قطب‌های ورزشی را باید توسعه داد

حدود پنج سال پیش یعنی زمانی که سازمان تربیت بدنی هنوز به وزارتخانه تبدیل نشده بود طرح آمایش سرزمین توسط متخصصان خبره ورزشی ارائه شد، اما در آن مقطع چنین طرحی جواب نداد.
کد خبر: ۵۳۹۸۱۱

معتقدم از جهاتی این طرح با شرایط کنونی ورزش ما همخوانی ندارد، چرا که وقتی به‌طور جدی صحبت از عملی کردن آن به میان می‌آید، بسیاری از جوانب نادیده گرفته می‌شود و تفکرات در این زمینه چندان کارشناسی نیست. در حال حاضر ارومیه به عنوان قطب والیبال کشور شناخته می‌شود، اما قطب بودن این شهرستان هرگز به این معنا نیست که در استان‌های دیگر، ما پتانسیل‌های خوبی در والیبال نداریم. کشور ما بالغ بر یک میلیون و 648 هزار و 195 کیلومتر دارد و با این گستردگی نمی‌توان تنها یک استان یا یک شهرستان را قطب صرف یک رشته ورزشی معرفی کرد. نگرش و رویکردها به طرح آمایش باید تغییر کند و معیارهای نوینی برای آن در نظر گرفته شود. یکی از راهکارهایی که در این زمینه می‌تواند مورد توجه قرار گیرد این است که اگر برای مثال ارومیه قطب والیبال کشور شناخته می‌شود، پنج استان دیگر هم که در والیبال حرف‌های زیادی برای گفتن دارند زیرمجموعه این قطب والیبال قرار بگیرند تا همه چیز به یک استان محدود و خلاصه نشود. در کشتی هم اگر مازندران به‌عنوان قطب کشتی کشور شناخته می‌شود، باید چند استان دیگر که در کشتی مطرح هستند زیرمجموعه آن قرار بگیرند. استان‌های جنوبی نیز مملو از دوندگان مستعد سرعتی است، اما همین استان‌ها هرگز در دوهای استقامت دونده مطرحی را به کشور معرفی نکرده‌اند بنابراین نمی‌توانند قطب دوومیدانی کشور باشند. برای این‌که بتوان یک قطب دوومیدانی در کشور شکل داد باید استان‌هایی که در زمینه دوهای استقامتی ممتاز هستند را ضمیمه استان‌های جنوبی کرد، در غیراین‌صورت تشکیل صرف یک پایگاه آن هم با حضور یک یا نهایت دو استان هیچ امتیاز و منفعتی برای ورزش کشور به‌دنبال نخواهد داشت. چهارمحال و بختیاری و گلستان نیز با وجود فاصله زیادی که با یکدیگر دارند در پرتاب‌های دو و میدانی شماره یک هستند و در صورتی که مکمل یکدیگر شوند یک قطب ورزشی تشکیل می‌دهند. این را هم نباید از یاد ببریم که حضور یک یا چند ورزشکار ممتاز و مطرح در یک استان به معنای حاصلخیز بودن یک رشته در آن استان نیست.

اگر تعداد ورزشکاران مطرح در یک استان را معیار تشکیل قطب ورزشی قرار بدهیم به بیراهه رفته‌ایم، از طرفی تشکیل یک قطب ورزشی در کشور آن هم فقط با یک استان معنا و عاقبتی ندارد. همان‌طور که ذکر شد باید چند استان زیرمجموعه یک استان دیگر قرار گیرند یا این‌که دو و یا سه‌ استان مکمل یکدیگر بشوند. منطقه‌بندی استان‌های کشور برای رشته‌های مختلف ورزشی باید با کار کارشناسانه‌ای انجام شود و اگر استانی برای یک رشته خاص در نظر گرفته می‌شود، باید امکانات سخت‌افزاری بهتری در اختیار مسئولان ورزشی آن استان قرار بگیرد.

ایرج حصیبی / کارشناس دو و میدانی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها