مسابقه قرآنی 1446

نکات تفسیری جزء 30 / سوره تین

این سوره در حقیقت بر محور آفرینش زیباى انسان و مراحل تکامل و انحطاط اوست. این مطلب با سوگندهاى پرمعنایى در آغاز سوره شروع شده است و بعد از شمردن عوامل پیروزى و نجات انسان، سرانجام با تاکید بر مساله معاد و حاکمیت مطلقه خداوند پایان مى گیرد.

محور سوره، کیفر و پاداش انسان‌ها در قیامت است، اما مطلب را از راه آفرینش انسان‏ها در بهترین صورت و دو گروه شدن آنان بر مبناى ماندن بر فطرت پاک الهى یا خروج از آن و سقوط به پایین‏ترین درجات انسانیت، بیان مى‏کند که این اختلاف در انتخاب، موجب اختلاف در کیفر و پاداش الهى مى‏شود. طبیعتا حکمت اقتضا مى‏کند که دو گروه یکسان دیده نشوند.

نعمت‏هاى دنیوى حتى خوردنى‏ها، قداست دارد و مورد سوگند الهى واقع شده‏ است. توجه داشته باشیم سلامت که از طریق غذا به دست مى‏آید و امنیت، مهم‌ترین نیازهاى مادى انسان است. این آیات اشاره دارد که انسان در آفرینش بر همه موجودات برترى داشته و البته سقوطش نیز از همه موجودات پست‏تر است(أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَل). خداوند بر آغاز و فرجام انسان حاکم است. انسان در اصل خلقت پستى ندارد و سقوط او طى مراحل زندگى واقع مى‏شود.

دورى از ایمان و عمل صالح سبب سقوط است و ایمان همراه با عمل وانجام واجبات الهی، عامل دورى از هرگونه پستى و نزول است. توجه داشته باشیم با آن‌که خداوند خالق انسان است و هرگونه بخواهد حق دارد با مخلوقش رفتار کند، اما او بر اساس عدل، حکم مى‏کند و بهترین داوران است.‏