سیدرضا غلامی در گفتوگو با ایسنا افزود: قانون مواد خوردنی و آشامیدنی مربوط به سال 46 بود و با توجه به پیشرفتها و بهرهمندی از تکنولوژیها آییننامه اجرایی ماده 13 در سال 79 توسط مجلس تصویب و به قانون تبدیل شد. ماده 13 قانون سال 79 بحث نظارت بر مراکز عرضه را مطرح میکرد. آیین نامه اجرایی این قانون در آن سال با امضای وزیر وقت ابلاغ شد.
به گفته وی اکنون بیش از یک دهه از آن زمان گذشته و با توجه به پیشرفتها و استفاده از تکنولوژیها این آییننامه به اصلاح نیاز داشت. اصلاحیه این قانون از سال 89 و 90 آغاز شد. بر این اساس یک سری از مواردی که در آییننامه قبلی نبود مانند خودکنترلی و خوداظهاری صنوف در مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت در شورای عالی سلامت و امنیت غذایی مطرح و مصوب شد.
غلامی درباره موارد این بررسیها مثال زد: قنادیها، استخرها، بیمارستانها و یا مراکز آموزشی خود را کنترل کرده و نتایج را به مرکز سلامت محیط و کار اعلام میکنند. در دستورالعمل مربوط سواد بهداشتی این موضوع نیز تعریف خواهد شد و مراکز میتوانند خود را مدیریت کنند. در صورتی که مرکزی سواد بهداشتی مربوط به این کار را نداشته باشد میتواند از خدمات فارغالتحصیلان رشتههایی که تعریف خواهند شد، با توجه به نوع فعالیت خود، استفاده کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم