مسابقه قرآنی 1447

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: ملک/ آیات: 14 ـ 10

در این آیات به سه اعتراف کافران در قیامت اشاره شده است:

الف) اعتراف به آمدن انبیا و تکذیب آنان.

ب) اعتراف به عدم تعقل و استماع سخن حق.

ج) اعتراف به ارتکاب گناه.

در آیه 26 سوره فصلت می‏خوانیم که مخالفان می‏گفتند: «لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ» به این قرآن گوش فرا ندهید، ولی در آن روز خواهند گفت: ای کاش گوش می‏دادیم! «لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ».

ریشه تکذیب، عدم تعقل است. تعالیم اسلام مطابق با عقل است، کافران در قیامت اعتراف می‌کنند: اگر تعقل می‏کردیم مومن می‏شدیم. عقل واقعی آن است که انسان حق را بشنود، بپذیرد و پیروی کند تا از قهر الهی خود را نجات دهد. روحیه لجاجت به جایی می‏رسد که گمراهان، به پیامبران الهی نسبت گمراهی می‏دهند، آن هم گمراهی بزرگ! (إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلالٍ کَبِیرٍ). اعتراف به گناه در دنیا ممکن است سبب عفو شود، ولی در آخرت هرگز. کفار در قیامت هم شکنجه جسمی می‏شوند: «اصحاب السعیر»، هم شکنجه روحی: «سحقا» (دور بودن از رحمت الهی).

در شیوه تربیت باید توبیخ بدان و تشویق خوبان در کنار هم باشد تا مورد مقایسه قرار گیرد. آیات قبل سخن از کیفر دوزخیان بود و آیه 12 از بهشتیان سخن می‏گوید. خشیت از خداوند زمانی کارساز است که دائم باشد. امام صادق ـ علیه‌السلام ـ می‌فرمایند: تقوا یعنی آنجا که باید حاضر باشی غایب نباشی و آنجا که باید غایب باشی حاضر نباشی (بحارالانوار، ج 67، ص 285). باید باور کنیم که خدا در هر حال بر ما آگاه است. ریا و نفاق را کنار بگذاریم که خدا به باطن‏ها آگاه است (عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ). پنهان بودن، در علم عمیق خداوند، اثری ندارد. او تمام نیت‏ها و راز دل‏ها را می‏داند. علم خداوند به مخلوقات، به خاطر خالقیت اوست. کسی‏که چیزی را ساخته و آفریده، از حالات آفریده خود آگاه است. در واقع ایمان به علم خداوند، بهترین عامل بازدارنده از نفاق و نهانکاری است.

بعضی از مفسران شأن نزولی برای آیه 13 از «ابن عباس» نقل کرده‌اند که جمعی از کفار یا منافقان پشت سر پیامبر خدا(ص) سخنان ناروایی می‌گفتند و جبرئیل به پیامبر(ص) خبر می‌داد، بعضی از آنها به یکدیگر گفتند: سخنان خود را پنهانی بگویید تا خدای محمد نشنود! آیه فوق نازل شد و گفت: چه آشکار بگویید و چه پنهان، خدا از آن آگاه است. آیه 14 در حقیقت به منزله دلیلی است برای آنچه در آیه قبل آمد. می‌فرماید: آیا آن کسی که موجودات را آفرید از حال آنها آگاه نیست؟ در حالی که او (از اسرار دقیق) باخبر و آگاه است.