ستاره‌های تلویزیون و فعال کردن اوقات فراغت

این نوع همنفسی، همقدمی و همراهی را اوقات «فراغت فعال» می‌نامیم، یعنی تقویت حرکت و پویایی و حتی کمک به فرآیند اقتصادی جامعه از طریق گردشگری فرهنگی ـ اجتماعی.

کشوری که حدود 18 میلیون خردسال، کودک و نوجوان در خود جای داده، نیازمند طرح‌های خاص برای ایجاد فضای شاد و فعال است. اما گویا کمتر شهری انگیزه و توان خود را مصروف شادی کودکان می‌کند و کمتر نهادی به فکر تقویت فضای فرهنگی شاد برای کودکان است.

نگارنده معتقد است که شادی، مباح و اوقات «فراغت فعال» تعریف خجسته و ارجمندی دارد که گاه از آن غافل می‌شویم و از ترس ابتذال از یک سو و از سوی دیگر هراس از بی‌روح شدن برنامه‌ها ما را وا می‌دارد از اجرای آنها چشم‌پوشی کنیم.

این شادی همان «خیرالامور اوسطها»ست و نیاز مبرم به آن در همه جای ایران اسلامی حس می‌شود.

کم‌کاری نهادهای فرهنگی و فراموشی مخاطبان کودک، فضای فرهنگی را خالی از روح شادی کرده و همه مسئولیت پر کردن اوقات فراغت بر دوش تلویزیون آن هم در حالت نشسته و بدون حضور فعال افراد افتاده است. این در حالی است که اگر فضاهای فرهنگی جامعه از انرژی بی‌پایان مردم استفاده بهینه کنند، تلویزیون نیز می‌تواند به آنها کمک کند.

به نظر می‌رسد حق آن است که به ماجرای شادی کودکان اصفهان با حضور توانمند، هنرمند و برنامه‌ریزی شده گروه عمو پورنگ در ایام جشنواره کودک و نوجوان در اصفهان به عنوان یک الگوی قابل مطالعه نگاه شود.

تجربه‌ای که نشان داد چگونه می‌توان با استفاده از ستاره‌های تلویزیون در حوزه کودک و نوجوان «اوقات فراغت نشسته» را به «اوقات فراغت فعال» و شاد تبدیل کرد.