هم بازی می‌کنند. تیم‌های سنگاپور، کویت، سریلانکا، چین و فیلیپین به همراه تیم ایران در کاپ آسیایی سنگاپور حضور دارند.

از حریفان ایران چقدر شناخت دارید و چه تیم‌هایی در این مسابقات مدعی هستند؟

من از هیچ تیمی نمی‌ترسم، چون ترس در وجود من جایی ندارد. در عین حال که به همه آنها احترام می‌گذارم، ولی فکر می‌کنم تیم ایران از همه بهتر باشد. چین به عنوان قهرمان آسیا در حالی در این مسابقات شرکت می‌کند که چهار ماه قبل در فینال آسیا تیم قدرتمند قزاقستان را شکست داده است. پیش‌بینی سطح بالایی از مسابقات را دارم و به نظرم چین و سنگاپور حریفان سرسخت‌تری برای ما باشند.

برای کاپ آسیایی چه قولی به مسئولان فدراسیون داده‌اید؟

من فقط قول خوب کارکردن و خوب تمرین‌کردن را داده‌ام. هیچ وقت قول نتیجه گرفتن را به هیچ تیم و مسئولی نداده و نمی‌دهم. ما تلاش می‌کنیم و بقیه‌اش با خداست. من واقع‌بینانه به شرایط واترپلوی ایران نگاه می‌کنم و سطح تیم ایران برای این مسابقات مشخص است. به عنوان یک مربی حرفه‌ای هر جا که کار کرده‌ام تمام تلاشم را برای کسب بهترین نتایج به کار بسته‌ام. من در ذهنم به خودم قول می‌دهم، اما به زبان نمی‌آورم. ممکن است با به زبان آوردن این وعده‌ها، خیلی چیزها برایم گران تمام شود.

سطح تیم ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید و جایگاه ما در آسیا کجاست؟

فکر می‌کنم در این مسابقات نتایج خوبی بگیریم، ولی هدف ما بازی‌های آسیایی سال آینده است که از همین الان باید خوب برنامه‌ریزی کنیم و سازماندهی شویم. مطمئن باشید اگر کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان به فدارسیون شنا کمک کنند تیم واترپلوی ایران این توانایی را دارد که در بازی‌های آسیایی 2014 اینچوان کره جنوبی جزو سه تیم برتر مسابقات باشد.

شرایط قرارداد‌تان با فدراسیون چگونه است و بعد از مسابقات همکاری‌تان را ادامه می‌دهید؟

قرارداد من فقط برای مسابقات کاپ آسیایی سنگاپور است، اما در این چند ماهی که در ایران بودم مذاکراتی هم با رضوانی، سرپرست فدراسیون شنا برای آینده و ادامه همکاری با هم داشتیم. بعد از مسابقات کاپ آسیایی یا روز آخر در سنگاپور من و رضوانی برای ادامه کار در تیم ملی واترپلوی ایران تصمیم خواهیم گرفت. تنها خدا می‌داند که پس از مسابقات سنگاپور به ایران برمی‌گردم یا نه. من قلبا دوست دارم به ایران برگردم، اما باید با عقلم برای این کار تصمیم‌ بگیرم.

برای بازگشت به ایران پس از مسابقات سنگاپور چه توقعاتی از مسئولان فدراسیون دارید؟

من صحبت‌های خودم را با محسن رضوانی، سرپرست فدراسیون و نادر غفوری رئیس کمیته واترپلوی فدراسیون انجام دادم و این دو از برنامه‌های من برای آینده تیم ملی واترپلو باخبرند. به توافق‌هایی هم رسیده‌ایم، اما مساله مالی هنوز مانده است. البته این را هم بدانید که فقط مبلغ قرارداد من مهم نیست و کل بازیکنان و کادر فنی برای کار در تیم ملی باید تامین شوند. من فکر می‌کنم با پرداخت پول زیاد به مالارا هیچ اتفاقی در واترپلوی ایران نمی‌افتد و برای پیشرفت باید همه جوانب را در نظر گرفت.

از دستمزد پرداختی به بازیکنان اطلاع دارید؟

تقریبا اطلاعاتی در این زمینه دارم و از میزان پرداختی فدراسیون راضی هستم و امیدوارم در آینده این مبلغ بیشتر شود. بازیکنان حاضر در تیم ملی از 500 هزار تومان تا یک میلیون و 200 هزارتومان درماه حقوق می‌گیرند.

توقعات شما از کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان چیست؟

رئیس کمیته ملی المپیک قبول زحمت کرد و به اردوی تیم ملی سر زد. سرپرست وزارت ورزش و جوانان هم برای شرکت تیم واترپلو در کاپ آسیایی سنگاپور به فدراسیون شنا کمک بزرگی کرد که جای خوشحالی دارد. مسئولان عالی‌رتبه ورزش ایران به واترپلو توجه می‌کنند. همچنین تشکر ویژه‌ای دارم از کیومرث هاشمی که زحمات زیادی برای حل مشکلات فدراسیون جهت اعزام تیم ملی متقبل شدند.

در کنار کمک‌های مسئولان خود رضوانی هم در گذشته بازیکن تیم ملی واترپلو بود و هفت‌هشت سال بیشتر نیست که ورزش حرفه‌ای را کنار گذاشته است. او بهتر از همه می‌داند که شرایط واترپلو چگونه است. من اعتقاد دارم وزارت ورزش و جوانان باید کمک بیشتری کند و بودجه بیشتری در اختیار فدراسیون قرار دهد. فدراسیون ما در سه رشته شنا، شیرجه و واترپلو به صورت همزمان فعال بوده و نیازمند یک نگاه ویژه است. هر کدام از این رشته‌ها برنامه‌های زیادی در طول سال دارند که به عنوان یکی از ورزش‌های پایه باید بودجه و امکانات مناسبی در اختیار داشته باشد. به عنوان مثال هزینه تعمیر و نگهداری استخر محل تمرین تیم ملی در یک ماه 80 میلیون تومان است که سالانه چیزی معادل یک میلیارد تومان پول صرف این کار خواهد شد.

نتایج سنگاپور چه تاثیری در آینده کاریتان در ایران خواهد داشت؟

من قبل از این که دوباره به ایران برگردم از این تیم شناخت کامل داشتم و با توجه به این شناخت قبول کردم مسئولیت تیم ایران را به عهده بگیرم. نمی‌توانم مطمئن باشم اگر نتیجه نگرفتم به کارم در تیم ملی ایران ادامه می‌دهم. حتی ممکن است نتایج خوبی بگیرم و باز هم قراردادم تمدید نشود. برای مثال من در سال 2011 با تیم ملی واترپلوی جوانان ایران دهم جهان شدم که نتیجه خوبی هم به حساب می‌آمد، ولی فدراسیون آن زمان تصمیم گرفت با من قطع همکاری کند. باید بدانیم خوب و بد یک مربی، مهم نیست، چون همه چیز برای کارکردن در تیم ملی به رئیس فدراسیون بستگی دارد.

مردم ایران دوست دارند مربیان بزرگ به ایران بیایند و احساس می‌کنم شما به کارتان در ایران ادامه خواهید داد.

چرا که نه، من امیدوارم این اتفاق بیفتد، اکنون در زندگی خصوصی‌ام تنها هستم و تنهایی درباره آینده کاری خودم تصمیم می‌گیرم. اگر موقعیت ماندن من فراهم شود بدون شک در ایران خواهم ماند. اگر از قلبم بپرسید خواهم گفت ایران بهترین جاست، اما باید با عقل تصمیم گرفت.

مالارا می‌تواند ولاسکوی والیبال و کرش فوتبال برای واترپلوی ایران باشد؟

بله می‌توانم، چرا که نه. به شخصه خیلی امیدوارم اتفاق‌های خوب والیبال و فوتبال ایران که با مربیان بزرگ دنیا رقم خورد برای واترپلو هم تکرار شود. ما می‌توانیم شاهد باشیم واترپلو هم به عنوان یکی دیگر از ورزش‌های گروهی دل مردم را شاد کند. یادمان باشد در عالم حرفه‌ای این نتیجه خوب است که احترام می‌آورد و در صورتی که نتوانی نتایج خوبی بگیری فرقی نمی‌کند ولاسکو باشی یا مارادونا، چون شما را اخراج خواهند کرد.

در گذشته گفته بودید امکانات فدراسیون شنا مناسب است و شناگران بلندقامتی هم دارد که آینده روشنی را پیش‌روی واترپلوی ایران قرار می‌دهد. همچنان روی حرف خود هستید؟

بله، الان هم تکرار می‌کنم. بازیکنانم در تیم ملی قد و قواره خوبی دارند و بویژه این که تیم در حال حاضر جوان شده و فقط دو سه بازیکن باتجربه داریم که 28 و 29 سال دارند و نمی‌شود گفت آنها پیر هستند، اما بقیه بازیکنانم زیر 25 سال هستند که باوجود سن کم، تجربه نسبتا خوبی دارند و می‌توانند سال‌ها کنار هم در تیم ملی بازی کنند. واترپلوی ایران بازیکنان با استعدادی دارد و پتانسیل کسب نتایج خوب در میادین بین‌المللی را هم دارد.

واترپلو با شرایط فعلی چقدر با سطح اول دنیا فاصله دارد؟

سطح بازیکنان تیم ملی را نمی‌توان با بازیکنان کلاس جهانی مقایسه کرد، چون لیگ‌های حرفه​ای سطح بازیکنان را مشخص می‌کند. اکنون لیگ‌های حرفه‌ای اروپا بهترین بازیکنان جهان را می‌سازند و مهارت‌ها و قابلیت‌های آنها را افزایش می‌دهند. همین الان چند بازیکن در اردو داریم که می‌توانند در لیگ اروپا بازی کنند. امیدوارم این امر محقق شود و بتوانیم بازیکنان خوب ایران را به لیگ اروپا انتقال دهیم. در ایران اگر باشگاه‌های خوبی داشته باشیم و بازیکنان نیز تغذیه و شرایط مالی خوبی داشته باشند هر روز بهتر و بهتر خواهیم شد. شناگران ایرانی از لحاظ بدنی و تکنیکی هیچ مشکلی ندارند و من چون در اروپا بودم آنجا دیدم بازی‌های زیاد سطح بازیکنان را چقدر افزایش می‌دهد.

بار اول که به ایران آمده بودید حضور در المپیک 2016 برزیل را یکی از اهدافتان با تیم ملی ایران عنوان کرده‌اید. تا چه میزان به تحقق این هدف خوشبین هستید؟

الان برای موفقیت در سنگاپور تلاش می‌کنیم. برنامه بعدی ما هم همان‌طور که قبلا گفتم، بازی‌های آسیایی است. ما در بازی‌های اینچوان کره جنوبی 2014 می‌توانیم ببینیم در چه سطح کیفی قرار داریم و آیا می‌توانیم سهمیه المپیک بگیریم یا خیر.

اولین بار که به ایران آمدید، قرارداد بلندمدت بسته بودید. چه شد از ایران رفتید؟

این تصمیم انسان‌هاست که می‌روند و برمی‌گردند و این یک شانس برای من بود دوباره به ایران برگشتم. چون مردم ایران را خیلی دوست داشتم، برگشتم. من قرارداد چهارساله داشتم و یک سالی بود از مدت قراردادم می‌گذشت، اما به دلیل این که فدراسیون وقت دچار تغییرات مدیریتی شده بود، رئیس جدید تصمیم گرفت با من قطع همکاری کند و من هم مجبور شدم برای گرفتن حق و حقوقم به فدراسیون جهانی شکایت کنم. در لوزان سوئیس مدارک قراردادم را نشان دادم، اما با توجه به هزینه سنگین دادرسی و دستمزد بالای وکیل تصمیم گرفتم با مسئولان فدراسیون و شخص محسن رضوانی که در آن زمان بتازگی مسئولیت فدراسیون را به عهده گرفته بود در یک فضای مثبت، مشکلاتم را حل کنم. خوشبختانه همه چیز به​خوبی و خوشی حل شد، من از شکایتم صرف نظر کردم و با پیشنهاد رضوانی دوباره به ایران برگشتم. در هر صورت گذشته‌ها گذشته و دوست ندارم راجع به آن صحبت کنم.

دستمزد ماهانه شما اکنون چقدر است؟

ترجیح می‌دهم در این باره صحبت نکنم ولی در آن موقع شرایط اقتصادی ایران و قیمت دلار فرق می‌کرد. زمانی که تصمیم گرفتم برای بار دوم به ایران سفر کنم رئیس فدراسیون درباره تغییرات قیمت دلار و نوسان به​وجود آمده با من صحبت کرد و من هم با درک شرایط اقتصادی ایران، قرارداد بلندمدت نبستم. حاضر شدم برای مدت سه یا چهارماه با مبلغی بسیار پایین‌تر از قرارداد قبلی‌ام با ایران کار کنم. من با شریکم یک رستوران در دبی داریم و اگر پیشنهاد مالی خوبی بدهند با تیم ایران ادامه خواهم داد و گرنه به دبی خواهم رفت تا به کار رستوران داری بپردازم. این امکان هم وجود دارد که در سنگاپور با تیم دیگری قرارداد ببندم، اما چیزی که اکنون مهم است این که من قبول کردم با این مبلغ کم برای مدت کوتاه در ایران کارکنم.

شما 12 سال سرمربی فرانسه و ایتالیا بودید. مهم‌ترین انگیزه شما از انتخاب ایران برای ادامه کار حرفه‌ای چه بود؟ آیا فقط مسائل مالی باعث شد به ایران بیایید؟

در ابتدا که پیشنهاد ایران را متوجه شدم یک بازیگوشی خاصی ذهنم را مشغول کرد. تصمیم گرفتم با یک چالش جدید در کار مربیگری روبه‌رو شوم و به همین دلیل ایران را برای ادامه کار انتخاب کردم. من قبل از این که به ایران بیایم 9 سال مربی فرانسه بودم و سه سال هم در تیم ملی کشورم ایتالیا کار کردم، اما دوست داشتم جای جدیدی را تجربه کنم. در ضمن برایم مشکلی شخصی پیش آمده بود و دوست داشتم از آن شرایط سخت خارج شوم. بنابراین تصمیم گرفتم به پیشنهاد ایران جواب مثبت دهم، با توجه به این که محسن رضوانی، سرپرست فدراسیون و رضا اجاق، دستیارم در تیم ملی مدام با من در تماس بودند و من به هر دوی آنها اعتماد داشتم، تصمیم گرفتم به ایران برگردم. دلیل دیگر این بود که شاید فدراسیون در آن زمان به دلیل دستمزد بالا من را نخواست. زمانی که دوباره بعد از گذشت مدتی آنها به من پیشنهاد دادند در حالی که می‌توانستند فرد دیگری را به جای من بیاورند احساس کردم به کار من اعتقاد دارند که دوباره به سراغم آمده‌اند.

من با درک مسائل اقتصادی ایران قبول کردم با مبلغ کمتر برای ایران کار کنم، اما دلار دلار است و یورو هم یورو. من برای عشقم که واترپلوست و برای دوستانم به ایران آمدم. من تیم ملی ایران را دوست داشتم که آمدم و امیدوارم بتوانم با تیم ایران نتایج درخشانی بگیرم. آدم نباید برای پول زندگی کند، اما پول هم برای زندگی مهم است.

از فدراسیون شنا طلبی ندارید؟

من دیروز تمام طلبم را از فدراسیون گرفتم و جالب اینجاست که حقوقم را قبل از موعد به من پرداخت کردند، تقریبا 15 روز زودتر این کار انجام شد.

تیم ملی واترپلوی جوانان ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟

فکر می‌کنم جوانان ایران در کاپ آسیایی سنگاپور در جمع چهار تیم برتر آسیا قرار بگیرد. در سنگاپور ده تیم در رده جوانان حضور خواهند داشت که تیم‌های قدرتمند آسیا هستند. من برای فدراسیون شنای ایران کار می‌کنم و تیم جوانان یا بزرگسالان هم برایم فرقی ندارد. برای تیم جوانان آرزوی موفقیت می‌کنم. تیم‌های چین، ژاپن و قزاقستان همراه میزبان از حریفان سرسخت جوانان خواهند بود، ابتدا امیدوارم از گروه خود صعود و در مرحله بعد به فینال مسابقات راه پیدا کنند.

رابطه شما با خولیو ولاسکو چطور است؟

قبل از این که به ایران بیایم خیلی با هم در ارتباط بودیم. الان نزدیک دو ماهی است به ایران آمده​ام و از طریق ایمیل با ولاسکو در ارتباط هستم. با توجه به این که ولاسکو چند ماهی بود درگیر مسابقات تیم والیبال ایران در لیگ جهانی بود و من هم مشغول آماده‌سازی تیم واترپلو برای کاپ آسیایی سنگاپور، فرصت نشد همدیگر را در تهران ببینیم، اما دو سال پیش هر روز در کنار هم بودیم.

اوقات فراغت خود را در تهران چگونه می‌گذرانید؟

قبلا می‌رفتم جاهای دیدنی شهر را می‌دیدم مثل بازار، دربند، امامزاده صالح، کاخ سعدآباد یا برج میلاد، اما الان بیشتر در منزل مشغول مطالعه و استفاده از اینترنت هستم.

به کجاهای ایران سفر کرده‌اید؟

دفعه اول که به ایران آمدم رفتم توچال و بعد از آن شهر‌های مشهد، اصفهان و زنجان را دیدم. اگر وقت کنم برای دفعه بعد به کیش سفر خواهم کرد. از جاهایی که در ایران رفتم هم از شهر مشهد و امام رضا خیلی خوشم آمد و فضای حرم امام رضا برای من خیلی خاص بود. بعد از مشهد از بناهای تاریخی اصفهان هم دیدن کردم که تمامی آنها فوق‌العاده به نظر می‌رسند.

با این که اهل جنوای ایتالیا هستید، طرفدار کدام تیم سری A هستید؟

تیم مورد علاقه من سامپدوریاست و عاشق بازی روبرتو مانچینی بودم که الان هم با هم دوست صمیمی هستیم.

تیم ملی فوتبال ایران و ایتالیا به جام جهانی 2014 برزیل صعود کردند. دوست دارید این دو تیم با هم همگروه شوند؟ اگر همگروه شوند طرفدار کدام تیم خواهید بود؟

از طریق دوستان متوجه شدم پس از صعود ایران، تیم ملی ایتالیا هم به جام جهانی صعود کرده است. به شخصه دوست دارم تقابل این دو تیم را در جام جهانی شاهد باشم. اگر این اتفاق بیفتد برای من بازی جالبی خواهد بود. در ارتباط با طرفداری تیم باید بگویم تیم والیبال ایران در بازی با ایتالیا وقتی بازی اول را برد به خاطر ولاسکو خوشحال شدم و برای بازی دوم که تیم ایران باخت ناراحت شدم.

به چه رشته‌های ورزشی علاقه دارید؟

فوتبال و والیبال، اما والیبال را به خاطر ولاسکو بیشتر دوست دارم.

صمیمی‌ترین دوست شما در ایتالیا چه کسی است؟

بهترین دوست من آنتونیو کاسانو (بازیکن سابق آث رم و آث میلان و بازیکن کنونی اینترمیلان) است که با هم رستوران می‌رویم و معمولا هر چند وقت یکبار همدیگر را می‌بینیم. همسر کاسانو همشهری من است و اهل جنواست و من به رستوران کاسانو در جنوا می‌روم.

تفاوت رسانه‌ها در ایران و ایتالیا را چطور ارزیابی می‌کنید؟

رسانه‌ها در ایتالیا خیلی قوی هستند و می‌توانند همه​چیز را عوض کنند. خبرنگاران می‌توانند ترکیب یازده نفره یک تیم فوتبال را مشخص کنند با این که هیچ سابقه مربیگری و مدیریتی در فوتبال ندارند. خبرنگاران ایتالیایی می‌توانند با قلم خود، مربیان فوتبال یا رشته‌های دیگر را از روی نیمکت اخراج کنند.

رابطه‌تان با غذاهای ایرانی چطور است؟

من چلوکباب ایرانی را خیلی دوست دارم، اما میوه و سبزیجات ایران در دنیا بی‌نظیر است. تقریبا زمانی که در ایران هستم سعی می‌کنم از میوه و سبزیجات استفاده کنم.

حرف پایانی؟

اگر می‌خواهیم در واترپلو به موفقیت برسیم باید دست به دست هم دهیم و با یک کار گروهی رو به جلو حرکت کنیم، وگرنه به شکل انفرادی موفق نخواهیم بود.

از فروغ 1974 تا افول دوره‌های اخیر

واترپلو، ورزشی است که برای ورود به آن دانستن مهارت شنا اهمیت دارد و افزایش قدرت عضلات برای ورزشکاران این رشته ضروری است. این ورزش در ایران بنا به دلایلی از جمله نداشتن حامیان مالی و امکانات ضعیف استخرها هنوز فراگیر نشده، اما تعداد معدودی از باشگاه‌ها با فعالیت‌های کج دار و مریز خود چراغ واترپلو را روشن نگه داشته‌اند. هم اینک جوانان علاقه‌مندی جذب این ورزش می‌شوند، اما برای نیروی انسانی و استعدادهای واترپلو در ایران امکانات در دسترس جوابگو نیست و نیاز به بازنگری دارد.

نگاهی به تاریخچه واترپلو نشان می‌دهد این ورزش همچون ورزش‌های گروهی مانند بسکتبال و والیبال پیشینه‌ای طولانی در ورزش ایران دارد و شایسته توجه بیشتر است. از سال 1318 که کمیته‌ای با عنوان کمیته شنا تشکیل شد و ریاست آن را فتح‌الله امیرعلایی به عهده داشت، فکر تشکیلات شنا با سه کمیته مجزا شکل گرفت.

این کمیته تا سال 1325 پابرجا ماند و در این سال فدراسیون شنای کشور تاسیس شد که از همان ابتدا دارای سه کمیته تفکیک شده شنا، شیرجه و واترپلو بود. سال 1349 تیم واترپلوی ایران برای نخستین بار در بازی‌های آسیایی بانکوک شرکت کرد و مقام چهارم را به دست آورد.

در بازی‌های 1974 تهران، تیم ملی واترپلو قهرمانی در آسیا را جشن گرفت تا قدرت خود را به آسیایی‌ها نشان دهد. تا سال 1998 واترپلو در بازی‌های آسیایی حضور یافت، اما با عناوین چهارم یا پنجم کار خود را دنبال کرد و در دوره‌های اخیر به دلیل مدال‌آور نبودن از جمع رشته‌های ورزشی اعزامی به این بازی‌ها بازماند.

واترپلو در دنیا

واترپلو در دهه ۱۸۷۰ در بریتانیا ابداع شد و نخستین قواعد آن را اسکاتلندی‌ها و انگلیسی‌ها گذاشتند. اولین بازی بین‌المللی بین تیم‌های ملی این دو کشور سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار شد که با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. ترجمه واترپلو به معنای چوگان آبی است. این رشته نخستین ورزش گروهی بود که سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود. حاکمیت بریتانیایی‌ها بر این رشته بعدها از میان رفت و کشورهایی چون مجارستان، ایتالیا، هلند و کشور‌های اروپای شرقی به قدرت‌های اول این رشته بدل شدند. ورود واترپلوی زنان در بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی صورت گرفت. اداره این ورزش در سطح بین‌المللی به عهده فدراسیون بین‌المللی شناست.

ابوذر مارکلایی / جام‌جم