در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نکات تفسیری جزء 30/ سوره مبارکه: مطففین، آیات مبارکه: 36 ـ 1
این سوره با هشدار به کم فروشان آغاز میشود و ریشه آن را باور نداشتن روز قیامت برمیشمرد. سرگذشت فاجران گنهکار و متجاوز و برخورد آنان با آیات الهی ـ که بیانگر زنگار گرفتگی دلهای آنهاست ـ بخش دیگری از آیات این سوره را تشکیل میدهد. البتّه بیان نعمتهای جاودان، شادی و سرور بهشتیان، نور امید را در دل مؤمنان روشن میسازد و آنان را در برابر نیش و نوشهای مجرمان دلداری میدهد تا بر اثر تحقیر و استهزای آنان اندوهگین نشوند. مال حرام از راه کمفروشی، عامل سقوط انسان است. لقمه حرام، انسان را تا مرز کفر پیش میبرد. گناه، انسان را به کفر و انکار حقایق وامیدارد. بالاتر از گناه، انس گرفتن با گناه است، به گونهای که کمفروشی شغل انسان شود. کمفروشی هر صنفی متناسب با خودش است: معلم، کارگر، نویسنده، فروشنده، مهندس، دکتر و دیگر مشاغل، هر کدام در انجام وظیفه خود کوتاهی کنند، کمفروشند. کمفروش، خود را زرنگ میداند، مردم را دوست ندارد، خدا را رازق نمیداند و ظلم اقتصادی به جامعه میکند. کمفروشی از گناهان کبیره است، زیرا وعده عذاب برای آن آمده است.
کسانی آیات قرآن را افسانه و اسطوره میخوانند که در گرداب گناه و طغیان فرو رفتهاند. توجیه وحی به افسانه، راهی است برای کافر ماندن. گناه، روح انسان را دگرگون و از درک حق باز میدارد. فطرت انسان سالم است، آنچه آن را میپوشاند، گناه است. اصرار و تداوم بر گناه، سبب زنگار قلب است. امام باقر(ع) فرمودند: هیچ بندهای نیست مگر آنکه قلبش سفید است. با انجام هر گناه، در آن سفیدی، نقطهای سیاه پدید میآید و اگر توبه کند، آن سیاهی محو میشود و اگر اصرار بر گناه کند، سیاهی توسعه یافته و تمام سفیدی قلب را فرامیگیرد و دیگر انسان به خیر و سعادت برنمیگردد.
بـه دنبال توصیفی که در آیات گذشته درباره «فجار»، نامه اعمال و سرنوشت آنها آمده، سخنی از گروه مقابل آنان، یعنی ابرار و نیکان است که ملاحظه افتخارات و امتیازات آنها در برابر فاجران، موقعیت هر دو را روشنتر میسازد. ابرار، کسانی هستند که روحی وسیع، همتی بلند و اعتقاد و عملی نیک دارند. وعدههای الهی در مورد پاداش خوبان قطعی است. در فرهنگ اسلام، دنیا میدان مسابقه و رقابت است، البتّه رقابت برای به دست آوردن نعمتهای اخروی. پذیرایی در بهشت، مراتب و درجاتی دارد.
سوره مطففین در ادامه به گوشهای از سختیها و زحمات مومنان که در این جهان به خاطر ایمان و تقوا با آن روبهرو میشوند اشاره میکند تا روشن شود که آن پاداشهای بزرگ بیحساب نیست. بدکاران در دنیا پیوسته به مؤمنان میخندیدند؛ خندهای تمسخرآمیز و تحقیرکننده، خندهای که از روح طغیان، کبر و غرور و غفلت ناشی میشود و همیشه افراد سبک سر و مغرور در برابر مؤمنان باتقوا چنین خندههای مستانه داشتهاند. مؤمنان باید آماده برخوردهای ناروای گنهکاران و مجرمان باشند. خنده، غمزه، نیش و نوشهای دیگران شما را دلسرد نکند، زیرا خود آنان مجرم هستند. مؤمنان نباید انتظار تائید مخالفان را داشته باشند. تمسخر و تحقیر، روش دیرینه مجرمان است. مجرم به گناه خود قانع نیست، پاکان را تحقیر میکند و به آنان ضربه روحی میزند. کیفر در قیامت با گناه در دنیا تناسب دارد. کیفر خندههای تمسخرآمیز در دنیا، مورد خنده قرار گرفتن در آخرت است. در واقع کیفرهای قیامت، بازتاب اعمال خود انسان است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: