برنامه خروج پادگانها از تهران، طرح تازهای نیست و تقریبا از نخستین باری که به شکل رسمی از سوی مسئولان مطرح شد و برای اجرایی کردنش، فرجهای زمانی به مردم اعلام شد، حدود شش سال میگذرد.
در آن زمان کامران دانشجو استاندار وقت تهران، به شهروندان قول داد که استانداری پادگانهای نظامی را تا پایان سال 85 از تهران خارج کند، اما این اتفاق رخ نداد و سال 86 در حالی آغاز شد که تهران هنوز هم پادگان نظامی داشت و سالهای بعد نیز اوضاع به همین منوال بود و به طور کلی در این سالها، برنامه خروج پادگانها آنقدر کند پیش رفته است که بعید به نظر میرسد تا پنج شش سال آینده نیز نهایی شود.
پادگان در پایتخت مگر چه عیبی دارد؟
یکی از روزهای شش هفت سال پیش، همه مسئولانی که به شکل مستقیم یا غیرمستقیم مسئولیتی برای کاهش بار ترافیکی تهران داشتند با هم وارد مذاکره شدند و نتایج تحقیقات شان را روکردند و برای هم توضیح دادند که پایتخت زیادی شلوغ شده است و این بحران آنقدر جدی است که دیگر نمیشود با افزایش بزرگراهها و ناوگان حمل و نقل عمومی و اجرای طرحهایی همچون زوج و فرد کردن خودروها و ایجاد محدودیت برای خودروهای تکسرنشین مشکل ترافیک تهران را حل کرد و برای حل این بحران باید به راههای تازهای اندیشید.
از میان همه راههایی که در آن زمان پیشنهاد شد، خروج پادگانها و دانشگاهها از تهران بیشتر مورد توجه قرار گرفت؛ چرا که پژوهشهای متولیان کنترل جمعیت پایتخت ثابت میکرد خیلی از سربازان و دانشگاهیان شهرستانی که به تهران میآیند، پس از پایان دوره سربازی یا تحصیل در تهران ماندگار میشوند و به شهرشان باز نمیگردند.
استاندار تهران در آن زمان متعهد شد که در صورت خروج پادگانها از سطح شهر، زمین پادگانها در صورتی که در محدوده شهری قرار گرفته باشد، به فضای سبز و پارک تبدیل میشود و از این طریق سرانه فضای سبز شهر تهران هم افزایش مییابد.
برنامه خروج دانشگاهها از تهران اگرچه مسکوت ماند، اما ماجرای خروج پادگانها از پایتخت به سریالی دنبالهدار تبدیل شد که هر سال مسئولان دربارهاش وعده دادند و تهرانیها با خودشان حساب و کتاب کردند که اگر این پادگانها از تهران خارج شود، آنها هم فضای سبز بیشتری خواهند داشت، هم بار ترافیک در شهرشان کم میشود و هم از میزان مهاجرت به شهرشان کاسته میشود، اما پادگانهای اصلی همچنان در تهران باقی ماند و فقط تعداد اندکی از آنها به خارج از شهر منتقل شد.
برنامههای ارتش برای پایتخت
خروج پادگانها از بافت شهری فقط به نفع شهروندان عادی نیست و ارتش هم از آن استقبال میکند و حتی محمدرضا پوردستان، فرمانده نیروی زمینی ارتش نیز چندی پیش این موضوع را به عنوان یکی از مطالبات مهم ارتش مطرح کرد.
او تاکید کرد که اگر ارتشیها میگویند پادگانها باید از بافت شهری خارج شوند، منظورشان فقط تهران نیست بلکه این خواسته شامل تمام کشور است؛ چرا که فرمانده هر پادگان تمایل دارد نیروهای خود را به طور کامل و در شرایط سخت آموزش دهد، اما چنین شرایطی را نمیشود در پادگانی که در بافت شهری قرار دارد مهیا کرد.
به گفته او، ارتش با وزارت مسکن و شهرسازی همکاری دارد و اکنون چند پادگان از شهر تهران خارج شده است؛ برای مثال پادگان عباسآباد تخلیه شده و پادگان قلعهمرغی که مشکلات ترافیکی زیادی را ایجاد کرده بود نیز تخلیه شده است و در اختیار شهرداری قرار گرفته است.
پوردستان به شهرداری یادآوری کرده بود که باید باقی بدهیاش را به ارتش پرداخت کند تا پادگان جی نیز مراحل نهاییاش را بگذراند.
آخرین وضع پادگانها
آخرین خبر از پادگانها مربوط به دیروز است که مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران توضیح درباره آنها را از پادگان قلعهمرغی شروع کرد و گفت: نیروی انتظامی با بالگردهای مستقر در پادگان قلعهمرغی سابق (بوستان ولایت) کاری نمیتواند بکند، چرا که جایی برای انتقال آنها ندارد، اما بااین وجود دستور خروج بالگردها از بوستان ولایت صادر شده و این بالگردها بزودی به جای دیگری منتقل میشود.
رئیس شورای اسلامی شهر تهران درباره آخرین وضع پادگان جی نیز توضیح داد: اقدامات اولیه برای خروج این پادگان از سطح شهر انجام شده است، اما باید توجه داشت که خروج این پادگان از شهر نیازمند هزینهای بالغ بر 400میلیارد تومان است.
چمران با بیان این که پس از تامین اعتبارات مالی نیز مدتی زمان لازم است که مسئولان مربوط به توافق برسند و پس از آن نیز زمانی برای جابهجایی لازم است، به ایسنا گفت: پادگانها به این راحتی بیرون نمیروند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم