رحمان با این حال نتوانست وزنه 301 کیلویی را به ثبت برساند و از این موضوع هم خیلی نارحت است. از رحمان در این باره پرسیدیم که این گونه جواب داد: آن روز که میخواستم برای وزنه سوم خودم را آماده کنم قبل از من وزنهبردار کرهای به رای داوران اعتراض کرد و ده دقیقه در روند رقابتها وقفه ایجاد شد که بدنم سرد شد. من در سالن پشتی گرمکرده بودم ولی یکدفعه سرد شدم. بعد که وارد سالن شدم، دیدم جمعیت با تشویقهای بیامان سالن را روی سر خود گذاشتهاند. یک مقدار استرس پیدا کردم. نمیدانم چرا؟ راستش را بخواهید تا حالا جلوی این همه جمعیت مسابقه نداده بودم. جو خیلی سنگین بود و نتوانستم این وزنه را بزنم.
رحمان با بیان این که در تمرینات وزنههای سنگینتر را بارها بالای سر برده است، افزود: این وزنه اصلا برایم سنگین نبود چون وزنه 310 کیلویی را مهار کردهام، وزنه 301 نمیتوانست برایم سنگین باشد. قسمت نشد این رکورد را ثبت کنم. قول میدهم در مسابقات بعدی این رکورد را بزنم. من بعد از مسابقه خیلی ناراحت بودم ولی این که طلای پارالمپیک را کسب کردهام، خداوند بزرگ را شاکرم. من اولین پارالمپیک را میگذراندم و این خیلی خوب است که طلا گرفتهام.
قویترین معلول جهان در خصوص قهرمانی تیم وزنهبرداری ایران در این دوره از بازیها هم عنوان کرد: این موفقیت حاصل تلاش گروهی بوده است. مربیان تیم خیلی زحمت کشیدند که جا دارد از آنها تشکر کنم. فدراسیون هم تلاش زیادی کرد و بچهها از جان مایه گذاشتند. من خودم سه ماه بود که خانوادهام را ندیده بودم. خیلی سختی کشیدیم و خدا را شکر نتیجهاش را هم گرفتیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم