در انتظاره!

زندگی خوبه

(پیرو نظر بعضی دوستان دربارة جبری بودن بعضی اتفاق​های زندگی:)

شاید خیلی اختیار زندگی دست ما نباشه اما جبر هم نیست. زندگی یعنی «یکی من، یکی تو» یا با هر دست بدی با همون دست هم پس می‌گیری. می‌تونی سر کوه داد بکشی و بهش بد و بیراه بگی تا ببینی اونم چه جوری از خجالتت درمی‌آد. به قول این سریاله: «تو خوب زندگی کن و ببین چه خوب می‌شود»، تا این‌که هر کاری می‌خوای بکنی، بعد بگی: «من نبودم دستم بود، تقصیر...»

پیمان مجیدی معین

خاکسپاری گذشته

وقتی به زندگی می‌اندیشم، با تمام وجودم حس می‌کنم که چه محتاجم؛ محتاج هوا، محتاج نور، محتاج غذا و محتاج آدم​ها. دیگه خسته شده‌م از خزیدن درون دخمة تاریک گذران عمر و پرداختن به وظایف تعریف‌شده و ناگفته. دیگه خسته شده‌م از انتظار اضافه شدن به اوراق سمت راست تقویم؛ من خاک می‌کنم دیروز را... شاید فردا را نبینم [اما] من می‌خواهم امروز را تا جان دارم، زندگی کنم.

سیاه و دل سفید

مبحث سوزن و جوالدوز

ویژگی مشترک همة ما آدم​ها اینه که همه حس می‌کنیم بهترین آدم روی زمینیم و همة بدی​ها و رفتارهای بد علیه ما انجام می‌شه و هیچ‌کدوم قبول نداریم و باور نمی‌کنیم که گاهی خودمون همون رفتارهای غلطی رو انجام می‌دیم که دیگران رو به خاطرش سرزنش می‌کنیم. همین خودخواهی و خودپسندی که توی وجودمون هست باعث می‌شه هیچ وقت به فکر اصلاح رفتارهای بدمون نیفتیم و همیشه همین‌طور باقی بمونیم و به همین روال جامعه و محیطی که توش زندگی می‌کنیم هیچ وقت از رفتارهای اجتماعی غلط خالی نمی‌شه.

بد نیس هر باری که یه رفتار بد و ناپسند رو توی طرف مقابلمون دیدیم که به نظرمون خوب نبود و ما ازش خوشمون نیومد کمی با خودمون فکر کنیم که آیا واقعاً ما هم همچین رفتارهایی رو تو زندگیمون داشتیم یا نه... باور این‌که هیچ‌کس، حتی خود ما، کامل نیست اولین و بهترین قدم برای بهتر بودنه.

سمانه مالمیر از قم