jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۸۹۰۲۰ ۳۱ تير ۱۳۹۱  |  ۰۸:۱۶

گفت وگو با جامعه‌شناس لبنانی:

زنان عرب نظاره‌گر انقلاب نبودند

نزیها صالح، جامعه‌شناس لبنانی است که در اجلاس زنان و بیداری اسلامی حضور داشت. این سفر اولین حضور او در تهران نبود و پیش از این چندباری به ایران آمده و با فضای کشور ما آشنا بود.

او که به دوره میانسالی رسیده است، ابتکار ایران برای برگزاری این اجلاس را ستود چرا که به باور او فرصتی را برای زنان مسلمان کشورهای مختلف جهان فراهم آورد تا در یک‌جا گرد هم آیند و از تجارب یکدیگر برخوردار شوند.

با او به خاطر تخصصش یعنی جامعه‌شناسی درباره نقش زنان در انقلاب‌های رخ داده در کشورهای عربی به صحبت نشستیم.

نقش زنان عرب را در وقوع و به ثمر نشستن انقلاب‌های اخیر کشورهای عربی چطور ارزیابی می‌کنید؟

زن‌ها اگر بخواهند می‌توانند تاثیرگذاری زیادی داشته باشند و البته این تاثیر می‌تواند هم مثبت باشد و هم منفی. ولی ما به‌خاطر این‌که مسلمان هستیم و از طرفی این شانس را داشته‌ایم که از الگوی جمهوری اسلامی درخصوص فعالیت زنان، ‌بهره ببریم، از ظرفیت بیشتری برای این‌که بتوانیم در تحولات کشورهایمان نقشی مثبت داشته باشیم، برخورداریم. به‌ویژه آن که به عنوان مادر، ‌همسر یا خواهر می‌توانیم تاثیر شگرفی بر مردان جامعه خود داشته باشیم.

یعنی نقش زنان کشورهای عرب در تحولات اخیر فقط به حمایت از همسران و پسرانشان خلاصه شده بود؟ به‌عبارتی یعنی آنان حضوری مستقیم در تغییرات نداشته‌اند؟ آیا به شکل عیان به میدان نیامده و علیه استبداد تظاهرات و اعتراض نکردند؟

زنان برخلاف مردان می‌توانند مجموعه‌ای از نقش‌ها را داشته باشند. برای همین زنان عرب کشورهایی که انقلاب کردند در کنار نقش مادری و همسری خود مستقیما در صحنه حضور داشتند و این هم موضوعی است که در تصاویری که از اعتراضات و راهپیمایی‌ها منتشر شده، ‌به‌خوبی نشان داده شده است. این گونه نبوده که زنان عرب در خانه نشسته و نظاره‌گر جریان انقلاب کشورشان باشند.

به نظر شما نقش زنان عرب در کشورهای مختلف عربی با یکدیگر فرق می‌کند؟ این سوال را به این خاطر می‌پرسم چون ما دیدیم که زنان لیبی حضور چشمگیری در روند تحول کشورشان نداشتند و در عوض زنان بحرینی و حتی مصری در تظاهرات‌ها و اعتراضات شرکت و حضور گسترده دارند.

این تفاوت به تفاوت این کشورها و انقلاب‌هایشان برمی‌گردد. زنان کشورهایی نظیر مصر قبل از رفتن مبارک، ‌آزادی‌های بیشتری داشته و نوع جامعه‌شان با لیبی فرق داشت بنابراین درخصوص حضور زنان و کمرنگ بودن یا پررنگ‌بودن نقش آنان در انقلاب کشورشان باید به این نکته توجه داشت. از سوی دیگر روند انقلاب لیبی با دخالت ناتو ابعادی نظامی به خود گرفت اما در سایر کشورها این‌گونه نبود.

همزمان با امواج بیداری اسلامی، تلاش‌هایی در جریان است تا نسبت به اسلام نوعی هراس در میان زنان ایجاد کنند. این مساله تا آنجاست که آقای مرسی، رییس‌جمهور منتخب مصر نیز به زنان کشورش اطمینان خاطر داده نگران چیزی نباشند. فکر می‌کنید آنچه باعث به وجود آمدن این نگرانی شده، چیست؟

ببینید، این اولین تجربه کشورهای عربی نظیر مصر است که یک دولت اسلامی داشته باشند. از سوی دیگر زنان این کشورها با ایدئولوژی‌های اسلامی تندرویی در کشورهایشان یا سایر کشورهای عربی مواجه بوده‌اند که سختگیری‌ها و حتی بی‌عدالتی نسبت به زنان را داشته‌اند برای همین می‌ترسند، در حالی که این‌گونه نیست و بخشی از القای این ترس نیز به خاطر تبلیغات منفی کشورهای غربی علیه اسلامگرایان و همین‌طور عدم آشنایی زنان با اسلام واقعی است.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
ما چرا هنوز زنده‌ایم؟

ما چرا هنوز زنده‌ایم؟

عصر پنجشنبه است. بخار سوپ شلغم، فضای خانه را پر کرده است. جعبه ابزار وسط است. سه‌چهارتا کار کوچک خرده ریزه در خانه باید انجام بدهم. رگلاژ کردن در کابینت‌ها.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر