در حریم مناطق 18 و 5 و ، این مفهوم را می رساند که برای تنفس شهر تهران
اکسیژن تامین می کنیم. حالا عکس قضیه هم امکانپذیر است ، به طوری که هر چه ما فضای سبز را
تخریب بکنیم و ساخت وساز در این مناطق داشته باشیم ، این مفهوم را خواهد داشت که 8
میلیون شهروند تهرانی از اکسیژنی که حقوق حقه آنها می باشد، محروم خواهند شد.
وقتی اجازه نمی دهیم شهروند تهرانی به راحتی تنفس کند، چگونه مسوولان استانداری
تهران ، وزارت کشور، مسکن و شهرسازی و... انتظار دارند نمایندگان شورای شهر چشم خود را بر
روی این اجحاف ببندند. در صورتی که ما نماینده این مردم هستیم و می بایست زبان آنها
باشیم.
در حریم منطقه 18 ، شهرهایی شکل گرفته که مربوط به سالهای گذشته و دور نیست ، بلکه
حداکثر در طول 18 یا 24 ماه گذشته تاسیس شده اند.
می توانید با گذری در این شهرها، مشاهده کنید چگونه زمینهای کشاورزی و زراعی به چه
قیمتی خرید و فروش می شدند و چه کسانی اقدام به خرید آنها کرده اند؛ به چه قیمتی زمینهای
منطقه 18 خرید و فروش می شده و الان به چه قیمتی فروش می رود؛
این زمینها که در 2 سال گذشته به A تومان خرید و فروش می شدند، امروز به A50 و بعضا100
برابر قیمت 2 سال پیش به فروش می رود.
چه کسی این انتفاع را می برد؛ چه کسانی هستند که هر چه ما می گوییم این کجای منفعت 8
میلیون شهروند تهرانی است که چنین تصمیماتی گرفته شود!!
نه پاسخ می دهند و نه کار کارشناسی را قبول دارند و فقط بر این مساله تاکید می کنند که اینها
شهر هستند و باید حتما شهر بشود...
منافع چه کسانی است که به این شکل پیگیری می شود و تصمیمات غیرکارشناسی و
غیراصولی برخی افراد که موجب می شود دود آن به چشم همه برود. چرا گوش خود را بر روی
صحبتهای کارشناسی گرفته اند!؛
لذا ، آن چیزی را که ما مشاهده می کنیم این است که اگر روزنامه ها را ورق بزنید، متوجه درج
آگهی هایی می شوید که به چه قیمتهایی و در کجای مناطق حریم شهر تهران زمینهایی تفکیک
شده و در حال فروخته شدن است.
خب! منافع این معاملات به جیب چه کسی می رود و چه کسانی خودشان را پشت پرده
مخفی کرده اند و این منافع هنگفت به جیبشان سرازیر می شود. از طرفی معلوم نیست این انتفاع
مالی را کجا هزینه خواهند کرد و چگونه دوباره مردم شهر تهران را بیچاره کنند.
این ابهامات و موارد، مسائلی هستند که ما انتظار داریم مسوولان نسبت به آنها حساس باشند.
ما انتظار داریم مسوولان وزارت مسکن وقتی تصمیم گیری می کنند، به این مسائل فکر کنند. انتظار
داریم وزارت اطلاعات داخل قضیه شده و به دقت کنکاش کند و دست زمین خوارانی را که در این
مناطق یکشنبه میلیاردها تومان انتفاع برده اند را برای مردم آشکار و علنی کند.
مگر این افراد چه کسانی هستند که به قیمت از بین رفتن سلامت بچه های تهرانی و به قیمت
تشدید بیماری های تنفسی و اپیدمی شدن انواع بیماری های واگیر و خدشه دار شدن سلامت
نوزاد تا پیرمرد و پیرزن صدساله تهرانی ، به خود اجازه می دهند منافعی را برای خود تعریف
بکنند.
این مسائل را وزارت اطلاعات باید برای مردم تبیین و روشن کند و بفهماند که چه کسانی
هستند که یکشنبه به ثروتهای میلیاردی باد آورده می رسند. به طور کلی تمام صحبتهای ما در
شورای شهر این است که مسوولان حساسیت شان در رابطه با تصمیمات غلطی که در حاشیه
تهران اتفاق می افتد، برانگیخته شود.
برای حل این مشکل چه تدابیری اندیشیده اید؛
ببینید! چیزی که اتفاق افتاد این بود که مدتی قبل جلسه ای با حضور رئیس جمهوری ، رئیس و
برخی از اعضای شورای شهر به همراه شهردار تهران و همچنین وزرای مسکن ، شهرسازی و
کشور تشکیل شد. در آن جلسه ، آقای خاتمی فرصتی را برای وزارتخانه های مسکن و کشور داد تا
نسبت به تعریف حریم شهر تهران اقدام کنند. بعد از آن در شورای شهر با جمع بندی کارهای
صورت گرفته و همچنین مشورتی که با استادان خبره دانشگاهی در خصوص تعریف حریم برای
شهر تهران انجام شد ، در نهایت 3 پیشنهاد برای تعریف حریم شهر تهران ارائه شد.
این 3 پیشنهاد چه بود؛
یکی از پیشنهادهای ما منطبق بود با آخرین اصلاحیه حریم شهر تهران که در سال 1370
صورت گرفته و نقشه آن هم موجود است.
دومین پیشنهاد ما بر این اصل استوار است که گفته ایم حریم شهر تهران مطابق استانداردها
باید 3 برابر وسعت شهر تهران باشد. بنابر این تعریف را با در نظر گرفتن نقاط جمعیتی پیرامون
شهر تهران ، نقشه ای تهیه کردیم که بیشتر در منطقه غرب و بخشی در شرق تهران حریم بزرگ تر
شده بود.
در سومین پیشنهاد شورای شهر، حریم در منطقه شرق و غرب و اندکی در جنوب و جنوب
غربی کمی گسترش پیدا کرده بود.
به هر ترتیب شورای شهر تهران 3 گزینه برای تصویب به وزارتخانه های کشور و مسکن ارائه
داد و هنوز هم پیگیر موضوع هستیم. ضمن این که از دوستان استدعا داریم با توجه به درک
موضوع و حساسیت مساله ، هرچه سریع تر اقدام کنند.
مثل این که فرصت تعیین شده رئیس جمهوری هم به پایان رسیده ، اما هنوز خبری از فعل و
انفعال جدی نیست!؛
چیزی که ما الان می بینیم ، این است که به تعویق افتادن تصویب حریم شهر تهران به نفع
زمین خواران تمام می شود.
از سوی دیگر با پیگیری و دنبال کردن آگهی های فروش زمین که در مطبوعات درج می شود ،
خیلی ساده می توان متوجه شد که منافع فروش زمینها به کجا واریز می شود.
بنابراین شبهه ای که برای ما پیش می آید ، این است که فکر کنیم به تعویق افتادن مصوبه حریم
شهر به جهت فروش این قبیل زمینها بوده و...
مساله ای که ما پیگیر آن هستیم و رئیس جمهوری نسبت به آن تاکید داشت ، این بود که
می بایست تا امروز حریم شهر تهران تعریف می شد; اما هنوز که هنوز است آقایان وزارت کشور و
مسکن به پیشنهاد ارائه شده پاسخ نداده اند.
توضیح می دهید منظور کدام پیشنهاد بود که هنوز پاسخی به آن داده نشده است.
آن پیشنهاد مبتنی بر این موضوع بود که الان در شهر تهران 22 منطقه را تعریف کرده ایم. بعضی
از نقاط جمعیتی که در حریم مناطق در حال حاضر به شهر تبدیل شده اند ، این نقاط داخل حریم
قرار می گیرند.
یعنی شهرهای اقماری تهران تبدیل به منطقه بشوند؛
البته برای این که مشکلی از بابت اجرای این طرح پیشنهادی برای این نقاط جمعیتی پیش
نیاید، ما گفته ایم این نقاط به عنوان مناطق منفصل از شهر تهران تلقی شوند. یعنی فرض کنیم
منطقه 23 و 24 و... شکل بگیرد و با یک مدیریت واحد شهری تمام مسائل آنها دیده شود.
اما دیگر اجازه ندهیم شهرهای جدیدی پیرامون شهر تهران شکل بگیرد و بیش از این زمینهای
زراعی و کشاورزی به اراضی مسکونی تبدیل شوند.
اگر خاطرمان باشد مدتی قبل هیات دولت مصوبه ای داشت مبنی بر تغییر ندادن کاربری
اراضی کشاورزی و مسکونی و اعلام کرد که بعد از ابلاغ مصوبه هرگونه تغییری در این زمینه
غیرقانونی محسوب می شود.
خب ، وقتی این مصوبه را می پذیریم پس این زمین خواری ها و ساخت و سازهای غیر قانونی
چیست که صورت می گیرد. اگر همه هیات دولت دور هم جمع شده و نشسته اند یک تصمیم را
مصوب کرده اند که زمین کشاورزی دیگر زمین مسکونی نشود ، اما اینجا دارند شهر تعریف
می کنند و یک دفعه 2 تا روستا که با هم چندین کیلومتر فاصله دارند را با کشیدن یک خط به دور
آنها ، تبدیل به شهر می کنند. یعنی وسعت گسترده زمینهای کشاورزی که در میان این دو نقطه
روستایی وجود دارد به زمینهای مسکونی تبدیل می شود.
پس به چه چیز دلخوش باشیم و دل خوش کنیم که مسوولان به فکر رفاه ، آسایش ، تامین
امکانات و خدمات ، تاسیسات ، بهداشت و آرامش مردم شهر تهران هستند!؛
در یکی از جلسات علنی شورای شهر که مسوولان آب تهران حضور داشتند ، به این موضوع
اذعان کردند که در پهن دشت تهران دیگر نمی توان بیش از این مقدار فعلی آب تامین کرد. در واقع
این حداکثر و پیک توانایی سازمان آب است.
لذا با توجه به دانستن این واقعیت ها ، چگونه مردم را از اقصی نقاط کشور در حریم منطقه 18
جمع می کنیم.
این چه تصمیم کارشناسی است که همه آن زیان بوده ، مگر بخشی که برمی گردد به انتفاع
قشری خاص و زمین خواران.
فرض را بر این بگیریم که اتفاقات ناگوار جامه عمل بپوشاند. اقدام شورای شهر تهران در این
خصوص چه خواهد بود.
ببینید! نگاه ما به این موضوع نگاه قانونگراست.
یعنی الان با نمایندگان مردم تهران در مجلس
شورای اسلامی مذاکرات و جلسات مشترکی تشکیل داده ایم. همچنین این مذاکرات و جلسات
را با مسوولان وزارت کشور و مسکن و شهرسازی صورت داده ایم که این موضوع را با نظرات
کارشناسی حل کنیم. ولی لازم است دوباره تاکید کنم که اعضای شورای شهر دست از تلاش و
پیگیری حقوق حقه مردم تهران برنخواهد داشت. حتی اگر این موضوع آن قدر ادامه پیدا کند که
دولت تغییر کند ، ما همچنان در پیگیری حقوق مردم تهران تلاش خواهیم کرد.
البته باید متذکر شوم ، از عمر دولت فعلی هم زمان تقریبا کوتاهی نمانده و ما انتظار داریم که بر
وفق مسوولیتشان تصمیماتی بگیرند که به نفع مردم باشد. ما خیلی امیدواریم در همین مدت
باقیمانده از عمر دولت فعلی ، موضوع حل شود و برگ زرینی به افتخارات خودش بیفزاید. یعنی
اگر تصمیم غلطی قبلا گرفته شده ، شهامت آن وجود داشته باشد که به تصمیم اشتباه خود اعتراف
کنند و نسبت به اصلاح آن اقدام نمایند.
آنها مطمئن باشند با تصمیم گیری های صحیح و کارشناسی خود ، تصویری مثبت بر اذهان
مردم باقی خواهند گذاشت.