رایت کردن ممنوع

یک کسی می‌گفت که من اصلاً نیازی به دیدن هیچ خواننده‌ای ندارم. گفتند چرا؟ گفت: چون آن قدر سی‌دی‌های آنها را کپی کرده‌ام که فکر کنم همه‌شان را دم پل صراط ببینم!
کد خبر: ۵۶۷۹۷۳
رایت کردن ممنوع

هنوز این فرهنگ در مملکت ما جا نیفتاده، یا اگر هم کمی جاافتاده، خوب نیفتاده؛ که باید حق پدید آورنده یک اثر هنری را به هر شکل پاس داشت و نگذاشت که با کپی کردن کارهایش حقش خورده شود و گاهی هم از فرط بی‌خیالی، یک لیوان آب هم روش!

وجدانا نباید این طور باشد که در یک فامیل (حالا بگو هزار‌فامیل)، یک نفر یک اثر صوتی یا تصویری، موسیقی یا فیلم، بخرد و آنگاه سایر فک و فامیل و حتی در و همسایه و آشنایان سببی و نسبی، از روی همان یک نسخه خریداری‌شده اصل (اورجینال سابق)، به تعداد مورد نظرشان نسخه‌هایی را کپی یا به اصطلاح رایت کنند. این شکلی که آن سرمایه‌گذار بیچاره، دخلش آمده است.

برای همین است که وزیر ارشاد بتازگی از آماده شدن لایحه پیوستن ایران به دو کنوانسیون جهانی برن و رم خبر داده است و گفته است که لایحه حمایت از حقوق مالکیت ادبی، هنری و حقوق مرتبط با آن تهیه و تقدیم هیأت دولت شده است که ان‌شاءالله قرار است تا پایان دولت دهم به تصویب برسد.

ـ ای بابا، حالا چرا این قدر با عجله؟! (این مطلب را هر که گفت، قطعا در جریان نبود که از قدیم، دندان اسب پیشکشی را نمی‌شمردند؛ مگر الآن مد شده باشد)‌!

بسته پیشنهادی: از آنجا که بالاخره امتیازات این عمل شریف؛ یعنی پیوستن به کنوانسیون رعایت حقوق کپی رایت، به نفع ما هم هست؛ فلذا باید که از این کار حمایت کنیم؛ اگرچه بهتر بود از همان ابتدای دولت نهم یا دهم، پیگیری می‌شد، اما عرض کردیم که ما برخلاف برخی‌ها اهل شمردن دندان اسب پیش‌کشی نیستیم. به همین جهت، ملاحظاتی هم داریم که عرض می‌کنیم:

1ـ دادن کپی: وزارت ارشاد لطفا از این لایحه تنطیمی یک کپی هم به نگارنده بدهد یا روی سی‌دی رایت کند، تا بیشتر با جزئیات قضیه آشنا شویم و بدانیم که چه کار باید بکنیم. یا هم که بگذارند روی سایت وزارتخانه، خود حقیر به اصطلاح، کپی ـ پیس می‌کنم، برمی‌دارم.

2ـ اختصاص رمز: برای هر سی‌دی و دی‌وی‌دی هنری، یک رمز در نظر گرفته شود که فقط شخص خریدار از آن آگاه باشد و کسی بدون دانستن آن نتواند از آن کپی کند و اگر خواست کپی بکند، دی‌وی‌دی در جا منفجر و پودر شود.

3ـ به‌روز شدن: خیلی‌ها وقتی که صحبت از گناه می‌شود، همان شکل‌های قدیمی آن به ذهن می‌آید که از اول خلقت مطرح بوده؛ مثل خوردن گندم ممنوعه!... الان خوردن حق مردم و از بین بردن حق‌الناس، فقط همان شکل‌های قدیمی‌اش نیست که مثلاً از کسی پول قرض بگیری و بعد آن پول را برنگردانی یا از حقوق کارگر و کارمند بزنی یا... امثال این حق‌خوری‌های آشنا! باید سخنرانان و بزرگان اهل خطابه و وعظ، صورت‌های جدید و امروزی گناه‌ها و مثلاً حق‌خوری‌ها را توضیح دهند و نمونه نشان بدهند و بگویند که مثلاً رعایت نکردن حق کپی‌رایت، نوع پیشرفته خوردن حق مردم است. ایهاالناس، به خدا الآن شیطان هم پیشرفت کرده. و دیگر آن شیطان کم‌تجربه و فاقد امکانات لازم برای گول زدن نیست که در آغاز آفرینش آدم بود.

رضا رفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها