کشور فلسطین، به جای «تشکیلات خودگردان»

محمود عباس، رئیس کشور فلسطین روز یکشنبه دستور داد از این پس گذرنامه، کارت‌های هویتی، گواهینامه‌های رانندگی و تمبرهای پستی مورد استفاده فلسطینی‌ها همه باید منقوش به نام «کشور فلسطین» باشد.

این اولین باری است که نام کشور فلسطین برای چنین مواردی استفاده می‌شود.

به گزارش ایرنا، در بیانیه‌ای که خبرگزاری وفا آن را منتشر کرد، تاکید شده که این دستور در پی تصمیم سازمان ملل در نشست عمومی مبنی بر ارتقای جایگاه فلسطین به عنوان کشور غیر عضو ناظر در سازمان ملل که در بیست و نهم نوامبر گذشته انجام گرفت صادر شده است.

همه مدارک و اسناد رسمی فلسطین تا پیش از این تصمیم، براساس توافقنامه اسلو که سازمان آزادیبخش فلسطین و رژیم اسرائیل در سال 1993 آن را به امضا رساندند، از نام « تشکیلات خودگردان»‌ استفاده می‌کرد.

محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان از شورای وزیران خواست طی حداکثر دو ماه آماده اصلاح قوانین و مقررات و توسعه مدل‌های پیشنهادی درباره گذرنامه، کارت شناسایی، شماره ملی و ثبت اسناد جمعیتی و وضعیت شخصی و مجوز وسایل نقلیه و نوع تمبر و انواع درآمد‌ها برای کشور فلسطین باشند. در این تصمیم تصریح شده که سیستم مخصوص شماره ملی خاص برای هر فرد فلسطینی راه‌اندازی شود تا از آن برای تعریف تابعیت فرد در اسناد رسمی و آماری استفاده شود. محمود عباس همچنین از وزارت خارجه خواسته است که به سفارتخانه‌های فلسطین در سراسر جهان اعلام کنند از این پس به جای حکومت خودگردان از واژه کشور فلسطین استفاده کنند.

در واکنش به این اقدام روز گذشته، رژیم صهیونیستی اعلام کرد تصمیم محمود عباس در خصوص صدور گذرنامه، کارت شناسایی، مجوز وسایل نقلیه و تمبرهای پستی با نام کشور فلسطین به جای تشکیلات خودگردان فلسطین را قبول ندارد.

در بیانیه دفتر نخست‌وزیری رژیم صهیونیستی آمده است: کشور فلسطین تشکیل نمی‌شود مگر در چارچوب توافق صلح با اسرائیل که مانع ادامه درگیری‌ها می‌شود. از این رو گامی که محمود عباس برداشته است هیچ معنای سیاسی نداشته و در حقیقت دارای تعبیر عملی نیست. بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی نیز این گام را به مثابه نقض آشکار پایه‌های عملیات سیاسی دانست.

تشکیلات خودگردان فلسطین (به عربی: السلطه الوطنیه الفلسطینیه یا الحکم الذاتی الفلسطینی)‏ عبارت است از یک سازمان اداره موقت بخش‌هایی از کرانه باختری رود اردن و تمام مناطق نوار غزه. البته غزه در سال 2007 از کرانه باختری جدا شد و تحت حاکمیت جنبش مقاومت اسلامی (حماس) قرار گرفت. تشکیلات خودگردان، پیرو پیمان اسلو (1993) به عنوان یک حکومت انتقالی پنج ساله تاسیس گردید تا در این مدت مذاکرات نهایی دو طرف انجام پذیرد. طبق این پیمان، اختیار کنترل مسائل امنیتی و کشوری مناطق شهرنشین (که در توافقنامه با نام «منطقه الف» از آنها یاد شده) و نیز کنترل مناطق روستایی (که به آنها منطقه «ب» گفته می‌شود) به حکومت فلسطین تفویض گردید. بقیه مناطق، از آن جمله مناطق مسکونی اسرائیل، منطقه دره اردن و جاده‌های عبوری بین مناطق فلسطینی‌نشین تحت کنترل انحصاری اسرائیل قرار گرفت. همچنین بیت‌المقدس شرقی (که به منطقه «ج » معروف است) از شمول مفاد این پیمان مستثنا گردید.

دوماه پیش بود که دولت خودگردان توانست در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با کسب 138 رای موافق و 9 رای مخالف (ازجمله آمریکا و کانادا) و 41 رای ممتنع از نهاد ناظر به دولت ناظر غیرعضو تبدیل شود و برای نخستین بار دراسناد بین‌المللی به عنوان «کشور فلسطین» معرفی گردد.

دولت فلسطین از زمان دومین انتقاضه سال 2000 میلادی بشدت به کمک‌های مالی خارجی وابسته شده است. از آن زمان تاکنون، صدها میلیون دلار هر ساله از کشورهای خارجی دریافت کرده و آن را صرف امورات روزمره زندگی خود می‌کند، اما به دلیل محدودیت‌های اعمال شده از سوی رژیم صهیونیستی بویژه پس از کسب عضویت در سازمان ملل متحد وضعیت اقتصادی دولت فلسطین در شرایط بحرانی قرار گرفته و همین مساله موجب برگزاری تظاهرات و اعتراضاتی در کرانه باختری شده است.

به گزارش ایسنا، سلام فیاض، نخست‌وزیر فلسطین دیروز در مصاحبه‌ای گفت: دولت فلسطین هم‌اکنون در آستانه ورشکستگی قرار گرفته و قادر نیست حقوق 150 هزار نفر از کارمندان دولتی را پرداخت کند. همچنین در صورتی که این بحران مالی ادامه پیدا کند، از جمعیت چهار میلیون نفری فلسطین 50 درصد فقیر می‌شوند. رژیم اسرائیل از نقل و انتقال ماهانه 100 میلیون دلار مالیات جلوگیری کرده و در ضمن 22 کشور عضو اتحادیه عرب نیز به تعهد خود برای پرداخت کمک مالی به سرزمین‌ فلسطین عمل نکرده‌اند.