گرچه آمار کنونی جذب دانشآموزان به هنرستانها مطلوب به نظر میآید و حتی قرار است تا پایان سال به جذب 50 درصدی هم برسد یعنی از هر دو دانشآموز که به مقطع دبیرستان میرسند یکی راهی هنرستان شود اما وزارت آموزش و پرورش خوابهای خوشتری هم برای دانشآموزان دیده تا آنجا که عزمش را جزم کرده است تا سال 1404 که شمار دانشآموزان کشور بر اساس محاسبات وزارت آموزش و پرورش 14 میلیون و 228 هزار میشود، افق 70 درصدی جذب دانشآموزان در هنرستانها را هم پشت سر بگذارد.
این وزارتخانه فقط شعار نداده است و برای عملیکردن برنامهریزی طولانی مدتش، در طول یک سال گذشته 1200 هنرستان تاسیس کرده است و قصد دارد تا پایان سال 92 شمار هنرستانها را به 6700 باب در کشور افزایش دهد.
استقبال غیرمنتظره دانشآموزان
پافشاری آموزش و پرورش برای گسترش هنرستانها، توجه دانشآموزان را به این رشته جلب کرده است. برای مثال به گفته حمیدرضا حاجیبابایی، وزیر آموزش و پرورش استقبال دانشآموزان تهرانی برای رفتن به هنرستان به اندازهای بود که این وزارتخانه بعضی از هنرستانهای پایتخت را دوشیفته کرده است.
بر اساس آمارهایی که این وزیر ارائه میدهد هرچند شمار دانشآموزان هنرستانی در سال 84 از 36 درصد به 33 درصد کاهش یافت، اما با تلاش آموزش و پرورشیها برای معرفی بهتر هنرستانها به مردم، سبب شد در سال 88 این آمار به 34 درصد، در سال 89 به 35 درصد، در سال 90 به 38 درصد و در سال 91ـ92 به 45 درصد افزایش یابد.
ابراهیم سحرخیز، معاون متوسطه وزارت آموزش و پرورش، نیز درباره علت تاکید وزارتخانهاش بر جذب هر چه بیشتر دانشآموزان در هنرستانها به ایسنا میگوید: آمارها نشان میدهد شمار بیکاران دارای مقطع کارشناسی، ده برابر بیشتر از بیکاران دارای مدرک دیپلم است و این حاکی از نقش موثر هنرستانها در بازار کار دارد.
ادعای سحرخیز به این معناست که بسیاری از دانشآموزانی که در رشتههای تجربی و ریاضی تحصیل میکنند و وارد دانشگاه میشوند پس از فارغالتحصیلی بیکار میمانند، اما هنرستانیهایی که دیپلم میگیرند به آسانی وارد بازار کار میشوند.
چه کسی گفته دانشگاه ندارند؟!
فقط دانشآموزانی که مشتاقند بلافاصله پس از پایان تحصیلات متوسطه جذب بازار کار شوند، به هنرستانها نمیروند. درهای هنرستانها به روی آن دسته از دانشآموزانی که مایلند در یک رشته فنی، در دانشگاه ادامه تحصیل بدهند ـ اما نمیخواهند در مقطع متوسطه وارد رشته ریاضی شوند ـ نیز باز است.
این مساله را حاجیبابایی هم تائید میکند: مصوبه مجلس مبنی بر راهاندازی دانشگاهی تحت عنوان دانشگاه فنی و حرفهای در مقطع کاردانی و کارشناسی شوق دانشآموزان برای رفتن به هنرستانها را افزایش داده است.
مصوبهای که حاجیبابایی از آن حرف میزند، همان مصوبهای است که بر اساس آن، در سال 1390 مجتمع عالی پیامبر اعظم که از زیرمجموعههای وزارت آموزش و پروش به حساب میآمد به دانشگاه فنی و حرفهای تغییر نام داد و به خانواده دانشگاههای زیرنظر وزارت علوم پیوست و حالا دیگر هیچ پدر و مادری نمیتواند به بهانه این که شاید فرزندش در آینده از دانشگاه رفتن محروم شود راه او را برای ورود به هنرستان سد کند.
ارتقای کیفیت تدریس با استخدام مهندسها
وزیر آموزش و پرورش برای دانشآموزانی که هنرستان را انتخاب میکنند، وعده دیگری نیز دارد. او تصریح میکند که جذب نیروهایش در سالهای اخیر هدفمند بوده است بهطوری که از بین 40 هزار نیروی استخدام شده 12 هزار نفر در رشتههای مهندسی جذب شدهاند فقط به این علت که در هنرستانها تدریس کنند تا کیفیت تدریس در این مراکز ارتقا پیدا کند.
او علاوه بر این توضیح میدهد که در سالهای اخیر 20رشته کاملا منطبق بر بازار کار نیز در هنرستانها راهاندازی شده و مسئولان آموزش و پرورش 243 رشته مهارتی در سه زمینه صنعت، کشاورزی و خدمات را نیز ساماندهی کردهاند و ردیف بودجه جداگانهای هم برای تجهیز هنرستانها اختصاص داده شده است.
گرچه وزیر آموزش و پرورش بر ردیف بودجهای جداگانه برای هنرستانها تاکید میکند، با این حال، مایل نیست رقم این بودجه را اعلام کند و آنگونه که از شواهد برمیآید این رقم چندان زیاد نیست چراکه اگر کافی بود بسیاری از هنرستانهای کشور از کمبود امکانات گلایه نمیکردند.
بر همین اساس به نظر میرسد به همان اندازه که مسئولان آموزش و پرورش به دنبال افزایش شمار هنرستانهای کشور و ترغیب دانشآموزان به تحصیل در آنها هستند، باید به فکر تامین تجهیزات و ابزار مورد نیاز آنها نیز باشند چرا که بدون این تجهیزات، کیفیت آموزشهای فنی که لازمه فعالیت فارغالتحصیلان در بازار کار است، بشدت کاهش پیدا میکند.
جدول آمار دانشآموزان هنرستانها در یک دهه گذشته

در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم