مسابقه قرآنی 1447

متن زیر خلاصه‌ای از پیام‌ها و مفاهیم سوره‌های مبارک جزء بیست و نهم قرآن کریم است. علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند.
کد خبر: ۵۸۰۰۴۵

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: معارج آیات مبارکه: 41 ـ 36

قرآن، جاذبه‏ای داشت که حتی مخالفان برای شنیدن آن گرد پیامبر اجتماع کرده و گردن می‏کشیدند. پیامبر سعه صدری داشت که حتی مخالفان دور او جمع می‏شدند. «مُهْطِعِینَ» به معنای گردن کشیدن یا خیره نگاه کردن یا بسرعت راه رفتن برای جستجوی چیزی است.

حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: رسول گرامی اسلام پیوسته با منافقان مدارا داشت و آنان را در سمت راست و چپ خود می‏نشاند تا آن که خداوند اذن داد که آنان را از خود دور کند و به این آیه استناد فرمود: «فَمالِ الَّذِینَ کَفَرُوا قِبَلَکَ مُهْطِعِینَ». زیرا کفر به معنای تسلیم نشدن است، نه نشناختن. چنان‌که شیطان، خدا را می‏شناخت و قیامت را قبول داشت، زیرا می‏گفت: «أَنْظِرْنِی إِلی‏ یَوْمِ یُبْعَثُونَ» (اعراف 14) اما با این حال تسلیم خدا نشد. به هر حال، علم غیر از ایمان است، منافقان نسبت به پیامبر شناخت داشتند ولی تسلیم او نبودند لذا لقب کافر در مورد آنان به کار رفته است.

عُمر سعد در صــــبح عاشورا برای کشتن امام حسین علیه السلام به لشکرش گفت: «یا خیل الله ارکبی و أبشری بالجنه» ای لشکر خدا بر اسبان سوار شوید و شما را به بهشت بشارت باد. کفار به تمسخر می‏گفتند: اگر سخنان پیامبر درباره بهشت درست باشد؛ ما هم بهشتی هستیم و حتی زودتر به آنجا خواهیم رفت.

کفار از پیامبر اعراض می‏کردند و این منافقین بودند که خود را هر چه بیشتر به پیامبر نزدیک می‏کردند. منافق به عمل خود مغرور است و به بهشت طمع دارد. منافقان توقع دارند بدون ایمان و عمل وارد بهشت شوند. باید به دشمنان و آرزوهای نابجای آنان قاطعانه پاسخ داد.

کسانی که می‌دانند ما آنها را از آبی پست آفریده‏ایم، چرا این همه غرور دارند که با وجود کفر و نفاق، توقع بهشت دارند.کسانی که می‏دانند ما آنان را از چه چیز آفریده‏ایم، باید بدانند قدرت دوباره آفریدن را داریم.

سوگند خداوند به مشرق و مغرب، باید انسان را به فکر درباره آنها وادارد. مشرق و مغرب، تحت ربوبیت الهی قرار دارند. نظام هستی، بر پایه نظم و حکمت استوار است، به‌گونه‏ای که می‏توان طلوع‏ها و غروب‏های هر روز در هر مکان را دقیق حساب کرد. هم آفرینش به دست اوست و هم تبدیل آن. هیچ‌گاه خود را بهترین ندانید که خداوند بهتر از شما را بیاورد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها