در حال حاضر موضوع برگزاری انتخابات در عراق که موعد آن را ماه ژانویه سال جدید میلادی (اواخر دیماه امسال) تعیین کرده اند ، به یک مناقشه عمیق در عرصه سیاسی عراق دامن زده است.
کد خبر: ۴۸۸۵۶
از یک سو این پرسش مطرح است که آیا اساسا امکان برگزاری انتخابات آزاد در عراق در پرتو
ناآرامی های وسیعی که این کشور شاهد آن بوده و هست ، وجود دارد؛ برای این پرسش ، دو پاسخ
وجود دارد که یکی از سوی ایاد علاوی ، نخست وزیر دولت موقت و دیگری از سوی رامسفلد ،
وزیر دفاع امریکا داده شده است. علاوی که در حال حاضر به مرد مورد علاقه امریکا و بویژه
پنتاگون در عراق مبدل شده است ، با کمال قاطعیت از برگزاری انتخابات عمومی در موعد مقرر
یعنی در ژانویه سخن به میان آورده و هرگونه تاخیر در برگزاری آن را، ناروا شمرده است. بدین
ترتیب علاوی ، ناآرامی های موجود و حتی 14 بار تلاش برای سوءقصد مسلحانه به جان خود را ،
نادیده گرفته است!.
از سوی دیگر رامسفلد بر این اعتقاد است که امکان برگزاری انتخابات عمومی در عراق ، به
استثنای مناطق و نواحی آشوب زده و ناآرام وجود دارد. اگرچه وی مناطق ناآرام عراق را مشخص
نکرده و بعلاوه درباره راهکارهای تعیین و مشخص کردن نواحی آشوب زده این کشور توضیحی
نداد ، با این حال به نظر می رسد هم اصرار علاوی درباره برگزاری انتخابات عمومی وهم اشاره
رامسفلد در خصوص ضرورت برگزاری آن ، با هدف کمک به تبلیغات انتخاباتی جورج بوش و
یاری رساندن به وی برای خروج از تنگناهای فعلی در متن سیاست های جاری امریکا و افزایش
قابل ملاحظه منتقدان عملکرد وی در اداره عراق پس از سقوط رژیم بعث ، صورت گرفته است.
بدیهی است ، هدف برگزاری این انتخابات ، برکشیدن دولتی تازه با پوششی نازک از مشروعیت
مردمی است و صدالبته متصدیان فعلی دولت ، یعنی علاوی و دستیارانش که در گذشته و حال ،
همکاری زیادی با امریکا و کارگزاران آن در عراق نشان داده اند، باز هم بر سر پستهای فعلی خود ،
همراه با پشتوانه جدیدی که احراز خواهید کرد، باقی خواهند ماند. از طرفی ، هدف عمده این
انتخابات ، جلوگیری از راهیابی گروههای اصولگرای معارض رژیم بعث و همچنین کاستن از بار
تاثیرگذاری شیعیان عراقی ، به عنوان بزرگ ترین گروه بندی اجتماعی و سیاسی این کشور است.
بدین ترتیب ، احزاب و گروههای سیاسی هم پیمان با امریکا با تشکیل ائتلاف محوری و تعیین
معیارهای خاص برای انتخاب شوندگان ، جریانات اصلی شیعه را از شرکت در انتخابات محروم
خواهند کرد و بدین ترتیب جریانی مانند صدریون ، اگرچه انتخابات را از قبل تحریم کرده است ، با
این حال ، اگر هم به چنین کاری مبادرت نمی ورزید ، به دلیل خصومت آن با اشغالگران امریکایی ،
از حق شرکت در انتخابات ساقط خواهد شد.
از این رو، آنچه در ماه ژانویه آتی در عراق تحت پوشش برگزاری انتخابات عمومی به وقوع
خواهد پیوست ، چیزی جز اجزای یک نمایشنامه بدقت طراحی شده کاخ سفید ، نخواهد بود.
علاوی ، به عنوان فرد مورد اعتماد امریکا در این بخش حساس از تاریخ معاصر عراق ، مامور
اجرای طرح کاخ سفید برای ایجاد ثبات مورد نیاز امریکا در عراق است.
با این حال ، آرامش و ثبات آتی عراق که توام با حق کشی و نادیده گرفتن حقوق مردم این کشور ،
بویژه شیعیان عراقی در انتخاب نمایندگان واقعی خوداست ، فرق چندانی با اوضاع متداول در
دوره حکومت جابرانه حزب بعث نخواهد داشت زیرا هر دوی این حکومت ها ، در سرکوب حقوق مردم و سر به نیست کردن آزادیخواهان پیمودن کژ راهه سیاسی ، اشتراک نظر بی سابقه ای با یکدیگر دارند!.