همایون ارشادی، بازیگر، از آبادان دیروز و امروز می‌گوید

آبادان همچنان خاطرات کودکی‌ام را زنده می‌کند

من متولد اصفهان هستم، ولی چیزی از آنجا به یاد ندارم چون در همان چندماهگی‌ام به آبادان رفتیم. تا سال اول دبیرستان هم در آبادان بودم. آبادان آن زمان با آبادان امروز و آبادان پس از جنگ خیلی فرق داشت. در کودکی و نوجوانی من، آبادان تنها شهری بود که همه چیز داشت. حتی امکانات و وسایلی که در تهران نیز مردم به آن دسترسی نداشتند. ما آن زمان کولر داشتیم و تلفن مستقیم و خانه‌های شرکت نفت با حیاط‌های بزرگ و سرسبز و باشگاه‌های ورزشی متعدد، سینماهایی که جدیدترین فیلم‌ها را به نمایش می‌گذاشت، حتی فیلم‌هایی که هنوز در تهران اکران نشده بودند.
کد خبر: ۴۸۸۸۴۰

پارسال که به آبادان رفتم، دیدم همه چیز عوض شده است. آبادان به خاطر جنگ تحمیلی بسیار صدمه دیده است. یکی از مسائلی که بیش از هر چیز من را اذیت کرد، آن هوای شرجی و گرم و پر از خاکش بود. آن زمان که ما ساکن آبادان بودیم تا اندازه‌ای هوا شرجی می‌شد یا حتی ذرات خاک در هوا بود، ولی نه تا به این حد که امروز شاهدش هستیم. من در چند روز اقامتم حتی نتوانستم پایم را از هتل بیرون بگذارم. دیگر این آبادان، آبادان زمان کودکی‌هایم نیست.

آن زمان هم وجود شرکت نفت موجب شده بود خارجی‌های زیادی مثل انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها در منطقه تردد داشته باشند و زندگی کنند. حتی جالب است بدانید آن زمان سینماها فیلم‌های کاملا جدید را به‌زبان اصلی پخش می‌کردند.‌ براحتی می‌توانم بگویم آبادان آن زمان، مرکز خرید مردم ایران بود. بخصوص با‌وجود بازار کویتی‌ها و پوشاک به‌روزی که در منطقه به فروش می‌رساند همه را به‌سمت خود جلب می‌کرد.

بیشترین تفریح ما بچه‌ها نیز دیدن کشتی‌های لنگر انداخته و حضور در باشگاه‌های مختلف و انجام ورزش‌های متفاوت بود. البته نباید بازی در نخلستان‌ها را فراموش کنم.

رفتن من به آبادان برای ساختن فیلم‌های مختلف همیشه باعث می‌شود یاد خاطرات دوران کودکی‌ام در آن کوچه‌ها و پس‌کوچه‌ها و نخلستان‌ها بیفتم. محله کودکی‌های من همان طور باقی مانده ولی ساختمان‌هایش خراب شده‌اند. حتی هنوز هم جای گلوله‌های دوران جنگ را می‌توان روی دیوارهای شهر دید و این دلگیرکننده است. چیزهایی را که از آبادان آن زمان می‌گویم، دیگر نسل جدید به یاد ندارد، زیرا در همان زمان جنگ، عده‌ای از آبادان کوچ کردند و حتی الان نیز جمعیت آبادان بسیار کم شده است.

از تمام خاطرات شیرین گذشته آبادان و رنج دیدن امروزش که بگذریم باید بگویم، من اهل سفر هم هستم. بسیاری از نقاط مختلف ایران را دیده‌ام ولی هنوز از شهرهایی مثل کرمان دیدن نکرده‌ام. اصفهان را هم شهر خودم می‌دانم. به نظرم شیراز شهر زیبایی است که در سطح جهان نیز حرفی برای گفتن دارد. همان طور که اصفهان نیز اعتبار زیادی دارد. این شهرها بسیار تمیز هستند. پلان شهرسازی خوبی دارند و پیشرفت‌هایشان موجب شده اعتبارهای جهانی نیز کسب کنند. ‌تهران هم در نوع خودش شهر مهمی است. وقتی من به تهران آمدم،‌ این شهر هنوز وسعت چشمگیر امروزش را پیدا نکرده بود. شمال آن شمیرانات بود که از مناطق ییلاقی به حساب می‌آمد. ما آن زمان در خیابان گرگان ساکن شدیم که یکی از بهترین مناطق تهران به حساب می‌آمد.

درباره تهران هم نکته‌های جالب ناگفته‌ای باقی مانده است. مثلا بافت قدیمی تهران یکی از شهرک‌سازی‌های مهم دنیا بوده است.

ولی امروز می‌بینیم میدان حسن‌آباد با آن قدمت و بناهای زیبایش دیگر مثل قبل نیست. به طوری که یک ضلع آن را خراب کرده‌اند. اگر بنایی در تهران که معماری قاجار دارد به قوت خودش باقی مانده یا میراث فرهنگی روی آن دست گذاشته و مانع خراب شدنش شده یا به دست افرادی افتاده که برای آثار قدیمی دلسوزی می‌کنند. وگرنه ما می‌بایست شاهد خراب شدن دیگر بناهای قدیمی می‌بودیم.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها