یکی دیگر از مهمترین مراکزی که می تواند در این زمینه موثر باشد و نقش بسیار مهمی ایفا کند، مساجد و مجالس مذهبی است.
با توجه به تعالیم مذهبی ما حفظ حقوق دیگران از واجبات است و عدم توجه به آن از موارد شمول حق الناس به شمار می رود. بدیهی است هر گونه رفتاری که به نوعی باعث سلب حقوق اجتماعی سایرین و آزار رساندن به آنان شود، در این حیطه قرار می گیرد.
با توجه به این اصل کوچکترین رفتاری که ممکن است در ظاهر بی اهمیت به نظر برسد، مانند ریختن زباله در معابر و جویهای آب ، رها کردن فاضلاب در معابر عمومی ، انداختن آب دهان و اخلاط دهان و بینی در معابر و بی توجهی به نظافت اماکن عمومی از مواردی است که می تواند از لحاظ شرعی برای هر کسی مسوولیت زا باشد؛ زیرا هر یک از این حرکات ناهنجار علاوه بر این که باعث گسترش آلودگی و سرایت میکربها می شود، به دلیل ظاهر مشمئزکننده باعث انزجار و رنجیدگی خاطر مردم خواهد شد.
حجت الاسلام نوابی می گوید: اسلام تاکید زیادی بر مساله نظافت دارد و روایات زیادی همچون «النظافه من الایمان» در این زمینه وارد شده است. عدم رعایت نظافت در اماکن عمومی از این بابت که باعث آلوده کردن محیط زیست و صدمه رساندن به دیگران و نیز انتشار میکرب شده و از طرف دیگر باعث ایجاد انزجار و تنفر می شود حرام است و از موارد حق الناس به شمار می رود.
به این معنی که فردی که مثلا با انداختن آب و خلط دهان در یک مکان عمومی یا کثیف کردن اماکن عمومی باعث انتشار آلودگی یا ایذای دیگران شده است ، در مقام توبه و استغفار باید مردم را راضی کند؛ زیرا باعث ضایع شدن حق مردم شده است.
به اعتقاد حجت الاسلام نوابی هر کسی که مردم به او اعتقاد و اطمینان داشته و برای او ارزش و احترام قائل باشند، می تواند در انتشار فرهنگ صحیح در این زمینه موثر واقع شود.
حال چه یک مبلغ مذهبی که خودش باید اسوه و نمونه دین باشد و چه حتی یک دانشجو که در خانه دارای اعتبار است می تواند با پرداختن به ابعاد مختلف شرعی ، بهداشتی و اخلاقی مساله آرام آرام و با تذکر در ایجاد فرهنگ و عادات صحیح اجتماعی نقش داشته باشد، مثل بسیاری از مسائل که از قدیم در اسلام مطرح بوده و مبلغان روی آن کار کرده اند و اکنون در ذهن ما جا افتاده است.
شاید بتوان گفت اشاعه این نکات به ظاهر بی اهمیت می تواند اذهان را برای پذیرش و عمل به سایر آداب اجتماعی نیز آماده تر سازد.