مسابقه قرآنی 1447

متن زیر خلاصه‌ای از پیام‌ها و مفاهیم سوره‌های مبارک جزء بیست و نهم قرآن کریم است. علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء، در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند.
کد خبر: ۵۷۷۹۹۰

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

شماره: 17، سوره مبارکه: حاقه آیات مبارکه 43 ـ 35

دوزخیان، نه از نظر روحی در رفاه هستند (فَلَیْسَ لَهُ الْیَوْمَ هاهُنا حَمِیمٌ) و نه از نظر جسمی (وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِینٍ). کیفر در قیامت با گناهان متناسب است. کسی که در دنیا برای مسکین سوز ندارد، در آخرت دوست دلسوزی ندارد و کسی که در دنیا به کسی طعام نداد، در آن روز با طعام شکنجه می‏شود. ایمان نیاوردن به خدای بزرگ و بی‌تفاوتی نسبت به گرسنگان، خطایی نابخشودنی است. «غِسْلِینٍ» به معنای خونابه و چرکی است که از بدن دوزخیان خارج می‏شود.

در سوره غاشیه آیه ششم می‏خوانیم که طعام دوزخیان چیزی جز ضریع نیست. «لَیْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِیعٍ» و در آیه 44 سوره دخان می‏خوانیم: «إِنَّ شَجَرَهَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِیمِ» و در آیه 36 می‏خوانیم: «وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِینٍ». لذا یا «زقّوم» و «ضریع» یکی است و «غسلین» نوشیدنی آنهاست، یعنی یک نوع غذا دارند و یک نوع نوشیدنی و ممکن است هر دسته از دوزخیان یک نوع طعام داشته باشند، گروهی ضریع، گروهی زقّوم و گروهی غسلین.

بزرگ‏ترین سوگند در این سوره است. «فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ وَ ما لا تُبْصِرُونَ» یعنی کل هستی، دیدنی‏ها و ندیدنی‏ها که بمراتب بیش از دیدنی‏هاست، دنیای غیب و فرشته و جن که دیدنی نیستند و اوج کهکشان‏ها و اعماق دریاها که به طور طبیعی دیده نمی‏شود. در بینش الهی تمام هستی ارزش دارد، چون مورد سوگند خداوند قرار گرفته است. حواسمان باشد در مادیات، محصور نشویم، نادیدنی‏ها بسیار است.

مراد از «رَسُولٍ کَرِیمٍ» شخص پیامبر اسلام است، نه جبرئیل امین. زیرا در جملات بعد می‏خوانیم که او شاعر و کاهن نیست و نسبت شاعر و کاهن را به پیامبر می‏دادند، نه جبرئیل. مشرکان، قرآن را کتاب شعر می‏شمردند و پیامبر را شاعر می‏خواندند، درحالی که از پیامبر حتی یک شعر نقل نشده است (تفسیر المیزان). خداوند اتمام حجّت می‏کند. نزول وحی از سوی پروردگار جهانیان و واسطه وحی رسول کریم است.

قرآن به تدریج نازل شده است، زیرا کلمه تنزیل برای نزول تدریجی است. البته تمام قرآن، شب قدر بر قلب پیامبر نازل شد و سپس به تدریج در طول 23 سال. مثل آن که مبلغ زیادی را یکجا در بانک می‏گذارند و سپس از طریق حواله یا چک به تدریج برمی‏دارند. پیامبر دارای کرامت مطلق است. «رَسُولٍ کَرِیمٍ» کرامت در برخورد با همسر، دشمن، دوست، همسایه و فقیر در سختی‏ها و شادی‏ها.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها