نسل جدید بازوی فضایی

شاید شاتل فضایی بازنشسته شده باشد. اما یکی از بخش‌های آن هنوز هم محکم و استوار به‌کار خود ادامه می‌دهد. بازوی رباتیک کانادارم توسط کانادایی‌ها ساخته و برای اولین‌بار سال 1360 روی شاتل نصب شد. جانشین آن یعنی کانادارم 2 هنوز هم در ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال کار بوده و در آزمایشات مختلف، حمایت از فضانوردان هنگام پیاده‌روی و کمک به کشتی‌های باری بدون سرنشین برای هدایت به لنگرگاه فضایی به‌کار گرفته می‌شود.
کد خبر: ۵۸۶۷۰۲

آژانس فضایی کانادا به‌رغم همه افتخارات قبلی این ابزار، در حال کار روی نسل بعدی کانادارم (NGC) است. نسل جدید انعطاف‌پذیرتر و جمع و جورتر از اجداد خود بوده و یکی از پنج مولفه سیستم جدید طراحی شده برای تحقق کامل بازوهای رباتیکی است که امکان کمک کردن به تعمیر و سوختگیری مجدد ماهواره‌ها را داشته باشند.

پروژه NGC نه‌تنها باعث بروز تکنولوژی ساخت بازوی رباتیک می‌شود، بلکه با هدف بهبود بازوی رباتیک و گسترش آن به صورت یک سیستم جدید، بازوی رباتیک را به بخشی از یک روش ارتقا​یافته توسعه تکنیک‌های مرتبط با هدایت، پهلوگیری، سرویس کردن و خروج فضاپیما از لنگرگاه فضایی به‌منظور تعمیر و سوختگیری مجدد تبدیل می‌کند.

نسل بعدی کانادارم بزرگ به عنوان نسخه جمع و جورتر کانادارم 2 از سوی شرکت‌های مک دونالد، دِت ویلر و Associates Ltd طراحی شده است. همانند کانادارم 2 طول این بازو 15 متر بوده و بزرگ‌ترین مولفه میان پنج مولفه پروژه است. این بازو با شش درجه آزادی و برخورداری از نرم‌افزار و سخت‌افزار پیشرفته قادر به اتصال و هدایت فضاپیماهای بزرگ به سمت لنگرگاه فضایی و عملیات مربوط به سوختگیری مجدد آنهاست. این بازو قادر به جمع شدن در فضایی کمتر از پنج مترمکعب بوده، بنابراین می‌تواند با فضاپیماهای کوچک‌تر که​‌اکنون در حال توسعه هستند، خود را تطبیق دهد.

از این ربات برای انجام آزمایش هنگام تعمیرات ماهواره‌ها و با استفاده از مجموعه‌ای از ابزارهای تخصصی استفاده می‌شود. این امر به ربات اجازه می‌دهد اجزا را جایگزین کند، پوشش‌های محافظتی را بردارد، سیم‌ها را قطع کند و دریچه‌ها را به‌صورت مستقل یا تحت کنترل از راه دور باز و بسته کند.

gizmag / مترجم: آتنا حسن‌آبادی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها