مسابقه قرآنی 1446

نکات تفسیری جزء 30/ سوره شمس/ آیات مبارکه 15-11

جنایتکاران تاریخ و قاتلان زیاد بودند که برای حفظ حکومت یا گرفتن حکومت، محو رقیب یا طمع به رسیدن چیزی، دست به جنایات می‏زدند، امّا قاتل ناقه صالح و حضرت علی(ع) مرتکب جنایت عظیم شدند، در حالی که هیچ یک از انگیزه‏ها و عوامل فوق در کار نبود، فقط و فقط شقاوت بود.

ناقه صالح دارای ویژگی هایی بود که هر کدام می‌توانست قلوب مردم را جذب کند و باعث ایمان آنان به حضرت صالح شود، از این رو مخالفان سعی داشتند این معجزه را نابود کنند. آن ناقه معجزه‌ای عجیب و حیوانی شگفت‌انگیز بود.

حضرت صالح فقط به آنها تذکر داد: «ای مردم این شتر خداست که شما را در آن نشانه و معجزه ای است و خداوند آن را برای شما معجزه قرار داده و دلیلی بر صدق نبوت و دعوت من است. او را به حال خود واگذارید تا در زمین خدا بچرد و گیاه و علف بخورد. آسیبی به او نرسانید که عذاب زودرس شما را فراخواهد گرفت.»(هود‌/‌64)

و در آیه شریفه دیگری خطاب به صالح آمده است: «ما ناقه را برای امتحان و آزمایش قوم می‌فرستیم و به مردم خبر ده که آب شهر باید در میان آنها تقسیم شود، یک روز از برای ناقه و یک روز برای اهالی شهر باشد و هر کدام از آنان باید در نوبت خود حضور یابد و دیگری مزاحم او نشود.»(قمر ‌/‌ 27 و 28)

هر روز که نوبت شتر بود، آب را می‌خورد و به جای آن به همه مردم شیر می‌داد. هیچ کوچک و بزرگ و زن و مردی نبود که در آن روز از شیر آن شتر نخورد و چون روز دیگر می‌شد، مردم از آن آب استفاده می‌کردند و شتر آب نمی‌خورد.

با تمام تاکیدهایی که حضرت صالح درباره مراقبت از آن ناقه کرده بود، سرانجام آن را کشتند و با کمال بی‌شرمی نزد حضرت صالح آمدند و گفتند: «ای صالح ! اگر تو فرستاده خدا هستی، هر چه زودتر عذاب الهی را به سراغ ما بفرست.»( اعراف ‌/‌ 77)

حضرت علی(ع) در کوفه بر منبر فرمودند: شتر صالح را یکی پی کرد ولی خداوند همه را عذاب کرد چون همه راضی بودند و سپس به این آیه اشاره کردند. هر کس به گناه دیگری راضی باشد شریک جرم است. شتر را یک نفر کشت ولی قرآن می‏فرماید: جمعی آن را کشتند. رضایت و تشویق و تحریک به گناه نیز گناه است. اگر انسان به فکر تزکیه نباشد، در ابتدا پیروی از نفس را مخفیانه انجام می‏دهد(دَسَّاها) سپس علنی (اِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها). در انجام کار بد، آن کس که شقی‏تر است زودتر تحریک می‏پذیرد. طغیان و گناه، مقدّمه کفر و تکذیب است. طغیان باعث می‌شود شخص در مقابل خدا و رب خود ورسول او بایستد.