برنامه راه شب در دورههای مختلف با ساختارها و شکلهای مختلف از رادیو ایران پخش شد و در هر دوره هم مخاطبان خاص خود را داشت و دارد. اما داریوش فرهنگ چند سال پیش به گذشته این برنامه مراجعه کرد و براساس آن سریال «راه شب» را ساخت. سریالی که از شبکه «آیفیلم» در حال پخش است. راه شب تلویزیونی، داستان یک زن و شوهر است که گوینده برنامه راه شب هستند. در هر قسمت از این برنامه یک موضوع اجتماعی مورد بررسی قرار میگیرد و شنوندگان این برنامه با تلفن زدن به برنامه راه شب، مشکل یا مشکلات خود را عنوان میکنند. سریال راه شب با موضوع قرار دادن همین تلفنها به شکل دراماتیک به میان اجتماع میرود و مشکلات مردم را به تصویر میکشد. راهشب را میتوان در گروه بهترین و تاثیرگذارترین سریالهای تلویزیونی قرار داد. با تماشای این سریال میتوان به چند نتیجه رسید؛ اول اینکه رادیو میتواند رسانهای تاثیرگذار باشد. رادیو به راحتی در دسترس است و نیازی به تصویر ندارد. هر کسی میتواند با این رسانه تماس بگیرد و از مشکلات و اندیشههای خودش بگوید، بدون آنکه نگران این باشد که نکند شناخته شود. دوم اینکه تلویزیون و رادیو میتوانند به عنوان 2 رسانه مکمل هم باشند و در عصر ارتباطات که تصویر حرف اول را میزند به جای رقابت با یکدیگر برای جذب مخاطب بیشتر، کاملکننده هم باشند. رادیو میتواند سوژههای زیادی را در اختیار فیلمنامهنویسان و کارگردانان قرار دهد. مخاطبان رادیو ویژهتر از مخاطبان تلویزیون هستند و راحتتر و صمیمیتر حرفهایشان را با این رسانه شنیداری در میان میگذارند و نویسندگان حرفهای و خلاق میتوانند از میان همین حرفها، موضوعات زیادی را پیدا کنند و آنها را در قالب تلهفیلم و سریال به مردم ارائه کنند و سوم اینکه سریالهای تلویزیونی میتواند با طرح موضوع، مشکلات اجتماعی و خانوادگی را به رسانه پرمخاطب تلویزیون بیاورد و به مردم یادآوری کند که مشکلات آنها میتواند طیف وسیعی را دربر بگیرد و مهمتر اینکه به مسوولان گوشزد کند که مشکلات را ببینند و برای حل آنها چاره بیندیشند.
طاهره آشیانی / دبیر گروه رادیو و تلویزیون
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم