زمین خواران راه تنفس تهران را بسته اند

طبق مصوبه مجلس شورای اسلامی در سال 72 مبنی بر این که دولت موظف است ظرف مدت 3 ماه نسبت به تعیین حریم شهر تهران و شهرهای همجوار اقدام کند ، اما این مصوبه به مدت 10 سال در بایگانی وزارت کشور خاک خورد تا این که یکباره در سال گذشته این اتفاق افتاد.
کد خبر: ۵۷۷۵۶

این اقدام بدون اطلاع و آگاهی شورای شهر و شهرداری تهران صورت گرفت و در نهایت منجر به انتزاع غیرقانونی بخشهایی از حریم منطقه 18 شهرداری تهران گردید.
اعضای شورای شهر و شهردار تهران ، اقدام عجولانه مسوولان وزارت کشور را در راستای تخریب مدیریت جدید شهری پنداشته و در نهایت مخالفت خود را از طریق ارائه مدارک و مستندات کارشناسی شده اعلام کردند.
متاسفانه با وجود پیگیری های مکرر اعضای شورا و شهرداری تهران و همچنین دستور صریح و روشن رئیس جمهوری برای حل وفصل قضایای حریم شهر تهران ، وضعیتی که در این نقاط شاهد آن هستیم ، به هیچ وجه نمی تواند منافع میلیون ها شهروند تهرانی را برآورده سازد.
تکه تکه شدن اراضی کشاورزی به عنوان ریه تنفسی شهر تهران از سوی دستهای پنهان و پشت پرده این قضایا، ابهاماتی هستند که اعضای شورای شهر تهران را نسبت به موضوع حریم شهر تهران بدبین کرده است.
دکتر خسرو دانشجو ، مخبر کمیسیون عمران شورای اسلامی شهر تهران در یکی از جلسات علنی شورا به صورت علنی و آشکارا، دخالت مسوولان وزارت کشور در تغییر اراضی کشاورزی احمدآباد مستوفی به زمینهای مسکونی را هشدار داد.
وی خطاب به مدیرکل دفتر فنی وزارت کشور که در همان جلسه حاضر بود ، گفت: تعاونی مسکن وزارت کشور با استفاده از تغییر روستای احمدآباد مستوفی به شهر، چند قطعه زمین را در این محدوده به کارکنان خود واگذار کرده است...
برای روشن تر شدن قضایایی که در این میان وجود دارد ، گفتگویی با وی انجام داده ایم که درپی می آید:

چندی پیش در یکی از جلسات علنی شورای شهر، شما نسبت به ورود برخی تعاونی های مسکن وابسته به وزارتخانه ها در خرید زمینهای کشاورزی واقع در حریم شهر تهران معترض شدید.

اتفاقاتی که اخیرا در حریم شهر تهران رخ داده ، به قدری برای منافع و آینده تهران مضر و نگران کننده است که باعث می شود نمایندگان مردم تهران در شورای شهر نسبت به موضوع از خود حساسیت نشان بدهند.

این نگرانی ها چیست؛

اتفاقی که افتاده این است که ما برای تمام شهرهای ایران اعم از شهرهای کوچک و بزرگ و شهرهایی که جمعیت شان خیلی کم است یا پرجمعیت هستند، برای همه آنها منطقه ای پیرامون شهر تعریف کرده ایم به اسم حریم شهر که این حریم چند خاصیت دارد.
یکی این که از رشد بی رویه شهر جلوگیری می کند ، دوم ; از تهدید شدن شهر از مناطق جمعیتی اطراف اعم از شهر یا روستا جلوگیری کرده و مانع از بزرگ شدن آنها و چسبیدن به شهر می شود.
به طور کلی حریم شهر به نوعی تعریف کننده رشد منطقی و معقول شهر است. ما برای همه شهرها این حریم را تعریف کرده ایم و تا مدتی قبل شهر تهران نیز با توجه به اظهارات مسوولان وزارت کشور و همچنین مسکن و شهرسازی اذعان داشتند که شهر تهران نیز دارای حریم است. تا این که در یک اتفاق خیلی عجیب و غریب ما شاهد این مساله بودیم که مسوولان وزارت کشور گفتند تهران به دلیل فلان بند قانونی که فلان موقع به تصویب رسیده و چند سال هم از آن موضوع می گذشت و مسکوت مانده بود ، عنوان داشتند که تهران اصلا حریم ندارد.

سرمنشاء اعتراض شما در صحنه شورا به همین علت بود؛

حال سوال بنده و اعتراضی که در صحن شورا داشتم این بود که چطور می شود برای شهرهایی به مراتب کوچک تر از شهر تهران ، شهرهایی که همین الان در حریم شهر تهران تعریف کرده اند ، مثل همان شهرهایی که بارها نامشان تکرار شده است حریم قایل شویم. یعنی برای یک شهر که مدتی قبل از 2 روستا تشکیل شده است ، می گویند بایستی حریم داشته باشد. اما شهر تهران حریم نمی خواهد!؛
این چه تصمیمی است که از آن دفاع هم می کنند و مدام بر این نکته تاکید می ورزند که بایستی به قانون گردن نهاد و...!
ما می گوییم به همان دلایل که شهر کوچک نسیم شهر، صباشهر، اسلامشهر و... دارای حریم هستند. به دلایل بسیار پررنگ تر از آن دلایل ، شهر تهران هم باید حریم داشته باشد.
چرا برای شهرهای اقماری تهران حریم هستید ، دقیقا به همان دلایل شهر تهران نیز به مراتب با اهمیت بیشتر باید حریم داشته باشد.
حریم شهر تهران از سال 1342 به بعد تعریف شده بود. استانداردها و آن چیزی که خود آقایان در تعریف حریم شهرهای کوچک رعایت کرده اند، این است که حریم شهرها می بایست 3 برابر وسعت شهر باشد.
یعنی برای شهری که در اطراف تهران واقع شده ، 3 برابر مساحت آن شهر حریم تعریف می کنند. البته دلایل عنوان شده کاملا درست و قابل قبول است ، اما چطور است که حریم شهر تهران ، 3 برابر که هیچ! بلکه یک و نیم برابر وسعت خودش هم نیست.
چیزی که اتفاق افتاده ، ما را بر این شک و شبهه می اندازد که چطور است که برخی از قوانین و مصوبه هایی که مدتها به دلیل تکمیل نشدن کارهای کارشناسی مسکوت مانده و به اجرا نرسیده اند، به یکباره از بایگانی خارج و به طرز سریع السیر و عجیبی ، پیگیری می شود تا به مرحله اجرا برسد!!
پرسش این است مگر این شهر متعلق به همه نیست؛ مگر این شهر بخش عمده ای از جمعیت کشورمان را در خودش جای نداده است؛ مگر این شهر نیاز به تنفس ، آب و برق ، تاسیسات ، زیرساخت ها و... ندارد؛ چطور است ما برای 8 میلیون جمعیت ساکن شهر تهران با توجه به تهدیدهایی که متوجه آنها می باشد، همچنان بی اعتنا هستیم!؛ اگر بر نقشه تهران دقیق شوید، متوجه این موضوع خواهید شد که منطقه 18 در نقطه ای واقع شده که مسیر وزش باد و تامین اکسیژن شهر تهران است.

گسترش فضای سبز


در حریم مناطق 18 و 5 و ، این مفهوم را می رساند که برای تنفس شهر تهران اکسیژن تامین می کنیم. حالا عکس قضیه هم امکانپذیر است ، به طوری که هر چه ما فضای سبز را تخریب بکنیم و ساخت وساز در این مناطق داشته باشیم ، این مفهوم را خواهد داشت که 8 میلیون شهروند تهرانی از اکسیژنی که حقوق حقه آنها می باشد، محروم خواهند شد.
وقتی اجازه نمی دهیم شهروند تهرانی به راحتی تنفس کند، چگونه مسوولان استانداری تهران ، وزارت کشور، مسکن و شهرسازی و... انتظار دارند نمایندگان شورای شهر چشم خود را بر روی این اجحاف ببندند. در صورتی که ما نماینده این مردم هستیم و می بایست زبان آنها باشیم.
در حریم منطقه 18 ، شهرهایی شکل گرفته که مربوط به سالهای گذشته و دور نیست ، بلکه حداکثر در طول 18 یا 24 ماه گذشته تاسیس شده اند. می توانید با گذری در این شهرها، مشاهده کنید چگونه زمینهای کشاورزی و زراعی به چه قیمتی خرید و فروش می شدند و چه کسانی اقدام به خرید آنها کرده اند؛ به چه قیمتی زمینهای منطقه 18 خرید و فروش می شده و الان به چه قیمتی فروش می رود؛
این زمینها که در 2 سال گذشته به A تومان خرید و فروش می شدند، امروز به A50 و بعضا100 برابر قیمت 2 سال پیش به فروش می رود.
چه کسی این انتفاع را می برد؛ چه کسانی هستند که هر چه ما می گوییم این کجای منفعت 8 میلیون شهروند تهرانی است که چنین تصمیماتی گرفته شود!!
نه پاسخ می دهند و نه کار کارشناسی را قبول دارند و فقط بر این مساله تاکید می کنند که اینها شهر هستند و باید حتما شهر بشود...
منافع چه کسانی است که به این شکل پیگیری می شود و تصمیمات غیرکارشناسی و غیراصولی برخی افراد که موجب می شود دود آن به چشم همه برود. چرا گوش خود را بر روی صحبتهای کارشناسی گرفته اند!؛
لذا ، آن چیزی را که ما مشاهده می کنیم این است که اگر روزنامه ها را ورق بزنید، متوجه درج آگهی هایی می شوید که به چه قیمتهایی و در کجای مناطق حریم شهر تهران زمینهایی تفکیک شده و در حال فروخته شدن است.
خب! منافع این معاملات به جیب چه کسی می رود و چه کسانی خودشان را پشت پرده مخفی کرده اند و این منافع هنگفت به جیبشان سرازیر می شود. از طرفی معلوم نیست این انتفاع مالی را کجا هزینه خواهند کرد و چگونه دوباره مردم شهر تهران را بیچاره کنند.
این ابهامات و موارد، مسائلی هستند که ما انتظار داریم مسوولان نسبت به آنها حساس باشند.
ما انتظار داریم مسوولان وزارت مسکن وقتی تصمیم گیری می کنند، به این مسائل فکر کنند. انتظار داریم وزارت اطلاعات داخل قضیه شده و به دقت کنکاش کند و دست زمین خوارانی را که در این مناطق یکشنبه میلیاردها تومان انتفاع برده اند را برای مردم آشکار و علنی کند.
مگر این افراد چه کسانی هستند که به قیمت از بین رفتن سلامت بچه های تهرانی و به قیمت تشدید بیماری های تنفسی و اپیدمی شدن انواع بیماری های واگیر و خدشه دار شدن سلامت نوزاد تا پیرمرد و پیرزن صدساله تهرانی ، به خود اجازه می دهند منافعی را برای خود تعریف بکنند.
این مسائل را وزارت اطلاعات باید برای مردم تبیین و روشن کند و بفهماند که چه کسانی هستند که یکشنبه به ثروتهای میلیاردی باد آورده می رسند. به طور کلی تمام صحبتهای ما در شورای شهر این است که مسوولان حساسیت شان در رابطه با تصمیمات غلطی که در حاشیه تهران اتفاق می افتد، برانگیخته شود.

برای حل این مشکل چه تدابیری اندیشیده اید؛

ببینید! چیزی که اتفاق افتاد این بود که مدتی قبل جلسه ای با حضور رئیس جمهوری ، رئیس و برخی از اعضای شورای شهر به همراه شهردار تهران و همچنین وزرای مسکن ، شهرسازی و کشور تشکیل شد. در آن جلسه ، آقای خاتمی فرصتی را برای وزارتخانه های مسکن و کشور داد تا نسبت به تعریف حریم شهر تهران اقدام کنند. بعد از آن در شورای شهر با جمع بندی کارهای صورت گرفته و همچنین مشورتی که با استادان خبره دانشگاهی در خصوص تعریف حریم برای شهر تهران انجام شد ، در نهایت 3 پیشنهاد برای تعریف حریم شهر تهران ارائه شد.

این 3 پیشنهاد چه بود؛

یکی از پیشنهادهای ما منطبق بود با آخرین اصلاحیه حریم شهر تهران که در سال 1370 صورت گرفته و نقشه آن هم موجود است.
دومین پیشنهاد ما بر این اصل استوار است که گفته ایم حریم شهر تهران مطابق استانداردها باید 3 برابر وسعت شهر تهران باشد. بنابر این تعریف را با در نظر گرفتن نقاط جمعیتی پیرامون شهر تهران ، نقشه ای تهیه کردیم که بیشتر در منطقه غرب و بخشی در شرق تهران حریم بزرگ تر شده بود.
در سومین پیشنهاد شورای شهر، حریم در منطقه شرق و غرب و اندکی در جنوب و جنوب غربی کمی گسترش پیدا کرده بود.
به هر ترتیب شورای شهر تهران 3 گزینه برای تصویب به وزارتخانه های کشور و مسکن ارائه داد و هنوز هم پیگیر موضوع هستیم. ضمن این که از دوستان استدعا داریم با توجه به درک موضوع و حساسیت مساله ، هرچه سریع تر اقدام کنند.

مثل این که فرصت تعیین شده رئیس جمهوری هم به پایان رسیده ، اما هنوز خبری از فعل و انفعال جدی نیست!؛

چیزی که ما الان می بینیم ، این است که به تعویق افتادن تصویب حریم شهر تهران به نفع زمین خواران تمام می شود.
از سوی دیگر با پیگیری و دنبال کردن آگهی های فروش زمین که در مطبوعات درج می شود ، خیلی ساده می توان متوجه شد که منافع فروش زمینها به کجا واریز می شود.
بنابراین شبهه ای که برای ما پیش می آید ، این است که فکر کنیم به تعویق افتادن مصوبه حریم شهر به جهت فروش این قبیل زمینها بوده و...
مساله ای که ما پیگیر آن هستیم و رئیس جمهوری نسبت به آن تاکید داشت ، این بود که می بایست تا امروز حریم شهر تهران تعریف می شد; اما هنوز که هنوز است آقایان وزارت کشور و مسکن به پیشنهاد ارائه شده پاسخ نداده اند.

توضیح می دهید منظور کدام پیشنهاد بود که هنوز پاسخی به آن داده نشده است.

آن پیشنهاد مبتنی بر این موضوع بود که الان در شهر تهران 22 منطقه را تعریف کرده ایم. بعضی از نقاط جمعیتی که در حریم مناطق در حال حاضر به شهر تبدیل شده اند ، این نقاط داخل حریم قرار می گیرند.

یعنی شهرهای اقماری تهران تبدیل به منطقه بشوند؛

البته برای این که مشکلی از بابت اجرای این طرح پیشنهادی برای این نقاط جمعیتی پیش نیاید، ما گفته ایم این نقاط به عنوان مناطق منفصل از شهر تهران تلقی شوند. یعنی فرض کنیم منطقه 23 و 24 و... شکل بگیرد و با یک مدیریت واحد شهری تمام مسائل آنها دیده شود.
اما دیگر اجازه ندهیم شهرهای جدیدی پیرامون شهر تهران شکل بگیرد و بیش از این زمینهای زراعی و کشاورزی به اراضی مسکونی تبدیل شوند.
اگر خاطرمان باشد مدتی قبل هیات دولت مصوبه ای داشت مبنی بر تغییر ندادن کاربری اراضی کشاورزی و مسکونی و اعلام کرد که بعد از ابلاغ مصوبه هرگونه تغییری در این زمینه غیرقانونی محسوب می شود.
خب ، وقتی این مصوبه را می پذیریم پس این زمین خواری ها و ساخت و سازهای غیر قانونی چیست که صورت می گیرد. اگر همه هیات دولت دور هم جمع شده و نشسته اند یک تصمیم را مصوب کرده اند که زمین کشاورزی دیگر زمین مسکونی نشود ، اما اینجا دارند شهر تعریف می کنند و یک دفعه 2 تا روستا که با هم چندین کیلومتر فاصله دارند را با کشیدن یک خط به دور آنها ، تبدیل به شهر می کنند. یعنی وسعت گسترده زمینهای کشاورزی که در میان این دو نقطه روستایی وجود دارد به زمینهای مسکونی تبدیل می شود.
پس به چه چیز دلخوش باشیم و دل خوش کنیم که مسوولان به فکر رفاه ، آسایش ، تامین امکانات و خدمات ، تاسیسات ، بهداشت و آرامش مردم شهر تهران هستند!؛
در یکی از جلسات علنی شورای شهر که مسوولان آب تهران حضور داشتند ، به این موضوع اذعان کردند که در پهن دشت تهران دیگر نمی توان بیش از این مقدار فعلی آب تامین کرد. در واقع این حداکثر و پیک توانایی سازمان آب است.
لذا با توجه به دانستن این واقعیت ها ، چگونه مردم را از اقصی نقاط کشور در حریم منطقه 18 جمع می کنیم.
این چه تصمیم کارشناسی است که همه آن زیان بوده ، مگر بخشی که برمی گردد به انتفاع قشری خاص و زمین خواران.

فرض را بر این بگیریم که اتفاقات ناگوار جامه عمل بپوشاند. اقدام شورای شهر تهران در این خصوص چه خواهد بود.

ببینید! نگاه ما به این موضوع نگاه قانونگراست. یعنی الان با نمایندگان مردم تهران در مجلس شورای اسلامی مذاکرات و جلسات مشترکی تشکیل داده ایم. همچنین این مذاکرات و جلسات را با مسوولان وزارت کشور و مسکن و شهرسازی صورت داده ایم که این موضوع را با نظرات کارشناسی حل کنیم. ولی لازم است دوباره تاکید کنم که اعضای شورای شهر دست از تلاش و پیگیری حقوق حقه مردم تهران برنخواهد داشت. حتی اگر این موضوع آن قدر ادامه پیدا کند که دولت تغییر کند ، ما همچنان در پیگیری حقوق مردم تهران تلاش خواهیم کرد.
البته باید متذکر شوم ، از عمر دولت فعلی هم زمان تقریبا کوتاهی نمانده و ما انتظار داریم که بر وفق مسوولیتشان تصمیماتی بگیرند که به نفع مردم باشد. ما خیلی امیدواریم در همین مدت باقیمانده از عمر دولت فعلی ، موضوع حل شود و برگ زرینی به افتخارات خودش بیفزاید. یعنی اگر تصمیم غلطی قبلا گرفته شده ، شهامت آن وجود داشته باشد که به تصمیم اشتباه خود اعتراف کنند و نسبت به اصلاح آن اقدام نمایند. آنها مطمئن باشند با تصمیم گیری های صحیح و کارشناسی خود ، تصویری مثبت بر اذهان مردم باقی خواهند گذاشت.



حبیب احسنی پور
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها