در تلویزیون نباید تنها یک برنامه در مورد سینما ساخته شود. وقتی فقط یک برنامه درباره سینما پخش شود به نوعی انحصارطلبی و تک تریبونی نیز رایج میشود، درست مانند اینکه فکر کنیم فقط یک روزنامه یا مجله سینمایی داریم و این مجله و روزنامه میتواند برای سینمای ما تعیین تکلیف کند. بهتر است هر هفت شبکه تلویزیون برنامهای درباره سینما داشته باشند و این هفت شبکه به نوعی کاملکننده یکدیگر باشند. کسانی که میخواهند مباحث تئوریک و جدی سینما را دنبال کنند در یک برنامه سینمایی دیگر این مسائل را جستجو کنند یا کسانی که میخواهند از اوضاع و احوال فیلمهای در دست تولید و در حال پخش مطلع شوند برنامه شبکه دیگر را ببینند یا کسانی که میخواهند به عنوان هنرجو برنامهای را ببینند که بیشتر انعکاسدهنده فیلمهای مستند و کوتاه و تجربی است، بتوانند برنامهای دیگر را تماشا کنند. در واقع میخواهم بگویم اگر هر شبکه، برنامهای در مورد سینما داشته باشد مخاطبان براحتی میتوانند براساس علاقه خود برنامه مورد نظر را انتخاب کرده و به اطلاعات مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند، در حالی که تنها یک برنامه سینمایی در تلویزیون نمیتواند تمام ابعاد گسترده علم سینما و مسائل و مشکلات آن را بیان کند.
عباس رافعی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم