jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۸۷۴۶۴ ۲۲ تير ۱۳۹۱  |  ۰۰:۰۰

پرسپولیس با سوسا قرارداد امضا کرد، سایپا با تورتا، تراکتورسازی با گنزالس، مس با میاتوویچ، ذوب‌آهن با بوژوویچ، نفت آبادان با ملو، پیکان با کاروالیو، نفت تهران با باتیستا و ملوان با پاشینکو.

البته تعداد بازیکنان خارجی که در همین یک ماه گذشته به لیگ برتر ایران آمدند، خیلی بیشتر از اینهاست، اما آیا همه آنها بازیکنانی در حد و اندازه‌های فوتبال ایران و بازیکنان ایرانی هستند؟!

کثرت نمونه‌های بد قبلی باعث می‌شود با تردید به این پرسش پاسخ دهیم. وقتی مجید جلالی می‌گوید از حدود 500 بازیکن خارجی که در سال‌های اخیر به لیگ برتر آمده‌اند، فقط 10 نفرشان خوب بودند، پس از میان همه این چهره‌های جدید، شاید نتوان حتی یک بازیکن خوب پیدا کرد، شاید هم باشد اما فقط یک یا دو نفر!

یکی از مشکلات این روزهای فوتبال ایران وجود همین بازیکنان خارجی بی‌کیفیت است، بازیکنانی که پول زیادی را نصیب دلال‌ها می‌کنند، اما در عوض نه تنها کوچک‌ترین فایده‌ای برای فوتبال ما ندارند که در دراز مدت آسیب‌های جدی و جبران ناپذیری را به بدنه این فوتبال و تیم‌های ملی ما می‌زنند.

برای آسیب‌شناسی حضور فوتبالیست‌های خارجی در ایران، سراغ دو کارشناس برجسته رفتیم تا در کنار همه اظهارنظر‌هایی که در چند روز اخیر از قول امیر حاج رضایی، مجید جلالی، بیژن ذوالفقارنسب، جلال چراغپور و چند نفر دیگر شنیدیم، نظر آنها را نیز جویا شویم.

فقط دلال‌ها سود می‌برند

بهمن فروتن در پاسخ به این پرسش جام‌جم که چرا تا این اندازه تعداد بازیکنان خوب خارجی در این فوتبال کم است، این چنین پاسخ می‌دهد: این‌که در فوتبال ایران بازیکن خوب خارجی نداریم یا کم داریم، دلیلش این است که لیگ خوبی نداریم. بازیکن خارجی خوب به لیگ خوب می‌رود. اینجا باشگاه‌ها کمتر به تعهداتشان عمل می‌کنند و سطح کیفی فوتبال نیز بسیار پایین است. طبیعی است که بازیکن خوب خارجی بدون مطالعه به جایی نمی‌رود و فقط بازیکنان متوسط هستند که برایشان فرقی نمی‌کند در کجا بازی کنند، بازیکنانی که راهی به لیگ‌های بهتر ندارند.

البته استثناء‌هایی هم وجود دارد، نفراتی چون فابیو جانواریو، ایگور کاسترو، عمادرضا، جی لوئید ساموئل و فونیکه سی. اما از نگاه فروتن همین‌ها هم در حد استاندارهای فوتبال ایران بازیکنان خوبی هستند و خیلی‌هایشان در همین فوتبال به بازیکنان خوبی مبدل شدند، از اینجا به لیگ‌های بهتر رفته‌اند، خیلی‌ها مثل ا دینیهو، برونو سزار و فونیکه سی.

اما آیا تعداد بازیکنان بی‌کیفیت خارجی بر بازیکنان کیفی‌تر می‌چربد، یا این مساله دلیل دیگری هم دارد؟ فروتن در پاسخ به دلال‌ها اشاره می‌کند: اینجا در ایران ترانسفر بازیکن دست دلال هاست و از آن بدتر این‌که مدیران باشگاه‌ها اعتماد چشم بسته و یک طرفه‌ای به این دلال‌ها دارند. فلان مدیر 700-800 میلیون تومان برای یک بازیکن خارجی درجه چندم پول می‌دهد بدون آنکه از او تست پزشکی بگیرند. اینجاست که پول بسیار زیادی در این فوتبال حرام می‌شود.

فروتن اضافه می‌کند: آنقدر که دلال‌ها یک طرفه به باشگاهی بازیکن تحمیل کرده‌اند که دیگر کل مجموعه فوتبال کشور قوه تشخیص خود را از دست داده است. قبلا کلاغ سیاه را رنگ می‌کردند و به اسم قناری می‌فروختند اما الان خرخاکی را رنگ نکرده به اسم قناری به باشگاه‌ها می‌اندازند. به طوری که اگر یک نفر قناری معرفی کند، اما دلال نباشد حرفش را قبول نمی‌کنند. متاسفانه فوتبال ما بازیکن‌محور شده است و پروسه سازندگی از یاد رفته است. به همین خاطر هم الان می‌بینیم که سقف قرارداد به یک میلیارد و 800 میلیون تومان رسیده است. جالب آنکه بسیاری از همین بازیکنان گران قیمت وطنی در 3 سال اخیر هیچ پیشرفتی نداشته‌اند. این تورم از کجا آمده، از عرضه پایین. این گونه هم قیمت بازیکنان داخلی بالا می‌رود و هم راه ورود بازیکنان خارجی ضعیف به این فوتبال باز می‌شود.

سرمربی فصل گذشته استقلال هم در این زمینه با فروتن موافق است. «پرویز مظلومی» در این باره به جام‌جم می‌گوید: نقش دلال‌ها در مساله ازدیاد حضور بازیکنان خارجی بی‌کیفیت در فوتبال ما بسیار مهم است. البته من می‌خواهم از لفظ مدیر برنامه استفاده کنم، چون به هر حال همه این واسطه‌ها دلال نیستند، اما همین اشخاص هم بیشتر به دنبال جیب خودشان هستند و درصدی که از ترانسفر بازیکن نصیب‌شان می‌شود. آنها کاری ندارند که باشگاه از بابت این خریدهای بی‌ارزش متضرر می شوند یا خیر. خود من در استقلال بازیکنی داشتم که بعد از هفت یا هشت ماه بدون تیم ماندن جذب تیم شد. اما چون یک کلیپ خوب برایش ساخته بودند به‌راحتی وارد چرخه فوتبال ما شد.

مظلومی در ادامه با اشاره به این که چرخه تولید در این فوتبال از کار افتاده است، اضافه کرد: من اعتقاد دارم در فوتبالی که بیش از اندازه نتیجه‌گرا شده، طبیعی است که سازندگی فراموش شود.

وقتی مربیان و مدیران باشگاه‌ها فرصت پیدا نمی‌کنند بازیکن‌سازی کنند و از تولیدهای خودشان استفاده کنند، تعداد حضور بازیکنان متوسط و ضعیف خارجی هم به تبع آن افزایش می‌یابد. من خودم را مثال می‌زنم. استقلال را قهرمان جام حذفی کردم و در لیگ برتر هم فقط با یک امتیاز اختلاف قهرمانی را از دست دادیم، اما فرصت دوباره‌ای برای ادامه فعالیت در این تیم پیدا نکردم، چون مدیران اعتماد لازم را به من نداشتند. این دلهره و نگرانی همیشه با مربیان ایرانی هست و آنها کمتر جرات می‌کنند از بازیکنان جوان در ترکیب خود استفاده کنند.

مظلومی با بیان این جمله که فوتبال ما زمانی پر بود از تیم‌های بازیکن‌ساز، می‌افزاید: حالا نه‌تنها خبری از آنها نیست که آکادمی‌ها و مدارس فوتبال هم تعطیل شده‌‌اند.

فروتن هم به عنوان جمله پایانی تصریح می‌کند: بسیاری از این نابسامانی‌ها از آنجا نشات می‌گیرد که فوتبال را به جای یک‌سری خاک خورده فوتبال، جمعی لبوفروش اداره می کنند. دلال لبوفروش، مدیر لبوفروش و...

شاخص‌ترین خارجی‌های لیگ برتر

با وجود آنکه در پرونده حضور بازیکنان خارجی، خاطرات بد ما بسیار بیشتر از خاطرات خوب است، اما در همین 11دوره اخیر لیگ برتر چند بازیکن خوب خارجی هم در فوتبال ما بازی کرده‌اند تا خواسته یا ناخواسته در ارتقای سطح کیفی بازیکنان ایرانی هم پست خود، تاثیرگذار باشند.

یکی از قدیمی‌ترین بازیکنان خوب خارجی آرمناک پطروسیان است، دروازه‌بان ارمنستانی که 11 سال در چارچوب دروازه تیم‌های سپاهان و تراکتورسازی ایستاد و به الگویی برای بسیاری از دروازه‌بانان جوان این فوتبال تبدیل شد.

البته سپاهانی‌ها بعد از آرمناک چند چهره خوب دیگر هم داشتند، که آخرین آنها عماد رضای عراقی است؛ بهترین گلزن خارجی تاریخ فوتبال ایران با 69 گل زده. ابراهیم توره یکی دیگر از بازیکنان خوب خارجی است که در پیکان و پرسپولیس بازی کرد اما طلایی‌ترین بازی‌هایش را برای سپاهان انجام داد. ایگور کاسترو، فابیو جانواریو، فیلیپ آلوز دسوزا و ادینیهوی برزیلی، ایوان پتروویچ صرب و جی لوئید ساموئل ترینیدادوتوباگویی دیگر چهره‌های شاخصی بودند که در این 10 سال گذشته وارد فوتبال ایران شدند.

این نفرات در نقطه مقابل ده‌ها بازیکنانی قرار دارند که با هزارجور بیماری و آسیب‌دیدگی وارد این فوتبال شدند و بسیاری از آنها بدون آنکه حتی یک بازی برای تیم‌هایشان انجام دهند، فقط پول قراردادشان را گرفتند و رفتند.

50 بازیکن خارجی تاریخ استقلال و پرسپولیس

با مروری بر اسامی تمام خارجی‌هایی که در 65 سال گذشته پیراهن دو باشگاه پرطرفدار ایران، استقلال و پرسپولیس را پوشیده‌اند می‌توان به این نتیجه رسید که مشت نمونه خروار است.

نخستین بازیکن خارجی شاغل در ایران، پیر کارلوی لهستانی بود که از سال 1324 تا 1335 از دروازه استقلال حراست نمود. بعد از او، ویلیام مک لوری و آلن ویتل انگلیسی هم در سال‌های 1356 و 1357 در خط میانی پرسپولیس بازی کردند تا آنها نیز نخستین خارجی‌های این باشگاه لقب بگیرند. اما آن زمان شاید کمتر کسی تصور می‌کرد که در کمتر از نیم قرن بعد، فوتبال ایران به بازاری برای خرید و فروش بازیکنان نه چندان خوب خارجی تبدیل شود. این اتفاق امروز رخ داده است و حضور شبه بازیکنان خارجی در ایران به واقعیتی تلخ در فوتبال کشور تبدیل شده است.

مروری بر اسامی همه آنهایی که در این سال‌ها در دو تیم استقلال و پرسپولیس بازی کرده‌اند، گویای این واقعیت است اکثر این بازیکنان، برای دلال‌هایشان مفید بوده‌اند تا برای باشگاه‌هایشان.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

رضا پورعالی / گروه ورزش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
پایان تعهدات یکطرفه

پایان تعهدات یکطرفه

اقدام اخیر مجلس شورای اسلامی در تصویب دو فوریت طرح اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها، گامی مثبت و مهم در جهت برداشتن محدودیت‌های فعالیت‌های هسته‌ای است.

پاسخ ایران قطعی است

پاسخ ایران قطعی است

گرچه ترامپ و نتانیاهو سعی دارند در برهه حساس و سرنوشت‌ساز فعلی، قواعد منازعه و توازن قوا در منطقه را به سود اهداف خود بر‌هم بریزند، اما هوشیاری ایران و جبهه مقاومت اجازه چنین اقدامی را به آنها نمی‌دهد.

دولت تجدیدنظر کند

دولت تجدیدنظر کند

محسن فخری‌ زاده، مرد درجه‌ یک صنعت‌ هسته‌ای کشور بود که در گسترش آموزش و پژوهش در ایران و تشکیل هسته‌های علمی نقش اساسی بر عهده داشت.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر