غوطه در دنیای اسباب‌بازی‌ها

کودک هنگام بازی کردن با دوستانش، شیوه کار کردن و همکاری با دیگران و نیز کارآموزی مهارت‌ها را، یاد می‌گیرد. بازی به کودک کمک می‌کند تا تجربیات خوبی به دست آورد. اگر کودک به بازی کردن تمایلی نشان ندهد این علامت بیماری و ناتوانی اوست که باید ریشه‌یابی شود؛ زیرا بازی‌ها علائق کودک و اخلاق و رفتار اجتماعی و فردی او را تشکیل می‌دهند. این نکته حائز اهمیت است که والدین نباید هیچ وقت نسبت به بازی کودک بی‌توجه باشند؛ چرا که بازی کودک در دوران کودکی نقش مهمی در آینده او دارد.

امروزه نوع اسباب‌بازی‌ها و سرگرمی‌های کودکان تغییر کرده است. اتاق کودکان به فروشگاه اسباب‌بازی شبیه شده که کودک با هیچ کدام آنها راضی نمی‌شود و اسباب بازی‌ها فقط برای چند ساعت می‌تواند کودک را خوشحال کند. یک پدر و مادر آگاه باید برای کودک خویش اسباب‌بازی‌های فکری بخرند تا هوش و قوای فکری او را تقویت کند و همچنین برای او اسباب‌بازی‌هایی را بخرد که جنبه فنی داشته باشد که او بتواند آنها را خراب و دوباره درست کند. یعنی بر اسباب‌بازی خود مسلط باشد و به این طریق بر تجربه و شناخت خود بیفزاید، این قبیل اسباب‌بازی‌ها فکر کودک را به کار می‌اندازد و او را در آینده به سوی فعالیت‌های مفید اجتماعی سوق می‌دهد. برای مثال، اگر شما برای کودک خود یک ماشین برقی یا یک اسباب‌بازی گران‌قیمت و لوکس بخرید، کودک شما فقط به آن اسباب‌بازی نگاه می‌کند، می‌خندد و دیگر هیچ. چرا که این گونه اسباب بازی‌ها فقط جنبه تزئینی دارند. یا اگر برای او یک بازی رایانه‌ای بخرید، کودک طبق دستوری که در بازی آمده است، بازی خواهد کرد و هیچ گونه کار خلاقانه‌ای انجام نخواهد داد چرا که فقط طبق دستورالعمل بازی کرده است. در نتیجه نه فکرش را به کار انداخته و نه چیزی یاد گرفته است. شما والدین عزیز بهتر است به‌جای خریدن یک ماشین برقی یا هر اسباب‌بازی گران‌قیمت دیگری، برای کودک دلبندتان بازی‌های فکری، پازل، خمیر بازی یا یک دفتر نقاشی با یک جعبه مداد رنگی بخرید و از کودک دلبندتان بخواهید تا با آنها یک نقاشی زیبا بکشد یا با خمیر بازی اشکال مختلفی را درست کند و با آنها بازی نماید، با این روش کودک کار و هنر را یاد می‌گیرد. بنابراین والدین می‌توانند استعدادها و توانایی‌های کودک خویش را شناسایی و سپس شکوفا کنند.

کودک دلبندتان را تشویق کنید تا با اسباب‌بازی‌هایش بازی کند، وقتی کودک مشغول بازی کردن می‌شود، به‌طور غیرمستقیم بازی او را زیر نظر بگیرید و کودک را راهنمایی کنید، تا از مهارت‌ها و تجربیات شخصی خود در بازی استفاده کند. برای مثال اگر برای او ماشین خریدید، از او سوال کنید با این ماشین چکار می‌کنند؟ او بعد از کمی فکر کردن جواب خواهد داد ماشین برای مسافر بردن یا برای سفر کردن است. بعد از توجه به این مطلب دیگر در کارش دخالت نکنید چرا که کودک خودش به فکر می‌افتد که مسافر سوار کند یا به مسافرت برود. اگر ماشین یا هر اسباب‌بازی دیگر کودک عیب و نقص پیدا کرد، کودک را تشویق و راهنمایی کنید تا خودش آن عیب را بر طرف کند و ماشین را به راه بیندازد و به مسافرت خیالی خود ادامه بدهد. به طور کلی در حل مشکلات به‌طور غیرمستقیم حضور داشته باشید و بیشتر کودک را تشویق و راهنمایی کنید تا هم اعتماد به نفس پیدا کند و هم به طور خلاقانه فکرش را به کار اندازد.

زمانی که می‌خواهید برای کودک دلبندتان اسباب‌بازی جدیدی بخرید، دقت کنید که مناسب سن کودک‌تان باشد و خیلی گران‌قیمت و لوکس نباشد تا او بتواند با آن بازی کند. همچنین اسباب‌بازی‌ها نباید خیلی زیاد باشند، که کودک نداند با کدام یک از آنها بازی کند. مثلا یک عروسک برایش بخرید و یک تکه پارچه در اختیارش بگذارید تا برای عروسکش لباس بدوزد البته با راهنمایی شما، بعد کودک لباس جدید را تن عروسکش می‌کند، به او غذا می‌دهد و صورت عروسکش را تمیز می‌کند، و... در نتیجه کودک با عروسکش بازی کرده است اما یک بازی مفید و سازنده.