3 برابر شدن ساعت کاری پرستاران در نوروز

به یاد آوردن آن قانون اما چه فایده‌ای دارد، وقتی هنوز دو ساله نشده، از یاد رفت و خبر رسید که در لایحه بودجه سال 92 بودجه مستقلی برای اجرای این قانون در نظر گرفته نشده است.

در این میان نمایندگان مجلس هم هیچ واکنشی به اختصاص نیافتن بودجه مستقل برای اجرای این قانون نشان ندادند و شواهد نشان می‌دهد که قرار است در سال آینده نیز مثل امسال که بودجه مستقل برای این قانون کامل اختصاص نیافته بود، دانشگاه‌های علوم پزشکی از بودجه داخلی خودشان، برای اجرای آن هزینه کنند.

قانون اجرا نشد، ساعت کاری‌شان بیشتر شد

پرستارها از همه این ماجراها دلخور شدند اما شغل‌شان با جان مردم سر و کار دارد و به همین علت نخواستند گلایه‌هایشان را با کاهش سطح خدمات‌شان نشان دهند و ساکت ماندند و انتظار کشیدند به این امید که شاید مسئولان، قانون را به یاد‌بیاورند، اما فراموشی آنها کم که نشد هیچ، بیشتر هم شد تا جایی که دیروز محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفت‌وگو با ایسنا اعلام کرد ساعت کاری پرستارها در نوروز سه برابر شده است.

عضو شورای عالی نظام پرستاری تائید می‌کند که بالطبع فعالیت بیمارستان‌ها و مراکز درمانی قابل تعطیل شدن نیست و این گروه باید در محل کار حضور دائم داشته باشند، اما ساعت کار آنها باید به‌گونه‌ای تعریف شود که زندگی‌شان تحت‌تاثیر قرار نگیرد، در حالی که در عمل، این اتفاق افتاده است چرا که مدیران ارشد به به پرستارها گفته‌اند در هفته اول یا دوم نوروز ‌باید حداقل یکصد ساعت شیفت کاری داشته باشند، در حالی که براساس قانون کاهش ساعت کار، حداکثر ساعت کار یک پرستار در طول هفته باید 36 ساعت باشد.

شریفی مقدم با انتقاد از سه برابر شدن ساعت کار پرستاران در روزهای نوروز، اظهار کرد: با این شیفت کاری، هر پرستار مجبور است در هفته، چهار عصر و شب در بیمارستان حضور داشته باشد.

دبیرکل خانه پرستار تاکید کرد افزایش ساعت کاری پرستارها در شرایطی رخ می‌دهد که قانونگذاران پیشتر تاکید کرده بودند با توجه به شرایط سخت کاری پرستارها و حضورشان در اورژانس‌ها و بخش‌های ویژه، آنها باید ساعت‌های بیشتری استراحت داشته باشند و به همین علت پیشتر موضوع استخدام 23 هزار پرستار مطرح شد، در حالی که به گفته شریفی مقدم، این نیروها هم پس از جذب در جای درستی قرار نگرفتند و بنابر این نه تنها کمبود پرستار جبران نشد، بلکه مشکلات‌شان بیشتر شد.

پرستارها، دلزده شده‌اند

امروز، روز پرستار است و خیلی از خانواده‌های بیماران وقتی برای ملاقات بیماران‌شان می‌آیند، به پرستارها هم تبریکی می‌گویند، پرستارها هم لبخندی به نشانه سپاسگزاری تحویل‌شان می‌دهند، اما خنده آنها گرچه دل بیماران و خانواده‌هایشان را مطمئن می‌کند و به آنها آرامش هدیه‌می‌دهد و بعضی از آنها گاهی که میان ساعت‌های طولانی کاری، فرصتی برای چند دقیقه نشستن و چشم بستن پیدا می‌کنند از دل‌شان می‌گذرد که شاید بهتر بود مثل خیلی از همدوره‌ای‌های فارغ‌التحصیل‌شان قید کار کردن در حرفه‌شان را می‌زدند.

براساس آمارهای اعلام شده از سوی وزارت بهداشت، هر سال در ایران پنج تا 6000 نفر در رشته پرستاری فارغ‌التحصیل می‌شوند و ‌اکنون حدود 120 هزار پرستار در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی کشور مشغول به کار هستند که نسبت به شمار فارغ‌التحصیلان این رشته، رقم بزرگی نیست چون بیشتر فارغ‌التحصیلان رشته پرستاری ترجیح می‌دهند پرستار نباشند. این وضع باعث شده است آمار بیکاری پرستاران به صفر برسد و حتی مسئولان در این حوزه، وعده بدهند که هر فارغ‌التحصیل پرستاری جویای کاری که وارد کلانشهر‌ها شود، در کمتر از 24 ساعت شاغل می‌شود و بنابر این گرچه در ظاهر صفر شدن آمار بیکاری در رشته‌ای مانند پرستاری خبر خوبی به نظر می‌رسد، اما برای آنها که شرایط سخت شغلی پرستارها، حقوق و مزایای کم‌شان و ناامنی حرفه‌شان خبر دارند، صفری که جلوی آمار بیکاری پرستارها نوشته شده، نگران‌کننده است و هشدار می‌دهد که کار آنها به جایی رسیده است که فارغ‌التحصیلان این رشته ترجیح می‌دهند، خانه‌نشین شوند یا در مشاغل بی‌ربط کار کنند و گاهی روزنامه‌ها را ورق بزنند و اخبار همدوره‌ای‌های‌شان را بخوانند که سر کار رفته‌اند و هر چند وقت یک‌بار خبرهای تازه‌ای از تامین نشدن خواسته‌هایشان در رسانه‌ها منتشر می‌شود.