این روزها برخی معتقدند سطح دوبله انیمیشن نسبت به گذشته افت کرده است و ما دیگر شاهد کارهای ماندگار در این عرصه نیستیم. چرا؟
برای اینکه یک اثر به ماندگاری برسد و بتواند مخاطبان را تحت تاثیر قرار دهد، عوامل زیادی دخیل است که در راس آنها انتخاب درست آن انیمیشن است. بسیاری از کارهایی که در آن مقطع دوبله میشد به لحاظ محتوا و کیفیت در سطح بالایی قرار داشت، اما متاسفانه ماهیت انیمیشنهای امروزی در بیشتر موارد جنگ و خشونت است و به همین دلیل دوبلورها برای دلنشین شدن این آثار کار چندانی نمیتوانند انجام دهند.
شما بهعنوان مدیر دوبلاژ، ملاکتان برای انتخاب گوینده چیست؟
هر مدیر دوبلاژی براساس ملاکهای خاص خودش، گویندهها را انتخاب میکند، اما آن چیزی که همواره برایم در اولویت قرار دارد همخوانی صدای گوینده با شخصیتی است که قرار است به جای آن حرف بزند، زیرا اگر این همخوانی وجود نداشته باشد مخاطب نمیتواند با شخصیتها ارتباط برقرار کند، بویژه در انیمیشن که بار بیشتری بر دوش دوبلور قرار دارد.
با این اوصاف به نظرتان دوبله انیمیشن با دیگر آثار متفاوت است؟
بله، چون شما در انیمیشن برخلاف سایر کارها با موجودات زنده سر و کار ندارید تا براین اساس شخصیتپردازی کنید و منطبق بر میمیک چهره کاراکتری که قرار است به جای آن حرف بزنید صداسازی انجام دهید، به همین دلیل باید تمام توانتان را به کار گیرید که صدای شما از هر نظر با شخصیتی که قرار است به جای آن حرف بزنید انطباق داشته باشد.
یکی از دوبلههای خاطرهانگیزی که شما در کارنامه هنریتان داشتید، «پسرشجاع» بود. کمی درباره آن حرف بزنید.
کارتون پسر شجاع با گذشت سالها هنوز در ذهن مردم نقش بسته است. این موضوع نشان میدهد همه عناصر در این کار سر جای خودش بدرستی قرار گرفت. جدا از محتوا و سوژه خوبی که این کارتون داشت، دوبلهاش هم در نوع خودش کمنظیر بود. در این کارتون من بعد از نادره سالارپور به جای پسر شجاع حرف زدم و خوشبختانه این جابهجایی لطمهای به کلیت کار وارد نکرد. به طور کلی باید بگویم تعداد برنامههایی که برای کودکان ساخته شده و به دنبال آن انیمیشنهایی که برای آنها دوبله و پخش میشود، بیشتر شده اما به این معنا نیست که کیفیت کارها هم بالا رفته باشد. ما باید در کنار بالا بردن سطح کمی برنامهها به کیفیت آنها هم توجه کنیم.
به نظرتان اینکه از کودکی وارد عرصه دوبله شدید چه تاثیری در میزان شکوفایی استعدادتان داشت؟
بیشک بیتاثیر نبوده است، چون وقتی از دوران کودکی کاری را آموزش میبینید این موضوع بر ضمیر ناخودآگاه شما اثر میگذرد و به نوعی در آن کار ذوب میشوید.
نگار حسینی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم